"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

το ελληνικό πολιτικό σύστημα

Και πάλι για το ελληνικό πολιτικό σύστημα

Δημοσιεύθηκε στα Χ.Ν.: 27-08-2013

ΑΝΑΞΙΟ ή μήπως αντάξιο της νοοτροπίας μας παραμένει το πολιτικό σύστημα;

ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ 3½ χρόνια βαθιάς οικονομικής κρίσης και μνημονίων. Που τα βιώνουμε με το ίδιο παλαιοπολιτικό σύστημα. Απλά, άλλαξαν οι ρόλοι των κομμάτων εξουσίας, αφού σήμερα έχουμε «συνύπαρξη» Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ!

ΜΕ ΣΤΟΧΟ, όπως λένε, τη διάσωση της χώρας. Ή, μήπως της «διάσωσής» τους;

ΚΑΝΕΙΣ δεν διατείνεται ότι δεν γίνεται κάποια προσπάθεια ανάταξης. Σαμαράς και Βενιζέλος, κατά τα φαινόμενα, κάνουν ό,τι μπορούν για να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα. Όμως, τα γεγονότα τους προλαβαίνουν, οπότε τα πάντα ξαναγίνονται ρευστά και επίφοβα.

ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ με τις συντεχνίες (που τα ίδια τα κόμματα έθρεψαν) είναι στην ημερήσια διάταξη. Αναμενόμενες, σκληρές και αναπόφευκτες. Ριζικές δομικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στο κράτος, πριν από δεκαετίες, τώρα συντελούνται σε ελάχιστο χρόνο! Με πολλές αδικίες?

?ΑΛΛΑ, πόσο ικανό είναι το παρόν πολιτικό σύστημα να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να μας απαλλάξει από το ζυγό της τρόικας, τα μνημόνια, τους δανειστές και τον κακό εαυτό μας; Πόσο αυτό μπορεί να μας παραδώσει ένα κράτος της προκοπής;

Η ΔΥΣΠΡΑΓΙΑ που διακρίνει τους πολιτικούς μας, όπως και ο παλαιοκομματισμός που υπάρχει στο αίμα τους, παρέχουν ελάχιστες ελπίδες για ανάκαμψη.

ΠΕΝΙΧΡΕΣ είναι κι οι ελπίδες του κ. Γ. Λούλη («Ημερησία», 24/8), πρώην ειδικού συμβούλου του άλλοτε πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή (2004 – 2009). Διαπιστώνει ότι «το πιο ανησυχητικό είναι το «πολιτικό πρόβλημα». Aυτό επηρεάζει τα πάντα.» Ετσι είναι. Η κρίση μάς βρήκε τελείως ανέτοιμους πολιτικά, βυθισμένους στη μεγαλύτερη διαφθορά που θα μπορούσε να έχει κράτος της Ε.Ε.

ΓΙΑ τον κ. Γ. Λούλη 4 είναι οι αρνητικές πτυχές του ελληνικού πολιτικού συστήματος: η (μη) σταθερότητα της κυβέρνησης, η κομματική νοοτροπία που θέλει μετεκλογικά το κράτος φέουδο του κυρίαρχου, η αδυναμία «συθέμελης αλλαγής» των υπαρχόντων κομμάτων και η απουσία συναίνεσής τους σε στοιχειώδη θέματα.

ΕΜΕΙΣ θα προσθέταμε επίσης την αναξιοπιστία των πολιτικών και των κομμάτων, την ανειλικρίνεια των προθέσεών τους, την αναντιστοιχία λόγων και έργων, την αναποφασιστικότητα για βασικές αλλαγές, την αυτοκάθαρσή τους και φυσικά τον λαϊκισμό που τα διακατέχει: Είτε αριστερά είναι είτε δεξιά είτε πολύχρωμα είτε μαύρα είτε κόκκινα. Γι’  αυτό και δεν πολυαισιοδοξούμε.
Στ.Γ.Κ.,  stcloris@yahoo.gr

 


Σχολιάστε