"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ποίηση, αγάπη μου! (Poesie, mon amour!)

 

 

1.-ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ

 

Έτσι είναι η αγάπη που νοιώθω για σένα

που…

Να ζητάς νερό και να γίνομαι ωκεανός

Να ζητάς φωτιά και να γίνομαι ηφαίστειο

Να ζητάς ασπίδα και να γίνομαι κεραυνός

Να ζητάς τον αέρα και να γίνομαι τυφώνας

Να σ’ αγαπώ τόσο ώστε…

Να νοιώθω εσένα όπως ο αέρας τα σύννεφα

Να νοιώθω τους παλμούς σου όπως το νερό τα κύματα

Να νοιώθω την ανάσα σου και να δροσίζομαι

Να νοιώθω τα δάκρυα σου και να ξεδιψώ…. (Μ. Μαγιορκινης)

2.-ΕΡΩΤΑΣ
‘Oλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι,
βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα,
κάπου μακριά.
Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.
[Τ. Λειβαδίτης-Κιβωτός]

3.-

 

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα
Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο”.

(Eλύτης)

 


Σχολιάστε