"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ευρωεκλογές-2014

 

 

 

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ  (Χ.Ν., 22-5-14)

ΜΙΛΑΜΕ συχνά για το ευρωπαϊκό… κεκτημένο της χώρας. Ελπίζαμε ότι αυτό θα αποτελούσε μια τροχοπέδη για να μη  συμβεί αυτό που μας συμβαίνει εδώ και 4 χρόνια τώρα. Η αλληλεγγύη μιας «Ευρώπης των λαών», δεν αποδείχθηκε στην πράξη. Το ξεχωριστό εθνικό συμφέρον επικράτησε…

 

ΕΤΣΙ, μέλημα των Ευρωπαίων της Ευρωζώνης υπήρξε να σωθεί το “ισχυρό” ευρώ, να περιχαρακωθούν οι Βόρειοι στον εθνικισμό τους και να δημιουργηθούν “καλά” και “κακά” εθνικά στερεότυπα. Κι ας χανόταν μια χώρα, όπως η Ελλάδα. Ο ευρωπαϊκός πυρήνας, σήμερα, έχει ήδη ετοιμασθεί και «εξοπλισθεί» για κάθε ενδεχόμενη αποχώρηση μιας χώρας από το ευρώ, ή την Ε.Ε.

 

ΕΜΕΙΣ και οι χώρες του Νότου, βιώνουμε, δυστυχώς, μια τρομακτική οικονομική και πολιτική «μεταχείριση»/επίθεση από τις χώρες του Βορρά. Ιδιαίτερα η χώρα μας σημειώνει εδώ και χρόνια τη μεγαλύτερη μεταπολεμική οικονομική ύφεση (=καταστροφή όλων των δομών) σε παγκόσμιο επίπεδο. Δέχθηκε άμέτρητες ενορχηστρωμένες επιθέσεις. Αντέξαμε…

 

ΑΥΤΟ σημαίνει πως, οργανωτικά (και οικονομικά) η Ε.Ε.- πολύ περισσότερο η Ευρωζώνη- δεν ήταν ποτέ έτοιμη να αντιμετωπίσει τέτοιες ακραίες οικονομικές καταστάσεις. Παράλειψη, άραγε, ή μήπως εσκεμμένη πολιτική, ώστε ο Βορράς να κερδοφορεί εσαεί εις βάρος του Νότου;

 

ΓΕΓΟΝΟΣ είναι πάντως ότι ο ευρωσκεπτικισμός αποτελεί ήδη ένα επικίνδυνο φαινόμενο που διαποτίζει όλες της χώρες της Ε.Ε. Βλέπετε, η κρίση έχει εμφιλοχωρήσει παντού.

 

Η ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΗ συνέπεια της οικονομικής κρίσης είναι η άνοδος του νεοφασισμού στην Ελλάδα (16%, αυτοδιοικητικές εκλογές στην Αττική), αλλά και σε πολλές χώρες της Ε.Ε. Ευημερούσες ή κατεστραμμένες οικονομικά… Ίσως τα σύνδρομα του νεοναζισμού και της “σοβούσης” βίας του  ανθρώπου προς τον συν-άνθρωπό του ξαναβρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν.

 

Ο ΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ στη χώρα μας ενυπάρχει στο ένα τρίτο των ψηφοφόρων. Καλλιεργήθηκε και καλλιεργείται επί τούτου κι από τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα. Χωρίς, δυστυχώς, να προτείνεται μια πειστική εναλλακτική διέξοδος από την κρίση.

 

ΕΤΣΙ πορευόμαστε στις φετινές ευρωεκλογές, με τρεις παραμέτρους:

-την, για πρώτη φορά, σταυροδοσία που θα μας επιτρέψει να επιλέξουμε τους ικανότερους για την Ευρωβουλή,

-τις φιλοευρωπαϊκές παρατάξεις που ελπίζουν και επιμένουν «ευρωπαϊκά», παρά την κοινωνικοοικονομική καταστροφή της χώρας, και

-τον αντιευρωπαϊσμό πολλών κομμάτων που μάλλον αποβλέπουν όχι στη «διόρθωση» των θεσμών της Ε.Ε., αλλά στην κατάκτηση της εξουσίας.

 

… ΜΑΚΑΡΙ να ψηφίσουμε το καλύτερο για τη χώρα και την Ε.Ε. Υπάρχει μπροστά μας “το καλύτερο”. Αρκεί να μπορούμε να το διακρίνουμε.

(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

 

ΚΑΤΩ από την πίεση των εκλογών (επαναληπτικών/ αυτοδιοικητικών-ευρωεκλογών) οι εορτασμοί για την 73η επέτειο από τη «Μεγάλη Μάχη» της Κρήτης μάλλον περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Υποτονικές οι εκδηλώσεις.

 

ΚΙ όμως, αυτές τις μέρες ειδικά, θα έπρεπε να τονισθεί εντονότερα και με έμφαση ο αντιφασιστικός αγώνας των κατοίκων του νησιού: με τη λαμπρή Αντίσταση κατά των «σιδερόφρακτων» Γερμανών ναζιστών. Ένας αγώνας που πληρώθηκε πανάκριβα σε αίμα, δηώσεις, φυλακίσεις, ισοπεδώσεις χωριών, ομαδικές εκτελέσεις…

 

ΣΤΟ νησί της Κρήτης δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ένας φασίστας για δείγμα.

 

ΞΑΝΑΒΛΕΠΟΝΤΑΣ κανείς (φωτό, 2, γραμματόσημο) την απεικόνιση της Μάχης της Κρήτης στα πρώτα μεταπολεμικά ελληνικά χρόνια) δεν μπορεί παρά να αισθάνεται ρίγος και περηφάνια για ένα λαό που τόλμησε να αντισταθεί σε μια ολόκληρη φασιστική Αυτοκρατορία. Με τα πιο μηδαμινά όπλα. Και με ένα μοναδικό ατού: την αγάπη για δημοκρατία και ελευθερία και τη λατρεία για τον τόπο του.

Αυτά θα τα ξεχάσουμε, άραγε, πάνω από την κάλπη; (Στ.Γ.Κ.)

 

ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ  (φωτό, 3, Ευρώπη-Δίας)

ΕΙΝΑΙ γοητευτικότατος και γνωστός ο μύθος της Αρπαγής της Ευρώπης –της αδελφής του Κάδμου του βασιλιά των Θηβών- από τον μεταμφιεσμένο σε ταύρο Δία, και της μεταφοράς της στην Κρήτη. Δεν θα επιμείνουμε στο μύθο. Μας ενδιαφέρει η σημερινή πραγματικότητα της Ευρώπης. Της κοινής ονομασίας, δηλαδή, όλων των χωρών που βρίσκονται πέρα από τη Μ. Ασία και τα Ουράλια όρη.

 


Η ΚΡΗΤΗ και η Ελλάδα χάρισαν το όνομα Ευρώπη (ως τοπωνύμιο) σε όλες τις δυτικές χώρες της ηπείρου και τους κατοίκους τους. Ευρώπη και Ευρωπαίοι. Για να διακρίνονται από τους Ασιάτες, Αμερικανούς, Αφρικανούς, Αυστραλούς… Υποτίθεται όμως ότι “η γηραιά ήπειρος”, η Ευρώπη, αποτελεί το Κέντρο του κόσμου, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και του πολιτισμού. Υποτίθεται επίσης ότι Ευρώπη κατά μια έννοια σημαίνει “Μεγαλομάτα” [= που έχει “ευρείς ώπας” (μάτια)]. Είναι όμως και ανοιχτομάτα στα προβλήματα των πολιτών και των κρατών μελών της;

ΣΤΗΝ ψήφο μας της Κυριακής εναπόκειται να την καταστήσουμε πραγματική Ευρώπη. (Στ.Γ.Κ.)

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

Θα συμφωνήσουμε απόλυτα με τον γνωστό τοις πάσι πνευματικό άνθρωπο, τον Πανεπιστημιακό και υποψήφιο ευρωβουλευτή με “το Ποτάμι”, τον κ. Γ. Γραμματικάκη. Ο οποίος έχει πάντα και τις εκφράζει με παρρησία “καθαρές σαν το γάργαρο νερό” απόψεις.

Είπε, λοιπόν, (“Χ.Ν.” (21/5, στο δημοσιογράφο Δ. Μαριδάκη): “η προσπάθεια των παλαιών πολιτικών κομμάτων είναι πρώτα να σώσουν το κόμμα και τους εαυτούς τους, και μετά τον τόπο”

Για το πρώτο δεν αμφιβάλλουμε καθόλου, διότι το έχουμε ζήσει. Αλλά, αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τον τρόπο διεξαγωγής καθώς και τη φρασεολογία του προεκλογικού αγώνα τους, για να διαπιστώσει ότι πράγματι ισχύει και το δεύτερο…!

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε