"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ερωτικός λόγος

Ερωτικός λόγος του Γιώργη Μανουσάκη (1933-2008)

(Από το ποίημα «Στην πολυδαίδαλη Σπηλιά»-”Στ΄Ακρωτήρια της Ύπαρξης” -εκδ. Γαβριηλίδη, 2003-σελ.28), ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα.  Όλο το ποίημα περικλείει έναν αισθησιασμό που φέρνει στο νου μέγιστους ερωτικούς ποιητές):

«(…) Αργά τα δυο σου χείλη μισανοίγουνε

κι απ΄τη μικρή θυρίδα ανάμεσά τους


μπαίνω στην πολυδαίδαλη σπηλιά

όπου κατρακυλώ, σπαράζω, χάνομαι

ώσπου να μ΄αναρπάσει μέγα

κύμα και ν΄ανυψωθώ

στ΄ αστρικά ύψη διαλυμένος μες΄ στο φως»

Εναγώνιος αγώνας διαιώνισης της ύπαρξής μας.”

——————————————————————-

Η αγάπη σ΄όλες τις γλώσσες έχει τον ίδιο ήχο, το ίδιο άρωμα:

Love

Love, like a tree,
sends its roots down deep
so when the storms of life abound
and the winds of adversity blow,
it shakes and bends
and goes with the flow
but doesn’t break or fall.

And during times of drought
it drives its roots down deeper
so whatever comes and goes—
summer, winter, spring, or fall,
the good times and the bad—
it stands the test of all.

Dick Innes

————————————————————-

Αποσπάσματα από την ποίηση της Έμιλι Ντίκινσον(1830-1886)-συμπάθειά μου, κι αγαπημένη μου ποιήτρια:

XXIII
“Δεν είχα χρόνο πια για να μισήσω
καθώς το μνήμα μού ‘φράζει τη φόρα,
μήτε ζωή είχα τόση για να ελπίσω
πως κάθε αμάχη θα χαθεί μιαν ώρα.
Δεν είχα χρόνο πια για ν’ αγαπήσω
κι αν είχα κάποια πρόθεση, και μόνο
στη σκέψη πως μπορεί να προσπαθήσω,
μου μοιάζει βάσανο και φέρνει πόνο.
C
Δεν θα βρεθεί κανένα πλοίο για να ταξιδέψεις
σαν το βιβλίο και να πας στα μακρινά τα ξένα,
μητ’ άλογο σβέλτο πολύ να το καβαλικέψεις,
σαν μια σελίδα ποίησης με λόγια φτερωμένα.
Τέτοιο ταξίδι ανέξοδο και το φτωχό συμφέρει,
δεν του γυρεύουν διόδια και ναύλα δεν χρωστάει.
Τόσο λιτό, κι όμως παντού το νου μας μεταφέρει.
το μέσο αυτό που ταξιδιώτες όλους μας χωράει.”

… Η καλή ποίηση ποτέ δεν λείπει, αρκεί να έχεις χρόνο και διάθεση να την ανακαλύψεις.

Στ.Γ.Κ.


2 Σχόλια

  1. Έφη Κυπριανού

    Συνάδελφε, το άρθρο σου στο βήμα ήταν έκπληξη για μένα.
    Χαίρομαι που συνεχίζεις τη δημιουργική σου παρουσία από το 1985 στα Χανιά που σε γνώρισα, από την εκπαίδευση στα Γράμματα.

  2. Για μένα είναι μεγαλύτερη έκπληξη, αλλά και χαρά, που μας δίνεται έτσι η ευκαιρία μετά από τόσα χρόνια, να τα ξαναπούμε.
    Είδες; Ο χρόνος είναι μια απάτη. Είναι σαν να μη πέρασε καθόλου, σαν να σ΄έχω όπως τότε στη γειτονιά μας.
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Σε χαιρετάει, όπως πάντα, και η Χριστίνη.
    Να είστε όλοι καλά.

Σχολιάστε