"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αναζητώντας την Κεντροαριστερά (Χ.Ν., 3-6-14)

 

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

  • «Ο ανελέητος κομματικός ανταγωνισμός αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη δημοκρατία» (Στ. Ράμφος, «Κ», 1-6-14)

ΟΙ πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις ανέδειξαν ουσιαστικά τρία πράγματα:

-        τη μερική αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού με τη σχετική άνοδο της αριστεράς στην Ελλάδα (ΣΥΡΙΖΑ) και τον καταποντισμό των μικρότερων κομμάτων  (ΑΝΕΛ-ΔΗΜΑΡ),

-        την επανάκαμψη της κεντροαριστεράς (“Ελιά”, “Το Ποτάμι”) στο πολιτικό προσκήνιο με ικανά διαπραγματευτικά ποσοστά, και

-        την εφεξής σύμπραξη περισσοτέρων των δυο κομμάτων σε κυβερνήσεις συνασπισμού.

ΜΕ δεδομένη την παγίωση της φασιστικής “Χρυσής Αυγής” γύρω στο 9,5%, είναι αδύνατος ο οποιοσδήποτε σχηματισμός μιας   βιώσιμης κυβέρνησης (με κεντρικό άξονα τη Ν.Δ. ή το ΣΥΡΙΖΑ), χωρίς να γίνουν αλληλοσυμβιβασμοί, minimum συμφωνίες (με τα μικρότερα κόμματα) και συμπερίληψη της αναδυόμενης Κεντροαριστεράς. Ως υπολογίσιμης δύναμης.

Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ εξακολουθεί να αποτελεί βασικό κορμό του Ευρωκοινοβουλίου. Στη χώρα μας, η οικονομική κρίση τη διέλυσε, καταστρέφοντας ταυτόχρονα τη μεσαία τάξη στην οποία αυτή στηριζόταν.

ΕΙΝΑΙ ανάγκη η Κεντροαριστερά να ανασυνταχθεί, να ανανεωθεί, να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, να αποκτήσει νέα ταυτότητα και ανθρωπινότερο πρόσωπο. Η ύπαρξή της και μόνο θα αποτρέπει ανόδους ή θα καθηλώνει τα ποσοστά των άλλων.

ΑΝ θέλουμε να πάμε μπροστά, έστω και τώρα, οφείλουν οι ηγέτες των “μεγάλων” σημερινών κομμάτων (Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ) να εκλογικευτούν, να αφήσουν φιλοδοξίες και εγωισμούς και να βρουν διαύλους συνεννόησης. Τουλάχιστον, στα βασικά θέματα που άπτονται της εξόδου μας από την κρίση.

Η ΡΗΤΟΡΕΙΑ της “μνημονιακής” και “αντιμνημονιακής” πολιτικής δεν πείθει πια. Απλά αυτή αποτέλεσε μια ψηφοθηρική δεξαμενή που εξαντλήθηκε και ταυτόχρονα μια «τεχνητή» τροχοπέδη που εμπόδιζε μια ευρύτερη σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων. Που αν την είχαμε νωρίτερα, θα μας επέτρεπε να γλιτώσουμε με λιγότερες πληγές από την κρίση. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ

 

  • «Η καλύτερη κυβέρνηση είναι αυτή που διαθέτει τα λιγότερα άχρηστα στελέχη» (Voltaire, στο «Διάλογος ενός φιλοσόφου με έναν Γενικό Ελεγκτή Φόρων)

 

ΜΕ την ανασύνταξη του πολιτικού συστήματος, τις μετακινήσεις βουλευτών, ή τις ανεξαρτητοποιήσεις τους, δίνεται η ευκαιρία στα κόμματα (όσα τελικά μείνουν!) να αυτοκαθαρθούν από όλα εκείνα τα τυχάρπαστα και καιροσκοπικά στοιχεία που απαξιώνουν και αλλοιώνουν το πολιτικό μας σύστημα.

 

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ασφαλιστικές δικλίδες κυρίως στην εκλογή και τοποθέτηση σε δημόσιες θέσεις των προσώπων ευθύνης. Απαιτείται επίσης ξεκάθαρη ιδεολογικοπολιτική τοποθέτηση στα προβλήματα της κοινωνίας.

 

ΑΡΚΕΤΑ με τους παλαιοπολιτικούς, το ανεξέλεγκτο των ενεργειών τους, το σαθρό, διαβρωμένο και ατιμώρητο ελληνικό Κοινοβούλιο του «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».

 

ΠΡΩΤΑ, λοιπόν, αυτοκάθαρση στα κόμματα κι έπειτα ανανέωση ή ψήφιση νέου Συντάγματος. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Ο γνωστός φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος («Κ», 1-6-14, στο δημοσιογράφο Αντ. Παγκράτη) σχολιάζοντας την επικαιρότητα και απαντώντας σε καίρια ερωτήματά του, προτείνει μεταξύ άλλων:

 

«Σε κοινή πλεύσεως εθνική γραμμή θα πρέπει η αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) να συμμετάσχει στην Ελληνική αντιπροσωπεία για την διαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους».

 

Βέβαια, το μεγάλο ερώτημα είναι, αν θα δεχθεί μια τέτοια πρόταση η αξιωματική αντιπολίτευση. Κι αν είναι έτοιμη να διαπραγματευθεί κάτι που μέχρι τώρα θεωρούσε… αδιαπραγμάτευτο.

 

Μάλλον, νομίζουμε ότι τέτοια πρόταση, αν ποτέ τής γίνει, θα τη θεωρήσει ακυρωτική της μέχρι τώρα ιδεολογίας και τακτικής της: της αντιμνημονιακής, δηλαδή. Ή μήπως όχι;

 

Αλλά…, Οψόμεθα…

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 

 

 


Σχολιάστε