"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

3ης του Σεπτέμβρη (1974)

 

 

Η 39η επέτειος της 3ης του Σεπτέμβρη (1974) (Χ.Ν., 5-9-13)

 

ΠΩΣ περνάνε τα χρόνια; Κοντά 40, μια ζωή ολόκληρη, δηλαδή! Με νεανικούς, ενθουσιώδεις αγώνες τότε, για ιδανικά και όνειρα που στη δεκαετία του 1970 έμοιαζαν απρόσιτα, απραγματοποίητα.

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ επιβίωσης και το σήμερα. Μάλιστα, σε μια εντελώς άγρια πραγματικότητα.

ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ του τότε, υποσχόντουσαν να τα πραγματοποιήσουν κάποιοι γοητευτικοί «λαοπλάνοι» πολιτικοί. Που ήξεραν να χειρίζονται τον πολιτικό λόγο με ευφράδεια και πειθώ, να διαχειρίζονται καταστάσεις και ρεύματα, αλλά και να αφουγκράζονται τις επιθυμίες του λαού.

ΑΛΛΟ, τώρα, αν υφάρπαζαν από άλλους «ομογάλακτους» χώρους πολλά συνθήματα και ιδέες της εποχής.

 

ΚΙ ΟΜΩΣ, ο λαός τους αντάμειψε. Ψήφισε κατ΄ επανάληψη την «Αλλαγή» που ήταν του συρμού στην τότε Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ): με τον Μιτεράν προπομπό στη Γαλλία και τον Ανδρέα στην Ελλάδα…

…ΟΜΩΣ, πόσο νερό άραγε να κύλησε στο αυλάκι από τον Οκτώβρη του 1981; Πόσος λαϊκισμός «καταναλώθηκε», ώστε το νεοπαγές «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» να εδραιωθεί πολιτικά και ιδεολογικά στην ελληνική πολιτική, αποτελώντας μάλιστα μέχρι πρόσφατα τον δεύτερο ισχυρότερο πόλο εξουσίας στη μεταπολιτευτική Ελλάδα;

ΠΟΛΛΑ, πάρα πολλά θετικά έγιναν. Δεν τα αρνούμαστε. Αλλά και πολλά αρνητικά έμειναν, ενώ δημιουργήθηκαν κι άλλα. Που έπρεπε να διορθωθούν, όμως ουδέποτε διορθώθηκαν. Πολλά που έπρεπε να γίνουν δεν έγιναν και έγιναν άλλα που δεν έπρεπε διόλου. Ο εκμαυλισμός των ψηφοφόρων προείχε.

ΕΤΣΙ ήταν και παραμένει ακόμη η ελληνική πολιτική.

ΣΗΜΕΡΑ τα θετικά της μεταπολίτευσης υποχώρησαν (και συνεχίζουν να υποχωρούν), ενώ τα αρνητικά -όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.)- έγιναν θηλιά στο λαιμό μας.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, λοιπόν, στα αιτήματα για «εθνική ανεξαρτησία», «λαϊκή κυριαρχία», «κοινωνική δικαιοσύνη» και εκδημοκρατισμό που πρόβλεπε η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Επικαιροποιούνται πάλι αυτά, επειδή εκείνα τα οράματα  μπορεί να προδόθηκαν από τους ίδιους που τα υποσχέθηκαν, όμως δεν χάνουν την ουσία τους.

Όσα χρόνια και να περάσουν, όσες κρίσεις κι αν έλθουν

(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΠΑΙΔΕΙΑ Ή ΥΠΝΟΠΑΙΔΕΙΑ;

Η «ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ» των νέων προγραμμάτων Παιδείας που είναι υπό ψήφιση, βρίσκεται τόσο στις αυξομειώσεις των ωρών των μαθημάτων, όσο και στην αύξηση των… μονόωρων  μαθημάτων!  Έτσι,

- στην  Α΄ Γυμνασίου τα μονόωρα γίνονται 6 (καθώς στα 4 παλαιά, προστίθενται  2: η Φυσική και το μάθημα του πρότζεκτ(!) [Καλά, δεν υπάρχει ελληνική λέξη να το αποδώσει;]

-στη Β΄ Γυμνασίου γίνονται 8 από 5 που ήταν (ένα μάθημα που διδασκόταν δύο ώρες γίνεται τώρα μονόωρο – η οικιακή οικονομία- ενώ προστίθενται η Βιολογία και το μάθημα του πρότζεκτ)

-στην  Γ΄ Γυμνασίου γίνονται 6 συνολικά (4 παλαιά, η βιολογία από δίωρο γίνεται μονόωρο και προστίθεται η τεχνολογία).

ΠΡΩΤΟΣ στόχος, κατά την άποψή μας: να παρέχεται μια Παιδεία του «άρπα κόλα», στην οποία οι μαθητές ουσιαστικά δεν θα μαθαίνουν τίποτε. Διότι, όλοι ξέρουμε τι σημαίνει μονόωρο μάθημα, πόσες ώρες στην πραγματικότητα γίνονται και πόση ύλη διδάσκεται. Όσο για τους καθηγητές αυτών των μαθημάτων, εφεξής θα γίνονται  «λάστιχα» μετακινούμενοι από σχολείο σε σχολείο προς συμπλήρωση του υποχρεωτικού ωραρίου τους.

… Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι, πλην του Γ. Παπανδρέου -παππού του σημερινού Γ. Παπανδρέου- που έκανε τη μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη μεταπολεμική μεταρρύθμιση στην Παιδεία (1964), οι υπόλοιποι μεταπολιτευτικοί πολιτικοί μας ελάχιστα ενδιαφέρθηκαν για την ουσία της Παιδείας.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ο χώρος αυτός αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί «λάφυρο» των εκάστοτε εκλογών. Όσο για το περιεχόμενό του, ήταν και παραμένει ένας «φούρνος του Χότζα», για αμφίβολης ποιότητας και διάρκειας συνεχείς εκπαιδευτικούς πειραματισμούς…

Η ΠΑΙΔΕΙΑ παραμένει κομματικοποιημένη. Αποτελεί μια σταθερή δεξαμενή ψηφοφόρων, αφού πολλοί εκπ/κοί διοριζόντουσαν μέχρι προ τινος, με παράκαμψη του ΑΣΕΠ ή χωρίς τις άλλες νόμιμες διαδικασίες. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε