"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η απειλή των “ψευδών ειδήσεων” (Χ.ν., 25-7-19)

 

 

 

 

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΩΝ FAKE NEWS (=ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ)

ΕΝΑ σχόλιο της πρώην υπουργού Παιδείας κας Άννας Διαμαντοπούλου στην προσωπική της σελίδα (fb) για κυκλοφορούσες φήμες περί δήθεν ανάληψης από αυτήν θέσης ευθύνης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, έκανε το γύρο του διαδικτύου προκαλώντας εύλογη θυμηδία.

ΠΟΙΟ το σχόλιο; Η κα Άννα Διαμαντοπούλου έγραψε τα εξής με μια δόση χιούμορ (22/7): “Αν πιστέψω διάφορα καθημερινά δημοσιεύματα, το πρωί ξυπνάω Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το μεσημέρι είμαι Επίτροπος στην Ε.Ε, το απόγευμα υποψήφια (πρώην και…επόμενη) Υπουργός και κάπου προς το βράδυ Διοικητής στη ΔΕΗ! Μόνο… ράσο δεν έχω φορέσει ακόμα μάλλον επειδή είμαι γυναίκα…”

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η μοίρα του face book και των άλλων κοινωνικών δικτύων, με τα όσα τερατώδη γράφονται και ταυτόχρονα διακινούνται καθημερινά εκεί, είναι να καταστούν, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, αναξιόπιστα και μη ενδεδειγμένα ως πηγή πληροφόρησης.

ΔΕΝ είναι τυχαίο ότι ο κόσμος επιστρέφει σιγά-σιγά στον έντυπο λόγο που είναι πιο προσεγμένος και ελεγμένος αλλά και πιο έγκυρος.

ΣΤΟ διδίκτυο, μόλις κυκλοφορήσει μια “ψευδοείδηση” -όπως η πρόσφατη με το… θάνατο του Ερντογάν!- ακολουθεί ένας ψιλοχαμός με τον πολλαπλασιασμό της: χωρίς κανένας να υποβάλλεται στον κόπο να ελέγξει κατά πόσον, μια τέτοια είδηση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ fake news καλά κρατούν, κι αν δεν μπει κάποιος σοβαρός φραγμός σ΄αυτά από τους ιθύνοντες των social media, δεν θα αργήσει να έλθει η εποχή όπου ο κόσμος μας θα έχει γίνει ζούγκλα αλληλοσυγκρουόμενων ψευδών ειδήσεων. Με θύματα, φυσικά, τους ανίδεους πολίτες… Γι αυτό και απαιτείται από τις κυβερνήσεις των ισχυρών κρατών να μπει φραγμός στο ανεξέλεγκτο των κοινωνικών δικτύων. (Στ.Γ.Κ.)

ΕΝΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

 


ΓΙΑ τον μεγαλύτερο κριτικό της εποχής μας, τον και βέρο αριστερό (με όλη τη σημασία της λέξης) 95χρονο Δημήτρη Ραυτόπουλο (1924-), η μονολιθικότητα που κυριάρχησε στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ (2015-2019) σχετικά με την αλήθεια των πολιτικών πραγμάτων, περικλείεται σε μια “μπρεχτική” φράση του:

 

  • «Η αλήθεια είναι κομματική (για τα πάντα), η δε πραγματικότητα δεν έχει παρά να συμμορφωθεί με την κομματική γραμμή, αλλιώς διαγράφεται»!

 

Το είδαμε στο δημοψήφισμα (2015), το νιώσαμε στο Μάτι με τους 102 νεκρούς, το «χορτάσαμε» στο Σκοπιανό, το καταλάβαμε πολύ καλά στα… προεκλογικά ψευτοδωράκια, τπ νιώσαμε και στα προεκλογικά ψευτοδιλήμματά του ΣΥΡΙΖΑ.

 

ΑΣ αφήσουμε όμως τον σπουδαίο μαρξιστή κριτικό της λογοτεχνίας και βραβευμένο δοκιμογράφο, τον Δ. Ραυτόπουλο, να μας πεί (στο lifo, 27-10-17) για το πόσο «αριστερός» ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ:

 

  • «Η Ελλάδα είναι μια συντηρητική χώρα, μεταξύ μεσανατολισμού, αριστερού αντιδυτικισμού, δεξιού και αριστερού οπορτουνισμού. Το προοδευτικό (στην εποχή μας), σύμφωνα με αυτό το φοβερό μείγμα, δεν είναι η γνώση, η παιδεία, η εργατικότητα, η επιχείρηση, το σταθερό κοινωνικό συμβόλαιο (ατόμου – συνόλου, τάξεων, συμφερόντων) αλλά η ανομία, ο τσαμπουκάς, η βία, ο παρασιτισμός. Σε ποια δημοκρατική χώρα του κόσμου θα ήταν ανεκτό το φαινόμενο του «κράτους των Εξαρχείων» στην καρδιά της πρωτεύουσας, που τρομοκρατείται και καταστρέφεται μόνιμα από επαναστάτες της συμφοράς; Για τους καταληψίες το σχολείο, το πανεπιστήμιο, δεν είναι ναοί γνώσης και παιδείας αλλά μετερίζια αγώνα προς κατάληψη, οχύρωση, παρλαπίπα, κατασκευή μολότοφ. Κανονικότητα, δικαίωμα, τάξη γι’ αυτούς είναι η βία κατά καθηγητών, η καταστροφή, η ασκήμια»

 

ΑΔΙΚΟ έχει; Ποιος λησμονεί τις “δυναμικές μειοψηφίες” που επί δεκαετίας είχαν το “πάνω χέρι” σε όλα; (…) Αλλά ποιος “αριστερός” κατ΄επίφαση δίνει σήμερα σημασία στη σοφία ενός πραγματικού και αγνού γερο-αριστερού; Και, εδώ που τα λέμε, ποιος είναι «αριστερός» σήμερα, μετά την κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και τα σκαμπανεβάσματά του σε όλους τους τομείς; (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε