"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η δημοκρατία, εν ολίγοις… (Χ.Ν., 18-7-13)

 

 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ…

 

ΕΙΝΑΙ τρία χρόνια τώρα που η δημοκρατία μας υφίσταται τα πάνδεινα, κι όμως αντέχει. Αγνοούμε τις περαιτέρω αντοχές της. Όμως είναι θέμα δικό μας να τη διατηρήσουμε και να τη βελτιώσουμε, ώστε να μην «ξαναρρωστήσει» τόσο βαριά, όσο κατά την πρόσφατη περίοδο.

 

… ΠΡΙΝ 39 χρόνια, με τη δραματική για την Κύπρο και την Ελλάδα πτώση της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ανεδύθη η ελληνική δημοκρατία που έχουμε σήμερα.

 

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ της εξουσίας, από τους στρατιωτικούς στους πολιτικούς και από αυτούς στον Κ. Καραμανλή, τον πρεσβύτερο, σήμανε την είσοδό μας στη λεγόμενη Μεταπολίτευση. Με τα  πολλά καλά, αλλά και τα απίθανα στραβά της που πληρώνουμε ακριβά τώρα.

 

ΝΑ, ΠΩΣ είδε τη διαφορά ανάμεσα στην (κάθε) δικτατορία  και τη δημοκρατία ο σημαντικός λόγιος και πολιτικός εκείνης της περιόδου, ο Π. Κανελλόπουλος. Αρχίζει τον Πρόλογο του βιβλίου του Στ. Ψυχάρη «Τα Παρασκήνια της Αλλαγής-Ιούλιος 1974» (Το Βήμα, 2013) με την παρακάτω διαπίστωση:

 

«ΟΛΕΣ οι δικτατορίες πέφτουν. Και η καθεμιά τους χάνεται για πάντα. Η δημοκρατία δεν πέφτει ποτέ. Καταλύονται συχνά και τα δημοκρατικά καθεστώτα. Αλλά η δημοκρατία μένει όρθια. Μένει όρθια -ακόμη και εκεί, όπου έχει καταλυθεί ένα δημοκρατικό καθεστώς- στην ψυχή εκείνων που καμιά βία δεν είναι ικανή να τους εμποδίσει να έχουν στραμμένα τα βλέμματά τους προς τον ορίζοντα του μέλλοντος. Και έρχεται πάντα η ώρα που ανατέλλει η δημοκρατία. Θα μπορούσαμε, τάχα να πούμε ότι μια δικτατορία ανατέλλει; Θα΄ ταν πολύ οξύμωρο σχήμα λόγου…»

 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας δεν κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς. Κινδυνεύει πρωτίστως από μας τους ίδιους που στο όνομα ατομικών ή άλλων συμφερόντων, αλλά και μιας παγιωμένης παλαιοκομματικής νοοτροπίας, δεν θέλουμε να τη βελτιώσουμε.

 

ΣΗΜΕΡΑ, περισσότερο από ποτέ, η δημοκρατία μας έχει ανάγκη να ξεπεράσει τα συντεχνιακά και ταξικά συμφέροντα, αλλά και τους ανάξιους πολιτικούς ρουσφετολόγους που δεν έχουν όραμα και προοπτική για τη χώρα.

 

ΝΑΙ, μπορεί η δημοκρατία να θεωρείται το καλύτερο από τα χειρότερα πολιτεύματα, είναι όμως και το πιο εύθραυστο. Γι αυτό χρειάζεται προσοχή, όταν βάλλεται, διότι ναι μεν αυτή κερδίζεται με μακροχρόνιους αγώνες και αίμα, όμως η κατάλυσή της είναι ζήτημα ωρών…

(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

ΚΥΝΙΚΟΤΗΤΑ, KINHTIKOTHTA KAI ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΠΡΟΣΤΑ στην κατακραυγή του κόσμου τελικά αποσύρθηκε μια εξευτελιστική διάταξη ενός σχεδίου νόμου. Επρόκειτο για το άρθρο 90 παραγ. 2α του σ.ν. (της Δ/κής Μεταρρύθμισης), στο οποίο αναφερόταν και το εξής αμίμητο: «η αποτίμηση προσόντων του υπαλλήλου στηρίζεται σε επιμέρους κριτήρια που αφορούν τη βασική και επαγγελματική του εκπαίδευση, την εν γένει εργασιακή και διοικητική του εμπειρία, τα ειδικά καθήκοντα όπως των υπηρετούντων με οποιαδήποτε σχέση σε Διεθνείς Οργανισμούς, και σε γραφεία και σε υπηρεσίες που εμπίπτουν στις διατάξεις του π.δ. 63/2005…». Οι διατάξεις του π.δ. 63/2005 περιγράφουν τους αποσπασμένους υπαλλήλους σε γραφεία υπουργών, υφυπουργών και γενικών και ειδικών γραμματέων.

ΑΘΩΑ πράγματα, θα μου πείτε! Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Δ/κής Μεταρρύθμισης η διάταξη αυτή προέβλεπε την αυξημένη (!) μοριοδότηση των δημοσίων υπαλλήλων που είναι συνεργάτες υπουργών, καθώς κατά την περίοδο που υπηρετούν σε υπουργικά γραφεία δεν έχουν τη δυνατότητα (;) να αξιολογηθούν στις υπηρεσίες τους και σε περίπτωση αξιολόγησης (!) κινδυνεύουν να τεθούν σε διαθεσιμότητα παρά το γεγονός ότι εργάζονται σε σημαντικά πόστα.

ΑΛΛΑ και στελέχη και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επισήμαναν πως εάν δεν υπάρξει μία μορφή «πριμοδότησης» των συνεργατών υπουργών και βουλευτών, τότε δεν θα υπάρχει κανένα κίνητρο για να συνεχίζουν να εργάζονται στις θέσεις τους, αφού θα απειλούνται με διαθεσιμότητα.

 

… ΑΛΗΘΕΙΑ, τα κατά πλειοψηφία συγγενικά πρόσωπα που όπως συνηθιζόταν μεταπολιτευτικά να «αποσπώνται» ή να διορίζονται στα υπουργικά και βουλευτικά γραφεία, πόσο «εξαίρετες» υπηρεσίες προσέφεραν, πλην των ρουσφετολογικώ τω τρόπω εξυπηρετήσεων των ημετέρων;

Πότε θα βάλλουμε μυαλό; (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε