"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μια πανευρωπαϊκή επέτειος

 

 

 

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ (1914)…

Ι.-ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για τα εκατόχρονα από την κήρυξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου που συγκλόνισε την Ευρώπη. Αιώνιοι αντίπαλοι (και “ρεβανσιστές”) οι Γάλλοι και οι Γερμανοί.

 

ΕΚΑΤΟ χρόνια μετά,  το περιοδικό Ιστορίας “History Extra” (έκδοση του BBC) έθεσε στους  βρετανούς αναγνώστες του το ερώτημα, αν έκανε καλά η Αγγλία που κήρυξε τον πόλεμο κατά της Γερμανίας τον Αύγουστο του 1914.

 

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ της έρευνας ήταν απροσδόκητα: το 48% των ερωτηθέντων απάντησε “Όχι, δεν έκανε καλά”, το 45% απάντησε «ναι», το δε υπόλοιπο 7% “δεν γνωρίζω”.

 

ΕΝΑΣ μάλιστα Βρετανός ιστορικός, ο Niall Ferguson, πιστεύει σήμερα πως η κήρυξη του πολέμου ήταν λάθος, διότι είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και την απώλεια των αποικιών! Οι Εγγλέζοι, υποστηρίζει ο ίδιος, πλήρωσαν πολύ ακριβά το αίσθημα του καθήκοντος και της τιμής (!)

 

ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ επί του θέματος δίνουν και παίρνουν στον Τύπο και τα ΜΜΕ. Η καθημερινή βρετανική εφημερίδα “The Guardian”, με την πένα του Martin Kettle (συντάκτη του κύριου άρθρου της), φαντάζεται πώς θα ήταν το μέλλον του 20ου αι., αν είχε επικρατήσει η Γερμανία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο:  Ο Χίτλερ δεν θα είχε πάρει την εξουσία, το Ολοκαύτωμα των Εβραίων δεν θα είχε συμβεί, το Ισραήλ δεν θα είχε κράτος στην Παλαιστίνη, η Μέση Ανατολή δεν θα ήταν ποτέ εστία πολέμων κ.ά.

 

…ΒΕΒΑΙΑ καμιά ιστορία δεν αναδημιουργείται με υποθέσεις που γίνονται εκ των υστέρων. Η Ιστορία εκκολάπτεται ακολουθεί την πορεία της και πραγματώνεται… Δεν ανέχεται μεταμέλειες ή «αν»…

 

… ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΟΝ

 

ΙΙ.-ΔΥΣΤΥΧΩΣ στις μέρες μας δημιουργούνται πάλι οι προϋποθέσεις για να επαναληφθεί ο αιματηρός 20ος αιώνας. Ακριβώς όπως πριν 100 χρόνια. Ίσως όχι με τις ίδιες κοινωνικοοικονομικές και πολικές συνθήκες, ίσως όχι με τις ίδιες αφορμές, όμως με την ίδια νοοτροπία και τακτική, με τις ίδιες βλέψεις.

 

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ όροι που τείνουν να κυριαρχήσουν στην Ευρώπη, με τη φτώχεια στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, με τους ήσσονες πολιτικούς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα (πού είσαι Μεγάλε Βενιζέλε!), με την τρομακτική άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων παντού, με την παγκόσμια ύφεση κ.λπ., και με την οικονομική και οργανωτική υπεροχή της Γερμανίας απέναντι των άλλων, όλα αυτά δεν συνηγορούν στη δημιουργία μιας διαρκούς και προκλητικά έκρυθμης κατάστασης;

 

Ο «ΠΟΛΕΜΟΣ» για πολλούς ήδη έχει αρχίσει. Είναι οικονομικός. Και είναι μεν αναίμακτος, αλλά με πάρα πολλά “οικονομικά” θύματα. Όπως εικάζεται, αυτό που δεν κατάφερε η Γερμανία στους δυο Παγκόσμιους Πολέμους, μάλλον το καταφέρνει τώρα με τις ασφυκτικές πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει στα κράτη μέλη, τής -κατά τα άλλα- δημοκρατικής Ε.Ε.! (Στ.Γ.Κ., stclois@yahoo.gr)

————————————————————————————————————————–

Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

ΠΟΛΛΟΙ σημαίνοντες παράγοντες της πολιτικής και όχι μόνο (Αλέκος Παπαδόπουλος, Στ. Ράμφος κ.ά.) υποστήριξαν κατά καιρούς πως ειδικά αυτή την περίοδο του μεταιχμίου απαιτείται μια γενική συστρατευση των δυνάμεων: όλων των κομμάτων, ώστε το έθνος να πάει μπροστά. Για να ξεφύγουμε από τη μέγγενη του χρέους και των μνημονίων.

 

ΣΗΜΕΡΑ την άποψη αυτή ενστερνίζονται ολοένα και περισσότερα άτομα… Έτσι, την ανάγκη να υπάρξει μία υπερκομματική συνεννόηση ως προς τη βιωσιμότητα του χρέους, υπογράμμισε πρόσφατα και ο οικονομολόγος, Γιάννης Βαρουφάκης! Μιλώντας στο ραδιόφωνο Real FM, ο Έλληνας οικονομολόγος κατέστησε σαφές πως «θα ήταν ευχής έργον να υπήρχε μια εθνική άποψη και στάση επ’ αυτού, να υπήρχε μια συνεννόηση σε επίπεδο μεγάλων κομμάτων για το πώς θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση».

ΜΑΚΑΡΙ οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων και δη Συγκυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ να βάλλουν «νερό στο κρασί τους» και να κοιτάξουν, έστω και μια φορά από κοινού, το συμφέρον της χώρας. Που δεν είναι άλλο παρά η ομαλή έξοδος από την κρίση με την απόσειση του χρέους. Ή, τη διαγραφή σημαντικού μέρους αυτού. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε