"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εκφοβισμός (Χ.Ν., 19-3-15)

 

 

 

 

 

 

Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

 

Ι.-Η ΥΠΟΘΕΣΗ του 20χρονου σπουδαστή Βαγγέλη Γ., που έληξε τόσο δραματικά, φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο το θέμα του σχολικού εκφοβισμού (bullying).

 

ΣΕ μια εποχή παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, με κατάρρευση κάθε αξίας αυτοσεβασμού και σεβασμού στον άλλον, ο σχολικός εκφοβισμός αποκτά ανησυχητικές και επίκινδυνες διαστάσεις.

 

Ο ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΟΣ εκφοβισμός, σύμφωνα με Ψυχολόγους, ορίζεται ως «επαναλαμβανόμενη βία των θυτών, οφειλόμενη στην ανικανότητα (ή αδυναμία) του θύματος να αμυνθεί και να προστατέψει τον εαυτό του». Μάλιστα, μέχρι σημείου που το θύμα μισεί τον εαυτό του!

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ “επιτυχίας” ενός εκφοβιστή είναι, εκτός από την επιθυμία να βλάψει εσκεμμένα το θύμα ή να του κάνει “ακραία πλάκα”, να υπάρχει και ασυμμετρία δυνάμεων (διαφορετικη σωματική διάπλαση, ή και μειωμένη ψυχοπνευματική αντοχή του θύματος).

ΜΙΑ τέτοια δυναστική “σχέση” προκαλεί ευχαρίστηση (!) στον επιτιθέμενο, αλλά και άκρα ταπείνωση στο θύμα που δεν αντιδρά πια. Οι “διαφορές” θύτη και θύματος προκαλούνται συνήθως εκ του μηδενός ή επί τούτου, ενώ λείπει παντελώς η διάθεση από την πλευρά του “ισχυρού” για διευθέτηση οιουδήποτε πραγματικού προβλήματος.

Ο ΦΟΒΟΣ του θύματος έτσι γίνεται απόλυτος, δε μιλαει σε κανένα, απομονώνεται, και η αυτοτιμωρία (πιθανόν και το απονενοημένο διάβημα) δεν αργεί, αν δεν επέμβει κάποιος ισχυρότερος να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων.

ΚΙ ΑΥΤΟΣ ο “κάποιος” είναι το σχολείο με τους δασκάλους του (η Σχολή στην περίπτωση του Βαγγέλη), οι γονείς των παιδιών ή κάποιος Παιδοψυχολόγος, η αστυνομία κ.λπ.

ΟΣΟ για τους “συν-εργούς” του επιτιθέμενου, είναι κατά τη γνώμη μας εξίσου ένοχοι, εφόσον εξακολουθούν να “κρατούν κλειστό το στόμα τους”! Διότι είναι αδιανόητο να παρίστασαι μάρτυρας ενός βασανισμού -έστω και για… πλάκα!- και να μην επεμβαίνεις να αποτρέψεις την πράξη, ή να μη την καταγγέλνεις.

ΝΑΙ! Η σιωπή σε τέτοιες περιπτώσεις λογίζεται συνενοχή!

***

ΙΙ. ΕΡΕΥΝΕΣ φέρνουν στο φως ότι πολλοί σημερινοί ενήλικες έχουν βιώσει ως παιδιά ποικίλες μορφές θυματοποίησης για μία ή περισσότερες φορές, ενώ κάποιοι άλλοι υπήρξαν απλοί «παρατηρητές» παρόμοιων εκφοβιστικών ενεργειών στο σχολείο. Χωρίς να έχουν αντιδράσει όπως θα έπρεπε. Δυστυχώς.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ είναι ότι παρατηρείται αύξηση των κρουσμάτων βίας σε όλο και περισσότερα σχολεία! Σε πρόσφατη, μάλιστα, έρευνα βρέθηκε ότι παιδιά “θύτες” ξεπερνούν το 5% των μαθητών, ενώ τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού κυμαίνονται γύρω στο 10 με 15%!

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως Εκπαιδευτικοί (όλων των βαθμίδων), Δημοτικές αρχές, Σύλλογοι Γονέων, Κοινωνικοί Φορείς, πολιτικά κόμματα, Βουλή, Αστυνομία κ.ά., είναι καιρός να αναλάβουν τις ευθύνες τους: να συντονιστούν και να αρχίσουν εκστρατείες διαφώτισης των μαθητών και της κοινωνίας. Όχι να εξαντλούνται σε συστάσεις επιτροπών! (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ “ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ”

 

ΑΠΟ τις αρχές του 21ου αιώνα, Ψυχολόγοι, Ψυχίατροι και άλλοι σχετικοί φορείς έκρουαν τον κώδωνα της αύξησης των ψυχικών ασθενειών σε παγκόσμια κλίμακα στο πρώτο τέταρτο του αιώνα.

 

Η ΧΩΡΑ μας, εδώ και 6 χρόνια, “πρωτοπορεί” στο θέμα των καταθλιπτικών ατόμων (περιισσότερο γυναικών), αλλά και στις αυτοκτονίες που απορρέουν από την οικονομική κρίση, την απόγνωση και την ανέλπιδη ζωή μας.

 

Η ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ των παραπάνω έρχεται από αρμόδια χείλη: Σύμφωνα με την κα Οικονόμου Μαρίνα, Ψυχολόγο-συγγραφέα (Mega, 13-3-15, “Κοινωνία ώρα Mega”) “η κατάθλιψη από 3% που ήταν το 2008 -δηλαδή, πριν την κρίση- παρουσίασε μια τρομακτική άνοδο: μέσα σε μόλις 5 χρόνια ανέβηκε στο 12% καταγράφοντας ένα από τα εντυπωσιαστικότερα ποσοστά σε παγκόσμια κλίμακα”.

 

ΕΝΤΑΞΕΙ, δεν λέω, να φροντίσουμε τους μετανάστες που μας έρχονται από έξω. Αν μπορούμε κι αυτό! Αλλά πρώτα απ΄όλα ας φροντίσουμε τους “εσωτερικούς μετανάστες” που γέννησε και γεννάαει καθημερινά η κάκιστη πολιτική των προηγούμενων κυβερνητικών σχημάτων και η ολιγωρία των σημερινών. Η τωρινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. κάτι λέει για την αντιμετώπιση της “ανθρωπιστικής κρίσης” στη χώρα. Τι ακριβώς και πώς το εννοεί, θα το δούμε άραγε; Θα είναι μόνο με οικονομικούς όρους, ή μήπως προγραμματίζει μια γενικότερη αντιμετώπιση, με πρόσθετους φόρους; Θα έχει τη δυνατότητα να επέμβει, χωρίς την έγκριση της Ε.Ε.; (Στ.Γ.Κ.)

 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

 

-Η προχθεσινή μέρα ήταν μέρα θλίψης και περίσκεψης. Ένα νεαρό παιδί, ο Βαγγέλης Γ., ένα παιδί που έσφυζε από τη ζωντάνια και την ομορφιά των 20 χρόνων ζωής του, ένα παιδί όλο υποσχέσεις για το μέλλον, κηδεύτηκε στην κρητική γη. Και ο καιρός και η φύση ήταν σαν να θρηνούσαν το ίδιο με τους ανθρώπους. Το βουνό, οι Μαδάρες, (φωτό, 1) κι ο ουρανός των Χανίων είχαν ακριβώς τα χρώματα για την περίσταση: το μαύρο του θανάτου, το πάλλευκο της αθωότητας και το γκρίζο των ανθρώπινων σχέσεων.


 

-Δεσπόζει σε όλη την περιοχή του Αγίου Ιωάννη, αλλά και στην πόλη των Χανιών, με την επιβλητική κατασκευή του. Πρόκειται για την σταυρόσχημη με τρούλο Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (φωτό, 2) που λαμπρύνει όλη την περιοχή. Τη θυμάμαι κοντά 40 χρόνια, σιγά-σιγά να ολοκληρώνεται αποτελώντας ένα τόπο προσκυνήματος των πιστών της πόλης, και όχι μόνο (θρησκευτικός τουρισμός) (Στ.Γ.Κ.)


 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Αν το προς ψήφιση νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της “ανθρωπιστικής κρίσης” στην Ελλάδα, θεωρείται από τους εταίρους μας ως “μονομερής ενέργεια”, τότε πως θα πρέπει να χαρακτηρισθούν τα όσα έχουμε υποφέρει εδώ και 5 χρόνια από τους δανειστές μας;

 

Τέτοιο μίσος αισθάνονται, άραγε, σε κάθε τι που θυμίζει τη λέξη άνθρωπος;

Και το ρηθεν από τον επί της Ευρωπαϊκής Οικονομίας αρμόδιο κ. Πιερ Μοσκοβισί ότι «Δεν θα θέσουμε βέτο στο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα», τί να σημαίνει;

Ότι μας κάνουν τη χάρη να κρατήσουμε στη ζωή μια ολόκληρη τάξη συνανθρώπων μας;

 

Κρίμα! Γιατί άλλα ονειρεύτηκαν οι ιδρυτές της Ε.Ε. και άλλα πράττουν οι κεφαλαιοκράτες της Ευρωζώνης.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 

 


Σχολιάστε