"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οι Δήμοι

OI ΔΗΜΟΙ

ΕΙΝΑΙ γνωστό πως το ρουσφέτι αποτελεί μια ψηφοθηρική πρακτική στην οποία βασίζονται όλοι οι πολιτικοί. Και στη συνομοταξία αυτή υπάγονται και οι Δήμαρχοι, αφού εκλέγονται απ΄ ευθείας από τους Δημότες τους.

ΕΠΙ χρόνια προκαλούμε, από αυτές τις στήλες, να δημοσιοποιούνται τα οικονομικά των Δήμων κάθε χρόνο, ώστε κάθε πολίτης να γνωρίζει που πάνε τα λεφτά του. Σπάνια γίνεται κάτι τέτοιο και από ελάχιστους Δήμους.

ΕΙΝΑΙ επίσης γνωστή η «αξιοποίηση» της διαδικασίας της αποκομιδής των απορριμμάτων, ως μέσο ρουσφετολογικής τακτοποίησης «ημετέρων»: προσλαμβάνονταν ως εργαζόμενοι στην καθαριότητα και μετά από λίγο μετακινούνταν σε άλλες υπηρεσίες του Δήμου. Έτσι, αυτόματα δημιουργούνταν «καινούργιες» θέσεις προς κάλυψη, οπότε ο φαύλος κύκλος συνεχιζόταν.

ΔΕΝ υπήρχε έλεγχος στα οικονομικά των Δήμων. Κι αν υπήρχε, ήταν ελλιπής. Είναι δε γνωστό πως με το πρώτο Μνημόνιο, το ΔΝΤ είχε απειλήσει να μη πληρώσει τη συμμετοχή του, αν δεν πλήρωνε πρώτα «κάποιος ελληνικός Δήμος» ένα σεβαστό δάνειο που είχε υπογράψει με ξένη τράπεζα (και δαπανήσει ρουσφετολογικά), αλλά δεν το αποπλήρωνε! Βλέπετε, όλα τα δάνεια των Δήμων τελούσαν υπό την εγγύηση της πολιτείας, δηλαδή του χρήματος του απλού φορολογουμένου στον οποίο κανείς δεν απολογούνταν.

ΑΛΛΑ, ούτε το ίδιο το κράτος γνώριζε ποιος και από που δανειζόταν! Απλά υπέγραφε! Όλοι ζούσαμε με δανεικά, και όλοι πιστεύαμε πως αυτά θα διαρκούσαν… αιώνια.

Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της Τ.Α. ερμηνεύτηκε από τους περισσότερους εκλεγμένους δημοτικούς άρχοντες, ως δικαίωμα (!) σε αυθαιρεσίες, συναλλαγές και ασυδοσία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαία η υπερχρέωση των Δήμων, ούτε φυσικά η ανικανότητά τους να προσφέρουν τις στοιχειώδεις υπηρεσίες στους δημότες τους.

ΦΥΣΙΚΑ, υπάρχουν Δήμοι και Δημοτικοί άρχοντες που υπερέβησαν αυτό το «μοντέλο» και άφησαν σημαντικό έργο στους Δήμους τους. Είναι οι εξαιρέσεις. Είναι αυτοί που όχι μόνο δεν εμφάνιζαν ελλείμματα, δεν είχαν οφειλές, ή κι αν είχαν τις αποπλήρωνα κανονικά, αλλά αντίθετα άφησαν και σημαντικό έργο πίσω τους.

ΠΩΣ; Μα, αξιοποιώντας στο έπακρο τα ευρωπαϊκά προγράμματα, εξορθολογίζοντας τις άσκοπες ή… ρουσφετολογικές σπατάλες και προγραμματίζοντας το προσωπικό τους. Και ευτυχώς, εδώ στην Κρήτη, έχουμε αρκετούς τέτοιους δημάρχους… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

————————————————————————

ΚΡΗΤΗ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η ΑΓΑΠΗ, ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Κρήτη, κρατάει δεκαετίες. Ειδικότερα με τα Χανιά. Μάλιστα, φέτος που γιορτάζονται τα Εκατόχρονα από την επανελληνηποίηση της Πόλης του Αγίου,  κατ΄επέκταση και της Μακεδονίας, οι δεσμοί  αυτοί γίνονται στενότεροι.

ΤΟ ΘΕΜΑ είναι πόσο εμείς, ή οι Θεσσαλονικείς, γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες με τις οποίες η πόλη έγινε τελικά ελληνική. Όχι βουλγαρική ή άλλης εθνικότητας.

ΣΤΗΝ εμπεριστατωμένη πάντα εκπομπή του δημοσιογράφου Χρ. Βασιλόπουλου «Η Μηχανή του Χρόνου» (1/12/12, ΝΕΤ), με τίτλο «Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης», παρακολουθήσαμε, πλην πολλών άλλων άγνωστων πτυχών της ιστορίας, και τις δραματικές στιγμές της σύγκρουσης του Εθνάρχη Ελ. Βενιζέλου με τον τότε διάδοχο και αρχιστράτηγο των ενόπλων δυνάμεων,  Κωνσταντίνο. Σύγκρουση πολιτική, στρατιωτική, αλλά και πόλεμος στρατηγικής επικράτησης στην περιοχή.

ΑΦΟΡΜΗ; Η στάση του διαδόχου να μην σπεύσει να μπει πρώτος, με το στρατό, στη Θεσσαλονίκη. Τότε -στους Βαλκανικούς Πολέμους- υπήρχε, με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύγκρουση εθνικών επιδιώξεων, διεθνούς πολιτικής, και εσωτερικών σκοπιμοτήτων.

Η ΔΙΑΝΟΙΑ του Βενιζέλου, αλλά και η αναγκαστική … πειθώ του («Εντέλλεσθε…», έγραψε στο διάδοχο) αποδείχθηκε σωτήρια για την πόλη, τη Μακεδονία και τη  χώρα. Διότι τότε, με τη διαβαλκανική συμμαχία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, «ό,τι καταλάμβανε κάθε στρατός ανήκε στη χώρα του».

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ είναι πως με την παράδοση της Θεσσαλονίκης στους Έλληνες, από τον Τούρκο πασά, οι πρώτοι που εισήλθαν στην πόλη ήταν ένα κρητικό άγημα Κρητών. Μάλιστα υπάρχει και σχετικό τετράστιχο/μαντινάδα-όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή- γι αυτή την πρωτιά, που λέει:

«Ήτανε θέλημα Θεού/ Ήτανε θεία δίκη

Να μπούνε πρώτ΄ οι Κρητικοί /Μες στη Θεσσαλονίκη» (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε