"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Βρέχει, όπως πάντα, ιστορία…

 

 

 

 

Το τραγούδι…

Μονότονος ο ήχος της βροχής

τις νότες του απλώνει

στων δέντρων τα ξερά φυλλώματα

και στων στεγνών ψυχών μας τις αβύσους…

Στους δρόμους μετανάστες τριγυρίζουν

μ΄ένα τσιγάρο στα χείλη καρφωμένο

τη θλίψη τους στα μάτια φορεμένη

και την ελπίδα πως η μέρα που ξημέρωσε

ίσως να έχει μεροκάματο

…  Αχνή ελπίδα

κάτι λίγο πιο πολύ

απ΄το λιγότερο

Η επανάσταση των γιασεμιών

Η Αίγυπτος, η Τυνησία, σε λίγο το Μαρόκο κι η Λιβύη

θα νιώσουν της εξέγερσης την καταιγίδα…

Η γη διψάει για βροχή

κι ο άνθρωπος για λευτεριά

… Ράθυμες οι σταγόνες δίπλα μου

στο μοβ ντυμένες. Λέω

προάγγελος του αίματος

ή αναπόφευκτης πορείας διαγράμμιση προς τα εμπρός;

(Στ.Γ.Κ., Φεβρ. 2011)

Υ.Γ. Αν πατήσετε στην εικόνα, θα δείτε τις … σταγόνες να τρέχουν!


Σχολιάστε