"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πολιτισμός και πολιτική (Χ.Ν., 20-6-13)

 

 

 

 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πολιτικοί δεν τα είχαν ποτέ καλά με τα θέματα του πολιτισμού. Μπέρδευαν και μπερδεύουν και σήμερα την πολιτική με το στενό κομματικό συμφέρον τους.

 

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ για τους στενόμυαλους πολιτικούς μας, δεν υπήρξε και δεν  αποτελεί τομέα άμεσης οικονομικής ανταποδοτικότητας.

 

ΚΙ ΟΜΩΣ, στον περιηγητικό Τουρισμό είναι…

 

ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ήσαν οι πολιτικοί που τοποθετήθηκαν ως υπουργοί Πολιτισμού και ενέπνευσαν ή έπραξαν ουσιαστικά πράγματα για την προβολή και προώθηση του ελληνικού πολιτισμού.

 

ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ λαμπρών εξαιρέσεων (Μελίνα Μερκούρη, Θ. Μικρούτσικος…), οι λοιποί μεταπολιτευτικοί-όπως και ο σημερινός ανεκδιήγητος υπουργός Πολιτισμού (υπαγόμενος μάλιστα στο ΥΠΕΠΘ)-είναι απλοί διεκπεραιωτές γραφειοκρατικών εγγράφων και κυβερνητικών εντολών.

 

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ από τον περίφημο και αλήστου μνήμης εκείνον, τον Σ. Κούβελα (επί κυβερνήσεων Ν.Δ.) που ονόμασε, συλλήβδην όλους τους ασχολούμενους με την ποίηση, «λαπάδες», και φθάνοντας στην… εκτίμηση που έτρεφε ο κ. Πάγκαλος για τους ανθρώπους των Γραμμάτων, διαπιστώνουμε ότι το κλείσιμο της ΕΡΤ (ραδιοφώνου και τηλεόρασης) έρχεται ως… φυσικό επακόλουθο μιας τέτοιας πολιτικής.

 

ΣΕ ΜΙΑ χώρα λίκνο του Δυτικού και Παγκόσμιου Πολιτισμού, όχι μόνο τα διατιθέμενα κονδύλια για τον πολιτισμό είναι ανεπαρκή και ανάξια του ονόματος και της ιστορίας μας, αλλά και οι πολιτικοί μας αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.

 

ΠΑΡΤΕ παράδειγμα τα Χανιά: για πόσα χρόνια ακόμη θα περιμένουμε ένα αξιοπρεπές Αρχαιολογικό Μουσείο, ή ένα Ι.Α.Κ., ή ένα Λαογραφικό, ή ένα Ιστορικό Μουσείο κ.λπ., αντάξια της Ιστορίας και της Παράδοσης της πόλης μας;

 

(Στ.Γ.Κ.,www.stcloris.gr)

 

ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Μικρή, διήμερη περιδιάβαση σε Ηράκλειο και Άγιο Νικόλαο, χάρη στην Εκπαιδευτική Εταιρεία Χανίων. Ημέρες Σαββατοκύριακου (15-16/6) κατά τις οποίες διαπιστώσαμε… ευκρινέστερα τις διαφορές ανάμεσα σε Δυτική και Ανατολική Κρήτη: έργα, πολύς τουρισμός, ικανή αξιοποίηση ιστορίας και παράδοσης.

 

Στο Ηράκλειο, εκτός από το τεράστιο έργο ανάπλασης της παλιάς πόλης και του λιμανιού, έχουμε και αξιοποίηση παλαιών αρχοντικών κτισμάτων. Όπως αυτό της οικογένειας Α. και Μ. Καλοκαιρινού (σε σπουδαίο «Ιστορικό Μουσείο Κρήτης»). Εξάλλου, η δημιουργία του υπέροχου και ελκυστικού Ενυδρείου (Aquarium) της πόλης αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι εκεί ξέρουν να εκμεταλλεύονται και να προβάλλουν πάντα ό,τι τους αποδίδει.

 

Στον Άγιο Νικόλαο εντυπωσιαστήκαμε από τη διαμόρφωση της παραλιακής ζώνης (είχαμε να πάμε εκεί πάνω από 15 χρόνια). Ζωηρή εντύπωση μας προκάλεσε η αθρόα παρουσία πινακίδων στα καταστήματα, στα ρώσικα!

 

Πράγμα που σημαίνει ότι η Κρήτη γενικά αποτελεί μελλοντικό πόλο έλξης τουριστών από τις χώρες του άλλοτε λεγόμενου Ανατολικού Μπλοκ.

 

Η Σπιναλόγκα αποτέλεσε μια άλλη ευχάριστη έκπληξη/υπόδειγμα αξιοποίησης ενός εγκαταλειμμένου ιστορικού τόπου. Έστω και επώδυνου για τους άλλοτε χανσενικούς της χώρας…

 

Βέβαια, εδώ, στα Χανιά, έχουμε αρκετά παλιά ιστορικά αναξιοποίητα κτήρια που είτε είναι «μπλεγμένα» στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, είτε είναι αφημένα, δυστυχώς, στην τύχη τους!

 

Ως πότε, ας πούμε, θα αφήνουμε να… στενάζουν τα αρχεία στο Ι.Α.Κ. (επί της Σφακιανάκη), λόγω αβελτηρίας μας να προτείνουμε ή να υιοθετήσουμε την αξιοποίηση ενός μεγαλύτερου και πιο ευρύχωρου  οικήματος; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΠΟΛΙΤΗ-ΠΕΛΑΤΗ;

Η ενδοκυβερνητική κρίση, για το θέμα της ΕΡΤ, που συνεχίζεται μάλλον σκόπιμα, απέδειξε ότι η επί δεκαετίες αναπαραγωγή του ίδιου μοντέλου ανθρώπου (αναξιοκρατικού, πελατειακού πολίτη) εξακολουθεί να αποτελεί το… πρότυπο ψηφοφόρου, για τους πολιτικούς μας.

Ενός δηλαδή ατόμου εαυτούλη, αδιάφορου, υπάκουου στα κομματικά κελεύσματα και θεσιθήρα. Πεποίθηση ενός τέτοιου τύπου ήταν και είναι ότι ο πλούτος και το μέσον καταξιώνουν, ο βουλευτής είναι «δικός μας άνθρωπος», το νόμιμο είναι «παράνομο», ότι οι νόμοι γίνονται για τα κορόιδα κ.ά.

Όλα αυτά και πολλά άλλα καταλήγουν εν καιρώ μνημονίων στη δημιουργία ενός «νέου ανθρώπου». Που έπαψε πια να διεκδικεί το δίκαιό του γενόμενος παθητικός δέκτης των γεγονότων. Που, αντί να συνειδητοποιήσει το τι του φταίει πραγματικά και να αγωνιστεί για να το «ξεφορτωθεί», ώστε  να ξεπεράσει τα προβλήματά του, απλά επαφίεται στη φορά των πραγμάτων… Κι όπου πάει.

Αλλά, σήμερα είναι ο… επανασχεδιασμός του ανθρώπου της ΕΡΤ, αύριο θα είναι ο της Μέσης Εκπαίδευσης, τη μεθεπομένη άλλοι, και τελικά ο καθένας μας. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε