"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Κεραύνεια Όρη (του Χρήστου Βενέτη, καλοκαίρι 2020)

 


 

 

 

  • [Με το Χρήστο ΒΕΝΕΤΗ, γνωστό καρδιολόγο στην Αθήνα,  συνυπήρξαμε για μικρό χρονικό διάστημα στην παιδόπολη "Άγιος Δημήτριος"  Θεσσαλονίκης (Βαρδάρι), εκεί στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950.
  • Ανταρτόπληκτα από όλη την Ελλάδα, κι απ' τις δυο πλευρές, βρισκόμασταν  στη μόνη παιδόπολη με διέξοδο, από το Γυμνάσιο στα Πανεπιστήμια. Έπεφτε πολύ διάβασμα, γιατί απαράβατος όρος ήταν η προαγωγή από μια τάξη στην άλλη να εξασφαλίζει στο ενδεικτικό 17 και 1/2. Διαφορετικά σταματούσαν όλα.
  • Φιλόδοξος στόχος, αλλά όσοι τον έπιαναν, σίγουρα έμπαιναν σε μια πανεπιστημιακή σχολή.

  • Θυμάμαι το Χρήστο, μικρόσωμο, λεπτοκαμωμένο με γυαλιά και πάντα ένα χαμόγελο στα χείλη, το πόσο λεπτολόγος ήταν σε ό,τι έκανε. Θαύμαζα την καλλιγραφία και το καταπληκτικό με σινική μελάνη  σχέδιό του στην επιτοίχεια εφημεριδούλα (ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ) που έβγαζαν τα μεγάλα παιδιά, όπως και μερικά του ωραία κείμενα.
  • Μαζί με τους Κ. Βαγιαννίδη, Α. Γούλα, Χ. Μάτση και  Στ. Νάσιο  αποτελούσαν τα πιο γνωστά μου πρόσωπα της τάξης τους-μιας τάξης μεγαλύτερης από τη δική μου.
  • Είχα βέβαια και τον Πρόδρομο Μπαχατίρογλου στην τάξη τους, που ήταν ο κολλητός μου (αργότερα κουμπάρος στο γάμο μου) από το Δημοτικό σχολείο της Καλής Παναγιάς-Βεροίας.
  • Ήταν μια τάξη με πολύ καλούς μαθητές.

  • Ωραία χρόνια... Ξαναέρχονται μέσα από τις σελίδες των βιβλίων των παιδοπολιτών (όπως του Χρήστου)-τα μόνα αυθεντικά και ειλικρινή βιβλία για τις Παιδοπόλεις της Φρειδερίκης. με τη ματιά αυτών που έζησαν τη φρίκη του πολέμου και την συμπαράσταση του ελληνικού λαού, να προχωρήσουν στη ζωή τους...  Στ.Γ.Κ.]

 

  • (Ο Χρ. Βενέτης αριστερά κι ο Στ.Γ.Κ. δεξιά σε κάποια θάλασσα κοντά στη Θεσσαλονίκη-αρχείο Στ.Γ.Κ.)
  • ————————————————————————————————————————–

 

  • Μερικά λόγια για το βιβλίο του Χρήστου, το γραμμένο με πολλή αγάπη για τα ακριβά του πρώτα πρόσωπα.

  • “ΚΕΡΑΥΝΕΙΑ ΟΡΗ” (Χρήστου ΒΕΝΕΤΗ, καλοκαίρι 2020, εκδ. οίκος Ι. Σιδέρη)

  • Δεν έχει φιλοδοξίες το παρόν έργο. Το θεωρώ απλώς ένα φόρο τιμής σε μια ηλικιωμένη πια γενιά που βρέθηκε στη δίνη του Εμφυλίου και ανδρώθηκε με τα φαντάσματά του” (Χρ. Βενέτης, “Κεραύνεια Όρη, Πρόλογος, σελ. 10, εκδ. Ι. Σιδέρη, 2020)

 

“Όπως το υποψιάστηκα, τα “Κεραύνεια Όρη” (Μουργκάνα), με την πρώτη ανάγνωση, αποδεικνύονται ένα βιβλίο όμορφο και ενδιαφέρον:

 

Έχει όλες τις αρετές των μικροαφηγήσεων, οι ιστορίες του είναι καλογραμμένες και ειλικρινείς, αναφέρονται σε πολύ δύσκολα χρόνια για τη γενιά μας, επικεντρώνονται δε σε ορισμένα αγαπημένα πρόσωπα των παιδικών και μετέπειτα χρόνων του συγγραφέα-με παράλληλες απηχήσεις από εμπειρίες σε όλη τη χώρα, όπου υπήρχαν ανταρτόπληκτα παιδιά, όπως εγώ και πολλά άλλα παιδιά, διάσπαρτα στη χώρα.

 

Υπάρχουν μερικές σελίδες που είναι σχεδόν “κλασικές” από λογοτεχνικής πλευράς. Ο συγγραφέας δεν πλατιάζει, εστιάζει στην ουσία προσώπων και πραγμάτων. Με λίγα λόγια συγκλονίζει.

 

Σε πολλά θυμίζει το αφηγηματικό στιλ της Hislop, γι αυτό και νομίζω πως μια μετάφραση στα γαλλικά ή αγγλικά θα έδινε άλλη διάσταση στο βιβλίο.

 

Πρόσωπα, γεγονότα, αναζητήσεις, δένονται σφιχτά με την ηπειρωτική καθαρή ματιά και φύση:

 

-Η Γύφτισσα (η Γεωργίτσα), η δεύτερη μάνα του συγγραφέα, αυτή που τον γαλούχησε μαζί με το δικό της νεογέννητο, το Νικόλα, είναι ένα πρόσωπο “σημαίνον” που βαραίνει στην όλη αφήγηση, στη ζωή του Χρήστου, αλλά και στο βιβλίο “Κεραύνεια Όρη”.

-Η αναζήτηση της ρίζας των Γύφτων (Αιγύπτιων) στα ηπειροχώρια είναι ένα στοίχημα ζωής για τον συγγραφέα. Αέναη αναζήτηση στην οποία θρύλοι και ιστορίες από πανάρχαια χρόνια εμπλέκονται.

-Το Βουνό, τα Κεραύνεια Όρη (η Μουργκάνα) στέκουν εκεί ψηλά και παρακολουθούν όλα τα ανθρώπινα δρώμενα αποτελώντας ένα αιώνιο σκηνικό ζωής και θανάτου, όπως ήταν, ας πούμε, τα “Κιμεντένια” στην “Αιολική Γη” του Ηλία Βενέζη.

-Ο Εμφύλιος διαποτίζει σχεδόν κάθε αφήγημα, αφού σε κάθε αφήγημα του Χρήστου υπάρχουν πρόσωπα που τον έζησαν μαζί με τον συγγραφέα: ο πατέρας, η μάνα, ο δάσκαλος, το παιδομάζωμα από τους αντάρτες στα χωριά τους, οι ίδιοι οι αντάρτες, οι παιδοπόλεις, ο Μηνάς, ο Νικόλας, οι αποχωρισμοί από τις παιδοπόλεις, ο προσκοπισμός, τα μετέπειτα ιατρικά θέματα, η μεγάλη αναζήτηση, ο Χάρης, ο Τρύφων.

 


 


(Συμμαθητές του Χρ. Βενέτη-παιδόπολη “Αγιος Δημήτριος Θεσσαλονίκη”-από το βιβλίο του Κ. Δήμου

Κάτω. Από αριστερά:Αναστασόπουλος, Κοντομήτρος, Μπαχατίρογλου.

Πάνω σειρά. Από δεξιά: Καλούσης, Δήμου -με το τσιγάρο, Γούλας, Βαγιαννίδης, ;, Νάσιος, ;)

—————————————————————————————————————

 

-Με επιστέγασμα έναν Επιτάφειο στα Κεραύνεια Όρη, που αποτελεί ένα συγκινητικότατο προσκλητήριο νεκρών, όλα είναι δεμένα κατά θαυμάσιο τρόπο, ώστε διαβάζοντας το βιβλίο να σου μένει μια πικρή μεν γεύση ανάμνησης, αλλά και ελπίδας ότι μια τόσο “σημαδεμένη” γενιά, όπως αυτή του Εμφυλίου, πέρασε και διαμόρφωσε τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, με αξιοπρέπεια, αγάπη και σεβασμό στους απογενόμενους¨(Στ.Γ.Κ.)

 


1 σχόλιο

  1. Περικλής Λεύκας

    Χαίρομαι που βλέπω το βιβλίο του αγαπητού Χρήστου. θα το προμηθευτώ άμα τη επιστροφή στη Θεσσαλονίκη και θα πούμε περισσότερα.

Σχολιάστε