"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

“-Πάμε Πλατεία…;”

«ΠΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ…;» ( Σύνταγμα, 25/6/11, photo: St.G.K.) (“Χανιώτικα Νέα”, 5-7-11, Στ.Γ.Κ.)

…ΠΗΓΑΜΕ! Λίγες μέρες πριν τα παράλογα επεισόδια με την Αστυνομία: με την υπέρμετρη κι αναιτιολόγητη χρήση υπερβολικής δόσης δακρυγόνων και χημικών (28-29/6/11) στην πλατεία. Βρεθήκαμε εκεί το Σαββατόβραδο 25 του Θεριστή. Με μια ζέστη που έκανε τον ιδρώτα να κυλάει νεράκι από τις μασχάλες και το σώμα να λιώνει. Κι ας ήταν περασμένες οκτώ το βράδυ… Ο αττικός ουρανός είχε φορέσει το μενεξεδί του χρώμα υπερτονίζοντας τη μελαγχολία μιας ολόκληρης χώρας. Σύννεφα στο βάθος του ορίζοντα, προμήνυαν μποφόρ στη θάλασσα και την κοινωνία…

Ο ΚΟΣΜΟΣ ούτε πολύς, ούτε λίγος εκείνη την ώρα (φωτό). Συγκεντρώνεται. Στο άνω διάζωμα (λεωφόρος μπροστά από τη Βουλή) είναι οι ακραιφνείς πολιτικοποιημένοι και συνειδητοποιημένοι νέοι «Αγανακτισμένοι», με τα πολλά πανό και συνθήματα. Από κοντά κι ο περίφημος «Λουκάνικος», ο πιο «αγανακτισμένος» -και διεθνώς πασίγνωστος- σκύλος της επικράτειας. Στο κάτω διάζωμα (κανονική  πλατεία Συντάγματος) οι άλλες μορφές του αγώνα (κατασκηνωτές, ποικίλες συναθροίσεις και συν-ομιλίες,  συγκέντρωση υπογραφών,  Έλληνες και Αφρικανοί μικροπωλητές, χάπενινγκ… Είδαμε και ακούσαμε πολιτικούς/οικολόγους/οικονομολόγους αλλά και καλλιτέχνες να μιλούν δημόσια και να συζητούν με το πλήθος…

…Η ΠΛΑΤΕΙΑ Συντάγματος είναι η πιο ζωντανή πλατεία της Ευρώπης. Η πιο κινητοποιημένη αλλά και πολιτικοποιημένη πιθανόν σε όλο τον κόσμο, όπου υπάρχει κατ΄επίφαση δημοκρατικό καθεστώς, αλλά λαμβάνονται άγρια μέτρα κατά του λαού. Χούντα και Δημοκρατία είναι έννοιες συγκεχυμένες σήμερα, όπως συγκεχυμένοι είναι και οι στόχοι του κινήματος. Βλέπεις πολλούς νέους, αλλά κα συνταξιούχους, μανάδες με παιδιά (υπάρχει ειδικό τμήμα για την απασχόληση των παιδιών) και περαστικούς. Που έχοντας αφήσει τη βολή του σπιτιού τους, συζητούν, ανταλλάσσουν απόψεις, μουντζώνουν τη Βουλή, εκφράζουν την οργή τους ελπίζοντας σε ανατροπές. Η αξιοπρέπεια είναι το πρώτο αιτούμενο μιας κοινωνίας που καταρρέει…

… ΟΜΩΣ, όλοι κατά βάθος πιστεύουν πως «τίποτα δεν θα αλλάξει, αν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας. Οι πολιτικοί δεν κατέβηκαν από τον Άρη. Νεοέλληνες είναι, σαν νεοέλληνες σκέφτονται, και αποτελούν αντανάκλαση της κοινωνίας μας όπως τη συντηρούσαμε οι ίδιοι για δεκαετίες…». Γι αυτό, η μεγάλη ήρεμη δύναμη της πλατείας είναι και παραμένει, εδώ και 40 μέρες, ανένδοτη στο αίτημά της «δεν φεύγουμε, αν δεν φύγουν». Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι ο παλαιοπολιτικός κόσμος πεθαίνει και ότι το καινούργιο έρχεται… Το πώς και το πότε είναι θέμα «ωρίμανσης» της κοινωνίας… (Στ.Γ.Κ., stcloriw@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

 


Σχολιάστε