"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η ανάταξη/Οι νέοι

Η ΑΝΑΤΑΞΗ

ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ για την ελληνική πολιτική ζωή η συμβίωση τριών κομμάτων στην κυβέρνηση. Η λεγόμενη συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αποτελεί μια ιστορική πρωτοπορία κι ένα πολιτικό πείραμα στην Ελλάδα. Mε αρνητικές, αλλά και θετικές  προεκτάσεις.

ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ επίσης φαινόμενο είναι η ύπαρξη 7 (εφτά) κομμάτων στη Βουλή! Κι από αυτά, η συμμετοχή των τριών στο κυβερνητικό σχήμα (μνημονιακοί), με τον κ. Αντ. Σαμαρά στην πρωθυπουργία, και των υπολοίπων τεσσάρων (αντιμνημονιακοί) στην αντιπολίτευση.

ΤΙΣ επιπτώσεις των παραπάνω ζούμε καθημερινά: με τα νέα δυσβάστακτα μέτρα, με τη δυσπραγία για ένα δίκαιο κι αποδεκτό από το λαό φορολογικό σύστημα, με τη μηδενική ανάπτυξη, με τη βαθιά ύφεση, με τα συντεχνιακά/κομματικά εμπόδια με καταλήψεις και απεργίες, με μια αρνητική αξιωματική αντιπολίτευση, με τις ανεξαρτητοποιήσεις και τις αποσκιρτήσεις βουλευτών…

Η ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ., η νεόκοπη πολιτική κίνηση του κ. Α. Λοβέρδου, έρχεται σε μια ανεπίκαιρη χρονική στιγμή να προσθέσει νέα προβλήματα: τόσο στο καταρρακωμένο, απαξιωμένο κι αποψιλωμένο ΠΑΣΟΚ, όσο και στο εν γένει πολιτικό σκηνικό. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από νέα κόμματα. Τα υπάρχοντα είναι υπεραρκετά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

ΚΑΘΕ νέα πολιτική κίνηση ευαγγελίζεται το «ριζοσπαστικό», αλλά τελικά αποδεικνύεται «μια από τα ίδια»! Το ίδιο επαγγέλθηκαν πολλά προηγούμενα κομματίδια. Το ίδιο κι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα πολλά «ήξεις, αφήξεις…» του και τις παραφωνίες των συνιστωσών του. Η απογοήτευση είναι γενική κι αποδεικνύεται κι απ΄ τις δημοσκοπήσεις.

Η ΝΕΑ πολιτική κίνηση (έστω κι… ανορθόγραφη ΡΙΚΣΣΥ) εμπεριέχει «ριζοσπαστισμό», «σοσιαλισμό» και «συμμαχία», για μια ρήξη με το παρελθόν. Είναι ανοικτό κίνημα, όπως  ήταν και το κίνημα του Ανδρέα Παπανδρέου, πριν 38 χρόνια!

ΟΧΙ ότι δεν πρέπει να αναζητιέται το νέο. Αλίμονο, αν παραμένουμε προσκολλημένοι στο παλιό. Όμως, το «νέο» πρέπει να είναι νέο και να προέρχεται από τη βάση, απ΄το λαό: με πραγματικά, δηλαδή, ρηξικέλευθες και σωτήριες ιδέες/προτάσεις, με νέα άτομα. Και φυσικά με πρόγραμμα που να πείθει τον ταλαίπωρο ελληνικό λαό ότι η… ρήξη θα είναι πραγματική με το κατεστημένο.

… ΟΜΩΣ, κατά τα φαινόμενα, η ανάταξη του πολιτικού συστήματος, γενικότερα της ελληνικής κοινωνίας, θα αργήσει ακόμη. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΚΑΠΟΤΕ θεωρούσαμε πως το να έχεις πολλά και σημαντικά πτυχία ήταν ένα σίγουρο «διαβατήριο», για μια ζηλευτή θέση στον κόσμο της εργασίας. Για πολλούς ήταν, για τους περισσότερους όχι.

ΣΗΜΕΡΑ, η ασυδοσία του κεφαλαίου αντάμα με την οικονομική κρίση που κλείνει επιχειρήσεις και καταστήματα, έχει κάνει την εργασία είδος …πολυτελείας, όσα πτυχία και να έχεις!

ΕΝΑΣ νέος που υποβάλλει το βιογραφικό του, ή πάει ο ίδιος προσωπικά να ζητήσει δουλειά, ας πούμε στα 25 του, αντικρίζει την απαξίωση των εργοδοτών του! Όχι σπάνια και την ειρωνεία. Αιτία; Δεν έχει, λέει, «πολλά πτυχία».

ΑΝ προσπαθήσει ξανά να «χτυπήσει πόρτες» στα 30 του, η απάντηση είναι ότι «δεν έχει εμπειρία στο αντικείμενο».

ΣΤΑ 45, θα του πούνε πως «είναι πολύ μεγάλος για τη δουλειά», οπότε δεν τους κάνει.

Κι ΑΝ πάει στα 65 ή στα 67 του, να ζητήσει σύνταξη, το κράτος θα του απαντήσει πως «δεν δούλεψε αρκετά» για να δικαιούται σύνταξη! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε