"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ακρίβεια και Γραφειοκρατία

ΑΚΡΙΒΕΙΑ (2012) (“Χ.Ν.”, 4-10-12, Στ.Γ.Κ.)

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ είναι αδιάψευστοι μάρτυρες. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία) που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα από το υπουργείο Ανάπτυξης, «στην Ελλάδα αγοράζουμε έως και 31,5% ακριβότερα από όλους τους Ευρωπαίους καταναλωτές ορισμένα προϊόντα: το γάλα, το τυρί, τα αβγά καθώς και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τις τηλεοράσεις. Αλλά και σε άλλα βασικά είδη, όπως το ψωμί, τα δημητριακά, τα ψάρια, τα έλαια και τα λίπη, τα μη αλκοολούχα ποτά, τα είδη ένδυσης και υπόδησης η Ελλάδα βρίσκεται στις 10 ακριβότερες χώρες της Ε.Ε.»

ΑΠΟ το ίδιο υπουργείο επίσης το παρακάτω σχόλιο: «Είμαστε ακριβοί. Η κατάσταση με τις τιμές είναι πολύ χειρότερη από αυτή που νομίζαμε». Είναι δυνατόν να λέγεται κάτι τέτοιο από αρμόδιους; Μάλιστα προστίθεται και το εξής εντυπωσιακό, ότι «όταν η τρόικα βλέπει την ακαμψία των τιμών θεωρεί ότι τα πραγματικά εισοδήματα έχουν περιθώριο και για άλλες μειώσεις, πιστεύοντας ό,τι υπάρχει ακόμη μαύρο… χρήμα στην αγορά». Μα, ποιος τους επιτρέπει να έχουν τέτοιες εντυπώσεις;

… ΒΕΒΑΙΑ, ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για διαπιστώσεις. «Χορταίνει» κάθε μέρα από αυτές κι από παντού. Αποτελέσματα θέλει, που δεν βλέπει σχεδόν σε κανένα τομέα. Τι θα πει ότι η ακρίβεια οφείλεται σε «παθογένειες της εγχώριας αγοράς»; Εδώ και δεκαετίες ποιος επέτρεψε τη γιγάντωση τέτοιων καταστάσεων; Οι ίδιοι οι πολιτικοί που περικόπτουν βάναυσα συνεχώς μισθούς και συντάξεις, αλλά αφήνουν την ακρίβεια να καλπάζει, δεν «σκοτώνουν» συνιδητά τους πολίτες που αδυνατούν να επιβιώσουν, με τέτοιες τιμές; Αλλά, κι εκείνο το παράδοξο και κυνικό επιχείρημα ότι «οι πολυεθνικές συνεχίζουν να αξιολογούν την Ελλάδα ως χώρα που έχει τη δυνατότητα να διατηρούνται υψηλές οι τιμές», τι σημαίνει, αν δεν σημαίνει ότι απευθύνεται σε κάφρους; Μα, ποιους κοροϊδεύουν; (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ-2012

ΑΦΟΤΟΥ μπήκαμε στα γρανάζια της τρόικας καμιά από τις παλιές «πληγές» του πελατειακού κράτους δεν έκλεισε. Θέλουμε, λέει, και ανάπτυξη! Μα, «ανάπτυξη» σημαίνει πρωτίστως απλούστευση των γραφειοκρατικών  διαδικασιών, ώστε οι αναγκαίες υπογραφές να ελαχιστοποιούνται, μαζί με το χρόνο έγκρισης ενός προγράμματος.

ΚΙ ΟΜΩΣ, ακόμη βρισκόμαστε στο ίδιο επίπεδο εδώ και δεκαετίες. Θυμάμαι έναν πολύ καλό φίλο και σπουδαίο επιστήμονα που, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1990, είχε έλθει από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα με ενθουσιασμό  να προσφέρει στον γενέθλιο τόπο του. Η χρονοβόρα όμως γραφειοκρατία τον έκανε να αηδιάσει και να επιστρέψει άρον άρον πίσω! Το θέμα ενός εχθρικού κράτους απέναντι στους πολίτες του, επισημαίνεται τακτικά, χωρίς σημαντικά αποτελέσματα. Πριν δυο χρόνια, ο δικηγόρος Θ. Σκουζός (ήταν αυτός που  πέτυχε αναστολή καταβολής της έκτακτης εισφοράς), είχε πει: «Κάτι που με στενοχωρεί διαρκώς στην Ελλάδα είναι ότι το κράτος δεν κάθεται στο τραπέζι να συζητήσει με τους πολίτες του, είναι- όσο καιρό το γνωρίζω- εχθρός τους. Σε κοιτάζει καχύποπτα, είτε πας να δώσεις είτε να πάρεις. Δεν σε βλέπει σαν προστατευόμενο μέλος ούτε καν σαν πελάτη του. Αφού όμως το κράτος πρέπει να έχει έσοδα πρέπει να σέβεται και τον πελάτη του, δηλαδή τον πολίτη».

… ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ΔΙΑΠΛΟΚΗ, ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ: Τρία προπύργια ενός πολιτικού κατεστημένου που δεν λένε να πέσουν με τίποτε. Ακόμη και η περίφημη «λίστα Λαγκάρντ» που εντάσσεται στην παραπάνω… τριαρχία, έπεσε θύμα της… γραφειοκρατίας, γελοιοποιώντας μας ως χώρα. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε