"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Λέξεις, “ρήξη” και… πλήξη!

 

 

 

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ, Ή ΜΗΠΩΣ ΚΡΥΦΩΝ ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ;

 

Ι.-ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, η ουσία των πραγμάτων είναι το πώς βαφτίζεις τις παραχωρήσεις που κάνεις και πώς μεταλλάσσεις τις ήττες σου σε νίκες. Κι ακόμη πώς μεγιστοποιείς μεν τα μικρά κέρδη σου και εκμηδενίζεις τις αποτυχίες σου.

 

ΟΛΑ ΑΥΤΑ γίνονται με ηχηρές γνωστές λέξεις! Ή, άλλες… που αναδεικνύεις!

 

ΑΥΤΟ ζούμε καθημερινά με το ΣΥΡΙΖΑ. Όσες προσπάθειες και να κάνει, με το να μας λέει “τέρμα” τα μνημόνια ή ότι “η ελπίδα” νίκησε, τον διαψεύδει η πραγματικότητα: τα πάντα γύρω μας είναι σαν πάντα, ξανά και ξανά τα ίδια… Αν όχι πιο ανασφαλή.

 

ΙΙ.-ΟΤΑΝ είσαι χρεωμένος, όταν κλείνουν οι στρόφιγγες των δανειστών σου, είσαι πια υποχρεωμένος, για να επιβιώσεις, ή να συμβιβαστείς όσο πιο έντιμα μπορείς, ή να “αποδράσεις”. Με ό,τι συνεπάγεται το δεύτερο.

 

ΕΤΣΙ, ΧΑΝΟΥΜΕ την ουσία των πραγμάτων και πνιγόμστε σε μια περιττή σημειολογία των λέξεων. Που κάθε μέρα αλλάζουν “ένδυμα”, όταν επιμένουμε σε δονκιχωτικές χίμαιρες και κομπορρημοσύνες.

 

ΕΧΕΙ σημασία, αν λέμε “θεσμοί” (institutions), τρόικα ή τρίο; Μνημόνιο ή “πρόγραμμα” κ.λπ.; Μήπως στην πραγματικότητα δεν θα έχουμε απέναντί μας τους ίδιους ανθρώπους, τα ίδια τεχνικά κλιμάκια, με τις ίδιες προθέσεις και απαιτήσεις; Οι άλλες διατυπώσεις και οι άλλοι χώροι των συναντήσεων θα αλλάξουν την κατάσταση; Μήπως, δεν υπογράφουμε “μεταρρυθμίσεις” που τις ονομάζουμε εμείς οι ίδιοι με άλλο όνομα;

 

ΙΙΙ.- ΧΡΙΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ άλλες λέξεις οι ιθύνοντες, μάλλον σε αφελείς απευθύνονται. Ή, πιθανόν σε ανθρώπους με μειωμένη αντίληψη, που αγνοούν τη σημασία των λέξεων.

 

ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ οι πολιτικοί μας ότι εξουσιάζοντας τις λέξεις χειραγωγούν ή διαμορφώνουν “άλλη άποψη” το λαό!

 

ΚΙ ΟΤΑΝ βέβαια ένα 70% του ελληνικού λαού επιμένει, ακόμη και με τις χειρότερες συνθήκες των μνημονίων την παραμονή στο ευρώ, το να επαγγέλεσαι επιπλέον (ως απειλή ενατίον τίνος;) “δημοψήφισμα” ή πάλι “εκλογές”- σε περίπτωση, λέει, αποτυχίας των διαπραγματεύσεών σου με τους… θεσμούς-, αυτό άραγε δεν θα γίνει μπούμερανγκ για την κυβέρνηση; Δεν θα είναι μια απόδειξη ανικανότητας και ομολογία αποτυχίας στον διπλωματικό τομέα;

 

ΚΑΝΕΙΣ δεν θα επιθυμούσε μια τέτοια καταστροφική εξέλιξη, όσο κι αν λέμε πως στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

“ΡΗΞΗ” ΚΑΙ “ΑΝΥΠΑΚΟΗ”

 

ΛΕΞΕΙΣ που συχνά-πυκνά χρησιμοποιεί το ΚΚΕ. Και τώρα η “Αριστερή Πλατφόρμα” του κ. Λαφαζάνη: με τη “ρήξη”, και την “ανυπακοή” που διακηρύσσει, χωρίς να αντιπροτείνει τίποτε άλλο, δεν δηλώνεται έμμεσα ότι ένα μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ ζει ακόμη σε έναν ιδιότυπο δικό του κόσμο, “παραδεισένιο”, απομονωμένο και μακριά από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα;

 

ΚΙ ΑΝ μεν “ρήξη” και “ανυπακοή” προβάλλονται από την κυβερνητική πλευρά ως… πίεση (εναντίον του Σόιμπλε;!) κατα τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, πάει καλά! Αν όμως, το εννοούν πραγματικά, αντιλαμβάνονται, άραγε, σε ποια κατάσταση θα βρεθεί πρώτα ο λαός κι έπειτα η χώρα, όταν βρεθούμε εκτός Ευρωζώνης και Ε.Ε.;

 

ΟΙ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ αντιδράσεις είναι μεν “υγιείς” για τα κόμματα, όχι όμως και για τη χώρα, τη στιγμή μάλιστα που γίνονται κρίσιμες διαπραγματεύσεις. Εκτός κι αν δεν ενδιαφέρει πια η χώρα, ούτε ο λαός, παρά μόνον αυτό που έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους. (Στ.Γ.Κ.)

 

Η ΚΟΠΩΣΗ

 

Η ΚΟΠΩΣΗ πολιτών και πολιτικών που εφαρμόζονται στη χώρα πάνω από 5 χρόνια, φαίνεται πως δεν ευνοούν κανένα. Αντίθετα, καθιστούν το λαό ολοένα και πιο απογοητευμένο, επειδή είτε οι πολιτικοί μας (οιουδήποτε χρώματος), είτε οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, αδυνατούν να… συνεννοηθούν για τον τρόπο σωτηρίας μας!

 

ΤΕΤΟΙΑ ανικανότητα διπλωματικών χειρισμών και διευθέτησης ενός 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας!

 

ΕΠΕΙΤΑ, η εποχή των “Αγανακτισμένων” παρήλθε, η Αριστερά κατάφερε το ιστορικό άλμα να είναι στην κυβέρνηση, χωρίς όμως να μπορεί να αλλάξει-ακόμη- τ φορά των πραγμάτων. Όμως, οφείλει να αγωνίζεται συνεχώς και σε πολλά επίπεδα, αν θέλει να αλλάξει τη σημερινή παραπαίουσα Ευρώπη (“Un’ altra Europa con Tsipras”, το προεκλογικό σύνθημα). Εντάξει, μια “Άλλη Ευρώπη, με τον Τσίπρα”, αλλά φυσικά μέσα στην Ευρωζώνη και τους ευρωπαίκούς θεσμούς.

 

 

ΜΙΑ παλιά ρήση έλεγε πως τα κάστρα πέφτουν από μέσα, όχι απ΄έξω.

 

ΑΝ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ η χώρα μας, ή επιλέξει μια “ηρωική έξοδο”, θα προσφέρει τότε ένα ανέλπιστο δώρο σε όλους τους εχθρούς της που καραδοκούν στη γωνία. Θα “εξυπηρετήσει” δε, κατά τον χειρότερο τρόπο το λαό, αφού θα τον απομονώσει οικονομικά και πολιτικά από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Και μάλλον θα έχει κάνει, για άλλη μια φορά, ένα ασυγχώρητο ιστορικό λάθος, η Αριστερά. Που θα μας πάει πίσω εκατό χρόνια. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Επιτέλους και μια θετική, συλλογική και περήφανη κίνηση της Βουλής:

 

Σύμφωνα με την είδηση (11/3), “ομόφωνα έγινε δεκτή από τη Βουλή η πρόταση της προέδρου του Σώματος, Ζωής Κωνσταντοπούλου, για την επανασύσταση-αναβάθμιση της Διακομματικής Επιτροπής για την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών”.

 

Είναι αξιοσημείωτο ότι όλα τα κόμματα επεσήμαναν την ανάγκη εθνικής ομοψυχίας αλλά και συντεταγμένης στρατηγικής, τόσο σε πολιτικό όσο και σε νομικό επίπεδο, για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος. Μακάρι να γινόταν αυτή η κίνηση και σε πολλά άλλα θέματα, εθνικά και εσωτερικά.

Όλοι μας θα βγαίναμε κερδισμένοι.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 


Σχολιάστε