"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Brussels Group, θεσμοί, μνημόνιο, φορολογικό, μεταρρυθμίσεις…(Χ.Ν., 17-3-15)

 

 

 

Brussels Group, θεσμοί, μνημόνιο, φορολογικό, μεταρρυθμίσεις…

 

Ι.-ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ καιρός μέχρι να αντιληφθούμε τις διαφορές (αν υπάρχουν!), μεταξύ νέων και παλαιών διαπραγματευτικών λεκτικών όρων και της ουσίας τους. Αλλά και τι θα μας προκύψει με τις απαιτούμενες “μεταρρυθμίσεις” που υπέγραψε η νέα κυβέρηση (20/2) και δεν πραγματοποιεί.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η χώρα μας διχάστηκε επί χρόνια σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»! Ένας διχασμός που στηρίχτηκε σ´ ένα δημαγωγικό, ψηφοθηρικό ψέμα. Το οποίο ψέμα, μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα των διαπραγματεύσεων με τους “εταίρους” και τη συνεχή έλλειψη ρευστότητας, καταρρέει.

 

… ΜΙΛΩΝΤΑΣ πριν μια εβδομάδα (8/3) ο κ. Τσίπρας στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», προσπάθησε να εκλογικεύσει την… αποδοχή του Brussels Group (δηλαδή της παλιάς “τρόικα”, με το νέο όνομα “οι θεσμοί”). Σε σχετική με την ορολογία ερώτηση του δημοσιογράφου είπε: «Όχι. Δεν είναι θέμα ορολογίας, αλλά ουσίας του θέματος. Κάθε χώρα στην Ευρώπη πρέπει να συνεργαστεί με αυτούς τους θεσμούς. Αυτό όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την τρόικα, η οποία δεν ελέγχεται από κανέναν. Οι υπάλληλοί τους έρχονταν στην Ελλάδα για να μας επιτηρήσουν αυστηρά. Τώρα συζητούμε και πάλι απευθείας με τους θεσμούς. Η Ευρώπη, μέσω αυτής της αλλαγής, έγινε πιο δημοκρατική».

 

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, δεν καταλαβαίνουμε πού ουσιαστικά διαφέρει η μνημονιακή (πριν από τις εκλογές) από την “μεταμνημονιακή” (μετεκλογική) πολιτική. Μήπως, στο ότι τώρα μας πιέζουν περισσότερο στο να κάνουμε μεταρρυθμίσεις που δεν έκαναν οι “μνημονιακοί” και θα κάνουν, λέει, οι “αντιμνημονιακοί”; Και πώς, άραγε, η Ευρώπη “έγινε πιο δημοκρατική” τώρα που κλείνει όλες τις κάνουλες χρηματοδότησης; Δεν έγινε πιο απάνθρωπη;

 

ΙΙ. ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ; Ακολουθούμε την πεπατημένη: Λέμε ως συνήθως πως τηρούμε τις συμφωνίες μας, πως κάνουμε μεταρρυθμίσεις (που δεν γίνονται ποτέ) και περιμένουμε να “τηρήσουν” τις (χρηματοδοτικές)… δεσμεύσεις τους οι Ευρωπαίοι! Μα, μια συμφωνία δεν τηρείται μόνο στα λόγια. Τηρείται με εκατέρωθεν πράξεις. Όχι με παλινωδίες, ανακολουθίες, εκνευρισμούς και δηλώσεις επί δηλώσεων περί επιστροφής στη… δραχμή! (Λαπαβίτσας).

 

ΤΙ ΕΓΙΝΕ μέχρι τώρα; Πήγε, άραγε, προς ψήφιση κανένα “νέο” φορολογικό νομοσχέδιο και δεν το ξέρουμε; Ή μήπως τώρα συντάσσεται και μένουμε μόνο σε ευχολόγια; Ο κ. Τσίπρας ομολόγησε στο γερμανικό περιοδικό και το εξής: “Υπάρχουν δύο Ελλάδες: Μία των τεσσάρων εκατομμυρίων στα όρια της φτώχειας, κι αυτοί που πάνε στη Μύκονο και στα μπουζούκια της παραλιακής”.

 

ΜΑ, ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ της Ελλάδας είναι ακριβώς αυτό το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στους “έχοντες και κατέχοντες” (και ουδέποτε πληρώνοντες τους αναλογούντες φόρους) και στους “μη έχοντες” (που ξεζουμίζονται κυριολεκτικά).

 

ΚΙ ΑΝ μεν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, λόγω διαπλοκής και διαφθοράς, αδυνατούσαν να κάνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ο λαός σήμερα γιατί να μη προσδοκά με αδημονία από μια υποτίθεται “αδιάφθορη” κυβέρνηση, να τις δει στην πράξη; Θα τις δει; (Στ.Γ.Κ.,stcloris@yahoo.gr)

 

 

ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ

 

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ κρίσεις, με τις πιέσεις των δανειστών των κρατών, δεν διαφέρουν από κανονικούς πολέμους. Με πολλά “θύματα”, που δεν είναι μόνο πτωχεύσεις και οικονομικές καταστροφές, αλλά και αυτοκτονίες.

 

ΑΠΛΑ, εδώ και 6 χρόνια που βιώνουμε μια πρωτοφανή καταστροφή των πάντων, δεν γνωρίζουμε κανέναν εχθρό, πλην Γερμανών και… Σόιμπλε!

 

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως ο μεγαλύτερος εχθρός είναι οι δικές μας “αδυναμίες”: Ατομικές και εθνικές. Με σημαντικότερη την ανικανότητά μας να αντιληφθούμε έγκαιρα και να συνειδητοποιήσουμε το (κάθε) πρόβλημα που μας ταλανίζει, ώστε να το αντιμετωπίσουμε λύνοντάς το. Είτε αυτό είναι οικονομικό, αξιακό και ηθικό απέναντι στον εαυτό μας, είτε αφορά στις διακρατικές οικονομικές σχέσεις μας.

 

ΤΟ κακό με τη νέα κυβέρνηση είναι ότι λεπτολογεί, χάνεται στη “μετάφραση” των όρων, χρονοτριβεί άστοχα και άσκοπα, παλινωδεί, αυτοαναιρείται, δηλώνει ασάφεια, προκαλεί σύγχυση. Και ξεπερνώντας τα όρια υπομονής των “εταίρων” της, χάνει πολύτιμο χρόνο για την εφαρμογή του προγράμματός της. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ!

 

ΑΥΤΟ που χαρακτηρίζει εδώ και 50 μέρες τη νέα κυβέρνηση είναι μεν η δυναμική με την οποία μπήκε στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., αλλά και οι συχνές παλινωδίες μελών της, που συσχτίζονται με την πολιτική της. Τουλάχιστον στο εσωτερικό ακούμε τόσα πολλά και βλέπουμε τόσο λίγα που δεν ξέρουμε πραγματικά πού βρισκόμαστε.

 

ΕΥΤΥΧΩΣ υπάρχουν και μερικές “διαυγείς” απόψεις: Στο ερώτημα της βελγικής εφημερίδας L’ECHO, “ποιές είναι οι σημαντικότερες προκλήσεις που πρέπει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει”, ο ερωτώμενος υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού κ. Γιώργος Σταθάκης, απάντησε: «οι άμεσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε έχουν ως αντικείμενο τις μεταρρυθμίσεις που θα πραγματοποιήσουμε: η δημιουργία ενός φορολογικού συστήματος αντάξιου του ονόματός του, η καταπολέμηση της διαφθοράς και η δημιουργία μίας λειτουργικής Δημόσιας Διοίκησης».

 

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ πως από το 2012 που διαγραφόταν η άνοδος, με τάσεις επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ σε επικείμενες εκλογές, θα έχουν εκπονηθεί και τα ανάλογα νομοσχέδια (ειδικά το φορολογικό), τα οποία και αναμένουμε να κατατεθούν στη Βουλή προς ψήφιση. Αλίμονό μας, αν περιμένουμε να εκπονηθούν τώρα. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Επίκαιρη όσο ποτέ- και εύστοχη στην ουσία της όπως πάντα-, η πρόσφατη ρήση του γνωστού Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά στο Βηmagazino (15/3). Είπε:

 

Για να αλλάξουν τα πράγματα, μερικές φορές αρκούν ένας ή δυο άνθρωποι. Δεν χρειάζονται πολλοί”

 

… Λέτε να βρήκαμε τουλάχιστον τον ένα;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Σχολιάστε