"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πείνα, φτώχεια και… κουζίνα!

 

 

ΠΕΙΝΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ… ΚΟΥΖΙΝΑ!

ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ «πρωϊνάδικα», και όχι μόνο, βρίθουν πλούσιας μαγειρικής τέχνης, σε μια εποχή που ο κόσμος, έξω από το «γυαλί», πεινάει! Και ποιας μαγειρικής, παρακαλώ; Της εποχής της αφθονίας, της παχυσαρκίας και της αλόγιστης σπατάλης.

ΘΕΩΡΟΥΜΕ πρόκληση, στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε με τους ανελέητους φόρους και τις ατέλειωτες περικοπές μισθών και συντάξεων, να υπάρχουν τηλεοπτικές εκπομπές (αλλά και πλήθος «ειδικών» περιοδικών στον Κυριακάτικο Τύπο) όπου  διαγκωνίζονται πολλοί νέοι «περί την γαστριμαργία», ενώ η ανεργία καλπάζει (26%). Περί τα 3 εκατομμύρια συνανθρώπων μας βρίσκονται ήδη κάτω απ΄ το όριο της φτώχειας.

…ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με αρχές του 1960, που ο μισός κόσμος πάλι πεινούσε, o Δ. Ψαθάς είχε γράψει ένα ωραιότατο χρονογράφημα για τους… οσμοφάγους! Επρόκειτο για πτωχούς που περνούσαν έξω απ΄τα εστιατόρια και χόρταιναν… από τις μυρωδιές των μαγειρεμένων  φαγητών! Σήμερα τη θέση τους έχουν πάρει μάλλον οι… εικονοφάγοι τηλεθεατές και αναγνώστες.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ, η ελληνική κοινωνία ήταν κοινωνία των αντιθέσεων. Ας πούμε, τόνοι είναι τα «ωφέλιμα» σκουπίδια (συσκευασμένα κυρίως τρόφιμα που έχουν λήξει) που πετιούνται κάθε μέρα. Ενώ, αυτά θα μπορούσαν (αν υπήρχε κάποιος φορέας για τη λελογισμένη αξιοποίησή τους), πριν καταλήξουν στα σκουπίδια, να συγκεντρωθούν και να ανακουφίσουν πολλούς ποικιλοτρόπως.

ΑΣ ΣΚΕΦΘΟΥΜΕ μόνο το πλήθος των αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας που θα μπορούσε από μια τέτοια εξοικονόμηση, σε χρήμα ή σε είδη διατροφής, να τραφεί… Σε παγκόσμια δε κλίμακα κάθε χρόνο το 1/3 των δισεκατομμυρίων παραγόμενων τόνων τροφίμων καταλήγει στα… σκουπίδια! Το παράλογο του παραλόγου, δηλαδή.

ΕΤΣΙ, από το καπρίτσιο της σπατάλης των πλούσιων χωρών σε βάρος των φτωχών, οι αντιθέσεις στην εποχή μας διαιωνίζονται. Ακόμη και στη διάρκεια αυτών των εορταστικών ημερών… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)


Σχολιάστε