"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

αναδιάρθρωση, ή εξάρθρωση;

 

H ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, όταν θέλουν να παρουσιάσουν μια… καινοτόμα ιδέα τους, επιστρατεύουν λέξεις, πολλές λέξεις με άλλο περιεχόμενο. Διότι, είναι γνωστό πως εξουσιάζοντας τις λέξεις ενός λαού, εξουσιάζεις τον ίδιο το λαό…

Η ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ, λοιπόν, αναδιάρθρωση του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα δεν λέει να τελειώσει. Το θέμα  είναι να ρίχνεις στο κοινό προτάσεις/αποφάσεις παλιές, με καινούργιες ονομασίες, ώστε, μελετώντας τις αντιδράσεις του κοινού, να τις «κοπτορράπτεις» όπως σε βολεύει, με άλλες… ισοδύναμες.

 

ΚΙ ΟΤΑΝ δεν περνάνε τα μέτρα, αλλάζεις τις λέξεις και περιμένεις νέα ευκαιρία να τα πλασάρεις.

 

ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ του λαού ήταν πιο παλιά το μέτρο για την προώθηση ή μη μιας… αναδιάρθρωσης. Σήμερα, εκτός του ότι δεν υπάρχει… μέτρο στον παραλογισμό των κυβερνώντων-ας πούμε σε «εκλογικευμένες» και απόλυτα δικαιολογημένες απολύσεις-υπάρχει και η πίεση της τρόικας. Έτσι λένε.

 

ΠΟΥ απαιτεί, σαν άλλος Μινώταυρος, να… αναδιαρθρώνονται ή να εξαφανίζονται χιλιάδες εργαζόμενοι.

 

ΕΙΝΑΙ, όμως, αυτό απαίτηση των τροϊκανών ή απλά η κυβέρνηση επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο;

 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ πάντως δείχνει να τα έχει χαμένα. Ενεργεί σπασμωδικά, πιστεύοντας ότι δρα… ριζοσπαστικά! Σε μια χώρα που η ανεργία έχει φθάσει κοντά στο 30% (των νέων στο 65%), που τα δημόσια κοινωνικά αγαθά σταδιακά καταργούνται και προωθούνται νέα μέτρα για μεγαλύτερη ανεργία (δηλαδή, μεγαλύτερη εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας), μια σοβαρή αναδιάρθρωση θα έπρεπε να ξεκινήσει από αλλού! Από πού;

 

ΜΑ, ΑΠΟ την ίδια τη Βουλή, τον αριθμό των βουλευτών και κυρίως τον αριθμό των εργαζομένων σ΄αυτήν με τους παχυλούς ακόμη μισθούς τους.

 

«ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ-και αναδιάρθρωση- το κοινοβούλιο» πρώτα.

 

ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ πιστεύουμε και έχουμε αποφασίσει ότι το κράτος πάσχει, ότι είναι πηγή δεινών αντί εξυπηρέτησης των πολιτών, ότι είναι προβληματικό και «τεμπέλικο», πρώτοι εμείς οφείλουμε να πιέσουμε για μια σωστή αναδιάρθρωση. Πως; Αναδιαρθρώνοντας σκέψεις, ψηφοφορίες, νοοτροπίες δεκαετιών. Κυρίως απαιτώντας από τους εαυτούς μας τα αυτονόητα. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ κι όμως αληθινό: το ερώτημα γιατί τα παιδιά των Γερμανών, που είναι υγιή και πλούσια, είναι δυστυχισμένα, σε σχέση με τα φτωχά Ελληνόπουλα, είχε θέσει πριν μερικούς μήνες (Απρίλιος 2013) η γερμανική εφημερίδα Welt σχολιάζοντας μια σχετική έκθεση της Unicef. Η εφημερίδα αναρωτιόταν πως γίνεται και τα παιδιά των Γερμανών που έχουν τα πάντα να είναι λυπημένα σε σχέση με τα παιδιά των Ελλήνων!

ΔΕΥΚΡΙΝΙΖΕ μάλιστα πως η συμπεριφορά των Γερμανόπουλων είναι υποδειγματική, έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο, εδώ και τρία χρόνια καπνίζουν λιγότερο, έχουν λιγότερες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και πλέον η βία και οι ξυλοδαρμοί είναι κάτω από το μ.ό. σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες. Παρόλα αυτά, όπως λέει ο Χανς Μπέρτμαν, καθηγητής του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου, μέλος της UNICEF, τα παιδιά των Γερμανών δηλώνουν ότι είναι λυπημένα!

Η ΕΡΕΥΝΑ διεξήχθη ανάμεσα σε 176.000 αγόρια και κορίτσια ηλικίας από 11 ως 15 ετών σε 29 χώρες. Τα δε αποτελέσματα έδειξαν πως η Γερμανία βρίσκεται στο νούμερο 22 της κλίμακας για την ευτυχία, ενώ σε όλα τα άλλα είναι πολύ ψηλά. Πριν από μερικά χρόνια στην κλίμακα της ευτυχίας τα Γερμανόπουλα ήταν στη 12η θέση. Αντιθέτως, τα Ελληνόπουλα, όπως και τα παιδιά από άλλες χώρες του νότου ενώ είναι πολύ χαμηλά στους τομείς όπου οι Γερμανοί πρωτεύουν, είναι πολύ πιο ευτυχισμένα.

… ΓΙΑΤΙ, άραγε να αναρωτιούνται ερευνητές και Γερμανοί; Η απάντηση είναι απλή: τα Ελληνόπουλα και με φως και με σκοτάδι, και με φουρτούνες και με μπουνάτσες, και με κρίσεις και χωρίς, ξέρουν να ζουν τη ζωή τους. Με την παρέα, το καλαμπούρι, το φιλελεύθερο πνεύμα, το απειθάρχητο, την ελληνική νοοτροπία γενικά… (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε