"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ο “νέος” ΣΥΡΙΖΑ” (Χ.Ν., 5-6-14)

 

 

 

 

 

Ο “ΝΕΟΣ” ΣΥΡΙΖΑ

Ι. ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ τριπλά εκλογικά αποτελέσματα (ειδικά των ευρωεκλογών) ίσως να ικανοποιούν και εύλογα την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ… Ίσως να επικρατεί στο κόμμα και μια συγκρατημένη αισιοδοξία από την τελική επικράτησή του, με την καθαρή νίκη των 4 μονάδων έναντι της Ν.Δ.

ΠΡΑΓΜΑ που αποδεικνύει ότι η άνοδος του κόμματος στις εκλογές του 2012 δεν ήταν συγκυριακή.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ όμως, θα πρέπει να υπάρξει και έντονος προβληματισμός σχετικά με την από δω και πέρα πορεία διαμόρφωσης μιας πιο ισχυρής δυναμικής ανόδου.

ΕΙΝΑΙ γεγονός ότι στο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει διαμορφωθεί μια “αφήγηση εξουσίας” που να πείθει τον κόσμο ότι πράγματι, εκτός από κόμμα διαμαρτυρίας, αποτελεί και εν δυνάμει κόμμα «εξουσίας». Η αδυναμία του εντοπίζεται, κατά την άποψή μας, στο ότι δεν πείθει τη φοβισμένη και καταρρακωμένη «μεσαία» τάξη. Ίσως να μη διαθέτει ακόμη τις προϋποθέσεις εκείνες –τηρουμένων των αναλογιών- που είχε στη δεκαετία του 1980 ο Ανδρέας Παπανδρέου: λόγου και επιχειρημάτων.

ΑΝ το καλοσκεφτεί κανείς, είναι όντως παράλογο, μετά από δυο χρόνια εξοντωτικής λιτότητας από πλευράς κυβέρνησης Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ να αδυνατεί να συγκροτήσει ένα ισχυρό κοινωνικό πλειοψηφικό ρεύμα. Επιπλέον, ούτε δείχνει να δημιουργεί πλειοψηφικές συμμαχίες: τα λεγόμενα “αντιμνημονιακά” κόμματα (όπως οι ΑΝ.ΕΛ.) εξαφανίστηκαν ή φυλλορροούν, το ΚΚΕ έχει κρυστάλλινες αδιαπραγμάτευτες  θέσεις, η “ΕΛΙΑ”, η ΔΗΜΑΡ (ό,τι απέμεινε) και “Το Ποτάμι” έχουν στραμμένη την προσοχή τους στη δημιουργία ενός εμβόλιμου πόλου: της Κεντροαριστεράς.

 

ΙΙ.- ΕΤΣΙ, με καθαρά πολιτικούς όρους, αν γινόταν αύριο εθνικές εκλογές -που μάλλον κανείς δεν θα ήθελε!- θα ήταν αδύνατο για τον ΣΥΡΙΖΑ να συγκροτήσει βιώσιμη κυβέρνηση, χωρίς τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Με δεδομένο ότι η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται ουσιαστικά εκτός Βουλής και οι ΑΝΕΛ έχουν χάσει τη μισή κοινοβουλευτική τους δύναμη, θα ήτα μάλλον δύσκολο για το ΣΥΡΙΖΑ (με τις συνιστώσες του), ακόμη κι ως κυβέρνηση, να εφαρμόσει τα υπεσχημένα.

ΟΙ ΖΩΗΡΕΣ ζυμώσεις στο εσωτερικό όλων των κομμάτων δείχνουν ότι η τακτική των “ανοιχτών θυρών” όλων προς όλους -πλην “Χρυσής Αυγής και ΚΚΕ- και εφόσον επικρατήσει ο ορθολογισμός τελικά, μπορεί να οδηγηθούμε σε μια “προγραμματική συμφωνία” ανάμεσα στα κόμματα εξουσίας και τα υπόλοιπα.

 

ΤΟ να κυβερνάς απαιτεί όχι μόνο πολιτικούς (και κομματικούς ελιγμούς), αλλά και συμβιβασμούς ανάμεσα στο εφικτό και το ανέφικτο. Διότι άλλο είναι να είσαι στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλο στους θώκους εξουσίας και ευθύνης. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΑΝΕΚ, ΜΙΚΡΟΜΕΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ

ΤΟ Παράπονο ενός μικρομέτοχου της ΑΝΕΚ, ταυτόχρονα και συνταξιούχου, είναι εύγλωττο:

«-Με τις μικροαποταμιεύσεις μας πήραμε μετοχές της ΑΝΕΚ, πριν από αρκετά χρόνια. Ήμασταν τότε εργαζόμενοι. Τώρα είμαστε συνταξιούχοι! Στα ενημερωτικά που μας στέλνει η τράπεζα που «διαχειρίζεται» τις μετοχές που η τότε διοίκηση είχε βάλει στο Χρηματιστήριο, διαπιστώνουμε μια απώλεια της τάξης του 98,70 (!). Δηλαδή έχει εκμηδενισθεί το μικρό κεφάλαιο που διαθέσαμε για να αγοράσουμε περίπου 1.000 μετοχές… Το παράπονό μου είναι ότι η Εταιρεία που τόσο υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε ακόμη, ενώ προσφέρει εκπτώσεις από δω κι από εκεί, δεν σκέφτηκε ούτε μια φορά να κάνει και μια κίνηση για τους μετόχους της! Ούτε καν για τους συνταξιούχους, αν δεν μπορεί για τους μετόχους της. Τι άλλο να πούμε;»

ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως έχει απόλυτο δίκαιο ο συνομιλητής μας. Αλλά βλέπετε, το κακό είναι γενικό. Την κακοδιαχείριση ή τις άστοχες κινήσεις δεν τις πληρώνουμε μόνο από τους πολιτικούς μας, αλλά κι από τους οικονομικούς συμβούλους των εταιρειών. Που φυσικά, όταν η εταιρεία έχει κέρδη κερδίζουν κι αυτοί. Όταν όμως χάνει, μάλλον δεν χάνουν τίποτε. Όπως το ίδιο συμβαίνει με τους πολιτικούς μας στην κρίση… (Στ.Γ.Κ.)

ΡΗΣΕΙΣ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

  • «Η Ελλάδα εισήλθε σε νέα εποχή, επομένως ξεφορτώθηκα τις τρύπες από τις σφαίρες». Είναι η πιο χαρακτηριστική φράση του Γιάννη Στουρνάρα σε συνέντευξή του στην καναδική εφημερίδα Globe and Mail.

 

[-Σφαίρες από… άσφαιρα πυρά των ευρωπαίων, ή μήπως από… φίλια ενδοκυβερνητικά όπλα;]

 

  • Μιλώντας το πρωί της περασμένης Πέμπτης στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ FM 99,5 ο κ. Τατσόπουλος υποστήριξε ότι «δεν θα δεν θα επιστρέψω ποτέ (στον ΣΥΡΙΖΑ). Ποτέ των ποτών. Πόσο πιο καθαρά να το πω; Δεν με θέλουν κιόλας»!

 

[-Ποτέ μη λες ποτέ, η αμερικανική παροιμία. Ή «για να το πούμε καθαρά», οι μετακινήσεις, οι αλληλοεισπηδήσεις και οι «επιστροφές» των βουλευτών στην πρώτη… κοίτη τους είναι τόσο εύκολες σήμερα που το ποτέ ακούγεται σαν… πότε;]  (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε