"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τί ψηφίζουμε τώρα…;

 

 

 

 

 

… ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΤΙ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ;

Πλησιάζει η πιο ιερή στιγμή για μας τους πολίτες: η στιγμή της ψήφου.

Στη δημοκρατία το υπέρτατο αγαθό είναι να ψηφίζεις ελεύθερα αυτούς που εσύ θεωρείς ικανούς να ασχοληθούν -και να δώσουν λύσεις- στα πολιτικά πράγματα  της τοπικής περιφέρειες και της συνόλου χώρας (res-publica).

Σ’αυτό, η ωριμότητα είναι επιταγή της Ιστορίας. Αφήνοντας παλαιοπολιτικές νοοτροπίες και ξεπερνώντας τις καταστάσεις, αποφασίζουμε για τα επόμενα χρόνια, για τις επόμενες γενιές…

Όσοι από τους συμπολίτες μας, ενώ τους παρέχεται αυτό το ύψιστο δικαίωμα, δεν το ασκούν κουτοπόνηρα (“άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα…”),   από αδιαφορία ή από… εκδίκηση για τα όσα υποφέρουμε, για μένα-αλλά και τον Θουκυδίδη στον “Επιτάφιό” του- είναι “αχρείοι” και εξοβελισταίοι από μια δημοκρατική πολιτεία.

Η ευθύνη σήμερα είναι όλων μας,  όχι μόνο των “κομματόσκυλων” κάθε παράταξης και των αθυρμάτων τους.

Σττην οποία βέβαια δημοκρατία, αύριο,  αυτοί οι ίδιοι οι σημερινοί … αμέτοχοι, θα απαιτήσουν να … συμμετάσχουν στα αγαθά της.

Ξέρετε, όταν σου δίνεται το δικαίωμα να διορθώσεις άγριες καταστάσεις κι εσύ αρνείσαι να συμβάλλεις, τότε μάλλον δεν αξίζεις να έχεις και να απολαμβάνεις μια δημοκρατία…

Και καλώς ή κακώς, έχουμε-ακόμη-δημοκρατία.

Οι υποψήφιοι στην Ελλάδα είναι πάρα πολλοί.  Διπλάσιοι από εκείνους του 2010! Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι: Από τη μια ευχάριστο και ενδεικτικό ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται για την πολιτική, ενώ από την άλλη με τέτοιο “συνωστισμό” υποψηφίων, σίγουρα θα υπάρχουν και άχρηστες ή από σπόντα επιλογές.

Ε, εκεί χρειάζεται προσοχή.

Να ψηφίσουμε αυτούς που θεωρούμε ικανούς ότι θα συμβάλλουν στην άρση του αδιεξόδου με την κρίση.


 

Όχι σε εκείνους που είτε είναι φίλοι ή συγγενείς μας, είτε-ως αιώνιοι πολιτικάντηδες- μας υπόσχονται λαγούς με πετραχείλια.

ΚΑΛΗ  ΨΗΦΟΣ,  ΛΟΙΠΟΝ.

————————————————————

 

Η Πληθώρα των υποψηφίων

ΘΑ τελειώσουν οι εκλογές-αυτοδιοικητικές και ευρωεκλογές-χωρίς να αντιληφθούμε μερικά πράγματα: τον τελικό αριθμό των υποψηφίων, ποιους ψηφίσαμε και ποιους που θα άξιζε να ψηφίσουμε, αλλά δεν συμπεριλάβαμε στη σταυροδοσία μας.

ΑΥΤΕΣ ειδικά οι εκλογές έχουν μια ιδιορρυθμία, εκτός της κρισιμότητάς τους. Λόγω των Καλλικρατικών δήμων, ο αριθμός των υποψηφίων που θα έπρεπε να συμπληρωθεί υποχρεωτικά είναι μεγαλύτερος από άλλοτε, ενώ και στις Ευρωεκλογές –για πρώτη φορά- υπάρχει σταυροδοσία και όχι περιορισμένη κομματική λίστα.

ΕΧΟΥΜΕ μια υποχώρηση της κομματοκρατίας, της άνωθεν επιταγής και ευνοιοκρατίας. Αντίθετα έχουμε προσεκτικότερη επιλογή των ατόμων που πλαισιώνουν τους συνδυασμούς, αν και όχι πάντα.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ η παλαιοπολιτική ήταν συνυφασμένη με κάθε είδους εκλογές. Γι αυτό και σε όλους τους συνδυασμούς υπάρχουν ψηφοθηρικά (πρώτα) κριτήρια και έπειτα ποιοτικά.

Επίσης υπάρχουν ηλικιακά που πολλές φορές είναι άδικα. Έστω και λίγο όμως, υποχωρούν οι παλαιοπολιτικές νοοτροπίες και προβάλλουν οι νέες ηλικίες με το καινούργιο.



 

 

ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ χαρακτηριστικά των εκλογών έχουν θετικά αλλά και αρνητικά:

-Το θετικότερο όλων είναι ότι ο κόσμος, σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές, ενδιαφέρεται σήμερα περισσότερο για την πολιτική. Αυτή τη φορά, μάλιστα, έχουμε μια μεγάλη γκάμα επαγγελματιών που δεν είχαμε παλαιότερα.

-Το αρνητικό είναι ο κατακερματισμός της πολιτικής βούλησης των ψηφοφόρων σε πολλούς συνδυασμούς και η πρόκληση σύγχυσης που θα κάνει πολλούς να απόσχουν από ην ψηφοφορία.

 

ΕΤΣΙ, ο ψηφοφόρος που θα αποφασίσει να στηθεί πάνω απ΄ την κάλπη, θα βρεθεί σε πολλή δύσκολη θέση προκειμένου να επιλέξει τους εκλεκτούς του, αφού έχει δικαίωμα να ψηφίσει άτομα μόνο από ένα συνδυασμό. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

 

 

Ο ψηφοθηρικός τυχοδιωκτισμός

 

ΛΕΕΙ κάπου ο Jean Jaurès, παλιός Γάλλος πολιτικός, πως όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, αλλάζουν τις λέξεις. Θα προσθέταμε «και ιδεολογίες»

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ μόνο τους άνθρωποι που αγκάλιαζαν άλλοτε τις πλατεία των αγανακτισμένων (κι εδώ στα Χανιά) επιχειρώντας να εκφράσουν την οργή τους. Και τους άλλους που, είτε μέσω αρθρογραφίας και τηλεοπτικών καβγάδων, είτε μέσω τηλεοπτικών shows, «έδιναν Λύσεις».

ΣΗΜΕΡΑ πολλοί από εκείνους φιγουράρουν στις ευρωλίστες της αντιπολίτευσης. Παρ΄ ολίγο να είχαμε και Baroufakis και Lazopoulos- υπέρμετρους λαϊκιστές του τίποτε. Που απλά «άρμεγαν» δημοσιότητα από την αγανάκτηση του κόσμου: ο ένας ως σπουδαιοφανής Οικονομολόγος «διαμένων στο εξωτερικό», ο άλλος ως «εθνικός» μεν σατιριστής», αλλά πάντοτε μεροληπτών.

ΚΑΤΑΝΤΙΑ του οθολογικώς σκέπτεσθαι, ή μήπως και το πιθανότερο, βασιλεύουν ακόμη τα ευτελή «πάρε δώσε», μεταξύ Τσιπραίων και Λαφαζαναίων;  Και εκείνοι οι άλλοι, οι άλλοτε παντός καιρού ειδήμονες, πού πήγαν;

ΚΑΙ οι δήθεν ενταγμένοι στον αριστερό χώρο παλαιοπασόκοι, ποδοσφαιριστές, τηλεπερσόνες αλλά και τηλεοπτικά σκουπίδια που συνωστίζονται σήμερα στις κομματικές λίστες των υποψηφίων ζητώντας την ψήφο μας; Οι άλλοι, οι «όπου φυσάει ο άνεμος», δεν βρίσκονται και πάλι στο «ψηφοθηρικό» προσκήνιο των κομμάτων;

ΕΝΑΣ λόγος παραπάνω να προσέξουμε ποιους και για ποιο λόγο τους ψηφίζουμε… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Σήμερα θα σταθώ σε μια σοβαρή εθνική υποθήκη (παρμένη από το βιβλίο του γνωστού Χανιώτη φιλολόγου και ποιητή, του κ. Ν. Μαραγκουδάκη) που μας την υπενθύμισε δημοσιεύοντάς την στα χθεσινά «Χανιώτικα Νένα»:

«Στις εκλογές δεν πρέπει να υπάρχουν εχθροί αλλά μόνο πολίτες διαφορετικών απόψεων»

Μακάρι οι ψηφοφόροι να συμπεριφερθούν τελικά ως «πολίτες» (όχι ως κομματικοί «πελάτες»), και δυο φορές μακάρι να σεβαστούμε-μετεκλογικά- «τη διαφορετικότητα των απόψεων» όλων.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

Στ.Γ.Κ.

 


Σχολιάστε