"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αριστερά και κρίση (Χ.Ν., 13-1-15)

 

 

 

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ

Ο Χρόνης Μίσσιος (1930-2012), αριστερός συγγραφέας και αντιστασιακός, γνωστός κυρίως από το βιβλίο του “… καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς” (1985), σε μια συνέντευξή του στο δημοσιογράφο Αργύρη Παπαστάθη (“Το Βήμα”, 20/6/2010), είπε και τα εξής για την κρίση και την Ελληνική Αριστερά: «Πιστεύω ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι καθολική και παγκόσμια. Ο πλανήτης μας είναι πλέον μια μικρή γειτονιά γεμάτη κινδύνους και εγκληματικές συμμορίες που δεν γνωρίζουν σύνορα. Πιστεύω πως κανένας λαός, καμία χώρα δεν μπορεί να ονειρευτεί μια κοινωνία ισόνομη, ελεύθερη και ειρηνική».

Τα παραπάνω λόγια, δυστυχώς, επαληθεύονται κάθε μέρα. Επικαιροποιήθηκαν δε, με τον τραγικότερο τρόπο στο δράμα που ζει μια ολόκληρη χώρα, η Γαλλία, με 17 νεκρούς, θύματα ενός ακραίου θρησκευτικού φανατισμού.

 

Όσο για τη “σύγχρονη” Αριστερά είπε τα εξής: “Η Αριστερά ηττήθηκε στη Μεταπολίτευση. Διασπασμένη για άλλη μία φορά πολεμούσε με τα “ευαγγέλια” προσπαθώντας να στρατολογήσει η κάθε πλευρά με το μέρος της περισσότερους κομμουνιστές. Να τους κάνει τι, αλήθεια; Να τους βάλει στο μπαούλο; Δεν αντιλήφθηκε τη νέα εποχή στην οποία εισερχόταν η ελληνική κοινωνία, τις προσδοκίες και τα προβλήματά της. Έτσι ήρθε το ΠαΣοΚ, πήρε όλο το πακέτο των συνθημάτων και των αιτημάτων της Αριστεράς και το απαξίωσε. Εκτοτε η Αριστερά ψάχνει την προίκα της σε λάθος μέρος. Σήμερα ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει Αριστερά. Αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι Αριστερά δεν παράγει τίποτα, ούτε καν πολιτικό πολιτισμό”.

 

… Μένει να δούμε, αν, μετά τις εκλογές στις οποίες κατά τις δημοσκοπήσεις η Αριστερά (με ό,τι σημαίνει πια η λέξη αυτή για το ΣΥΡΙΖΑ, τη “διεύρυνση” και τις συνιστώσες του, αλλά και την καπιταλιστική προσαρμογή του), θα μπορέσει να εφαρμόσει τις εξαγγελίες της δημιουργώντας ένα νέο “πολιτικό πολιτισμό” και μια νέα κοινωνία ανθρώπων. Οψόμεθα…(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ”

 

Μια διεθνής αλληλεγγύη που εκδηλώνεται “επιλεκτικά”, όπως εύστοχα σημείωσε ο κ. Π. Περράκης, αρχισυντάκτης των “Χ.Ν.”, στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας (12/1), παύει να είναι, κατά τη γνώμη μας, αλληλεγγύη, αφού το ελατήριό της ενέχει την υστεροβουλία και τον εγωισμό.

 

Αλληλεγγύη για τους παράλογα νεκρούς δημοσιογράφους/σκιτσογράφους, ναι, αλλά καλόν είναι να εξετάσουμε ψυχραιμότερα και τα βαθύτερα αίτια της εν ψυχρώ δολοφονίας τους. Διότι, άλλο η ελευθεροτυπία και η ελέυθερη έκφραση στις δημοκρατίες και άλλο η προσβολή μιας παγκόσμιας και πολυπληθούς θρησκείας.

 

Το σωστότερο θα ήταν πως, όπως υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που είναι απρόσβλητα (κατοχυρωμένα από εθνικά Συντάγματα), έτσι να υπήρχε και η προστασία σε διεθνές επίπεδο των αρχηγών θρησκειών. Από οποιασδήποτε μορφής προσβολές, έστω και με τη μορφή της σάτιρας. Ας λαμβάνεται, εδώ, περισσότερο υπόψη η ευαισθησία των πιστών.

 

Κάλεσε, και σωστά, ο Γάλλος πρόεδρος Φρ. Ολάντ όλους τους Γάλλους να ενωθούν και να διαμαρτυρηθούν (Κυριακή, 11/1/15) “για τις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του πλουραλισμού”! Άραγε, στη λέξη “πλουραλισμός” περιελάμβανε και τη λέξη θρησκεία;

 

Δυστυχώς έχουμε μπει, μετά την 11/9/2001 σε μια περίοδο στην οποία τα θρησκευτικά πάθη θα βρίσκονται σε συνεχή έξαρση. Αλίμονο δε στην ανθρωπότητα, αν η θρησκεία αρχίσει να δημιουργεί “βεντέτες” με πολύνεκρα γεγονότα, όπως αυτά του Charlie Hebdo. Θα μπούμε σε ένα φαύλο κύκλο αίματος που φαντάζομαι πως κανέας Θεός δεν θα το επιθυμούσε: οι Θρησκείες δημιουργούνται και υπάρχουν για την καταλλαγή και την ειρήνευση των ανθρώπων, όχι για την αλληλοεξόντωσή τους. Κι ακόμη, όχι για το αίμα και την επιβολή απόψεων και τρόπων ζωής. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Εικοσιένα κόμματα (21), τέσσερις συνασπισμοί κομμάτων (4), κι ένας ανεξάρτητος (1), δήλωσαν συμμετοχή στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

 

Κάθε τρεις Έλληνες και ένα κόμμα, κάθε τέσσερις και ένας συνασπισμός…

 

Έλεος!

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε