"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Για το Δεκέμβρη του 2008…

[Απόσπασμα από τα θαυμάσια [Ανορθόδοξα] Επέτειος ή μνημόσυνο; Του Τάκη Θεοδωρόπουλου, ΤΑ ΝΕΑ, 7-12-12]
“…Τον Δεκέμβριο του 2008 το κράτος καταλύθηκε για αρκετές ημέρες, τουλάχιστον στην Αθήνα. Η Αστυνομία, αναλαμβάνοντας ως σώμα την ενοχή για τη δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου, παρακολουθούσε τις καταστροφές, τους βανδαλισμούς και τις λεηλασίες. Η δε πολιτική ηγεσία κρυβόταν πίσω από τις φλόγες κατά το πρότυπο του πατέρα που δεν εμποδίζει το παιδί του να τα σπάσει, είτε για να τον αφήσει ήσυχο είτε γιατί ο ίδιος ξέρει ότι αυτός το ανέθρεψε μαθαίνοντάς του να τα σπάει. Αυτός έχτισε το αυθαίρετο, αυτός σκαρφάλωσε με το 4Χ4 στο πεζοδρόμιο, και αυτός τσακώθηκε με τον καθηγητή στο σχολείο γιατί έριξε το παιδί στη βαθμολογία. Ας μην ξεχνάμε ότι η αποδοχή της τυραννικής συμπεριφοράς του ανηλίκου είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί η εξάρτησή του από τον ενήλικο. Οταν δε ο ενήλιξ συμπεριφέρεται ως ανήλικος, η εξάρτηση παρατείνεται όσο δεν πάει άλλο.
Αυτά για να υπενθυμίσω ότι οι περισσότεροι από τους εξεγερμένους του 2008 δεν είχαν ακόμη αποφοιτήσει από το λύκειο, δεν ξέρω πόσοι από αυτούς είχαν αναζητήσει δουλειά και πόσοι χρειαζόταν να αναζητήσουν. Τον Δεκέμβριο δεν τον έκαναν οι φτωχογειτονιές. Τον έκαναν τα ευγενή προάστια, παιδιά μιας μεσαίας τάξης που έχουν μεγαλώσει με τη βεβαιότητα της ατιμωρησίας. Η τότε κυβέρνηση το ήξερε πολύ καλά και γι’ αυτό δεν αντέδρασε. Η προσπάθεια μυθοποίησης των γεγονότων που ακολούθησε είναι ευθέως ανάλογη με τον φόβο μας να διαγνώσουμε τις πραγματικές του αιτίες. Το κενό της πραγματικότητας χάσκει ανάμεσα στον προοδευτικό λυρισμό από τη μια που είναι έτοιμος να ανακαλύψει ήρωες ακόμη και πίσω από τους δολοφόνους της Μαρφίν και τον πανικό της μεσαίας τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων που επιμένουν να μην καταλαβαίνουν τι στην ευχή πήγε στραβά και θύμωσαν τα παιδιά.”

Σχολιάστε