"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πάτος…!

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΟΣ;

ΜΑΛΛΟΝ το βαρέλι της ελληνικής κρίσης, παρά την παλαιότερη «αισιοδοξία» του Ευ. Βενιζέλου, δεν έχει πάτο!

ΕΙΜΑΣΤΕ σαν το άτομο που πέφτει, πέφτει και προσγείωση δεν έχει! Και όλα αυτά, επειδή έχουμε μια κάκιστη διαχείριση της κρίσης, αλλά και μια λυσσαλέα υποστήριξη από το πολιτικό σύστημα των συμφερόντων της οικονομικής… πατριωτικής ολιγαρχίας και του ίδιου του συστήματος.

Η ΣΥΝΕΧΗΣ πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, χωρίς ίχνος αντισταθμιστικής ανάπτυξης, έχει οδηγήσει στο κλείσιμο ή στη διακοπή εργασίας 100.000 επιχειρήσεων, μόνο τα τελευταία 2½ χρόνια. Η συνέπεια στο χώρο εργασίας είναι να χαθούν πάνω από 500.000 θέσεις εργασίας. Την επισήμανση έκανε η ΓΣΕΒΕΕ.

ΔΕΙΓΜΑ αυτής της εικόνας σε οξύτατη, αύξουσα τιμή, βλέπουμε και στα Χανιά, με το να κλείνουν (ή και να μεταφέρονται αλλού) πολλές επιχειρήσεις.

ΚΙ ΕΝΩ στο δημόσιο οι ουσιαστικές αλλαγές αργούν ελέω ψηφοθηρίας και πολιτικού κόστους, ο ιδιωτικός τομέας και ιδιαίτερα οι μικρές επιχειρήσεις αναστενάζουν. Η εργασία έχει γίνει τόσο… ελαστική, ώστε να είναι… αόρατη! Η δε πολιτική ηγεσία ακόμη συζητάει με την τρόικα για… κατώτατους μισθούς, τριετίες και αποζημιώσεις. Όχι ότι είναι κακό αυτό, αλλά θα υπάρχει κανείς εργαζόμενος, σε λίγο, για να τα διεκδικήσει;

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: Σύμφωνα με την Eurostat, ο φαύλος κύκλος «περικοπών» (μισθών, συντάξεων και… θέσεων εργασίας) σε συνδυασμό με τη βαθιά ύφεση, απειλεί τις αντοχές της κοινωνίας, τη βιωσιμότητα των υπόλοιπων επιχειρήσεων καθώς και την ύπαρξη του εμπορίου.

ΑΣ ΤΟ αντιληφθούν πολιτικά κόμματα και κυβέρνηση: δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, ούτε είναι περίοδος για καιροσκοπικά (ψηφοθηρικά) παιχνίδια. Αξιωματική αντιπολίτευση και κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, είναι καιρός να σκεφθούν σοβαρά τι θα γίνει με τον αργό οικονομικό θάνατο μιας ολόκληρης κοινωνίας και συνακόλουθα ενός ολόκληρου έθνους.  (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΙ-2012

ΟΛΗ η κοινωνία σήμερα είναι μια …απεργία! Κι έτσι πρέπει.

ΜΕ τους ανέργους να ξεπερνούν τα 1.216.410 άτομα, με την ανεργία να ξεπερνάει το 25% (περισσότερο κι από την Ισπανία), η κατάσταση στη χώρα μας από μέρα σε μέρα γίνεται και πιο έκρυθμη: μέσα σε έναν χρόνο περίπου 1.000 πολίτες χάνουν κάθε μέρα τη δουλειά τους. Ειδικά για τους νέους έως 24 ετών, η ανεργία αποτελεί «μάστιγα» και καταρρίπτει κάθε αρνητικό ρεκόρ, καθώς αγγίζει το 55%. Αλλά, και στην πλέον παραγωγική ηλικιακή ομάδα (25- 34 ετών), η ανεργία έπιασε στο 32,1%.

ΑΥΤΗ που πλήττεται περισσότερο από την κρίση είναι η νέα γενιά. Αν μάλιστα δεν γίνουν ουσιαστικές παρεμβάσεις στο εργασιακό και στην ανάπτυξη, η χώρα μας αλλά και η Ευρώπη κινδυνεύουν να παράξουν άλλη μια χαμένη γενιά απογοητευμένων νέων ανθρώπων. Μια τέτοια όμως κατάσταση είναι ευνόητο ότι θα υπονομεύσει την πολιτική σταθερότητα, την κοινωνική συνοχή, την δικαιοσύνη και την ειρήνη στις χώρες της Ε.Ε. Η απογοήτευση, ο θυμός και η… «Χρυσή Αυγή», με όλα τα συνακόλουθά της καραδοκούν… (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε