"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οικονομία και πολιτική

Οικονομία και πολιτική

ΕΝ ΑΡΧΗ ην η οικονομία. Ή μήπως ήταν η πολιτική; Εν πάση περιπτώσει, από καταβολής κόσμου, πολιτική και οικονομία παίζουν διελκυστίνδα στις πλάτες των λαών.

ΥΠΑΡΧΕΙ το κεφάλαιο. Στόχος του, το κέρδος. Υπάρχει η πολιτική. Στόχος της, η εξουσία. Το κεφάλαιο, χωρίς την πολιτική, δεν μπορεί να αυξηθεί «νόμιμα». Η πολιτική, χωρίς το κεφάλαιο, δεν «κερδίζει» εύκολα την εξουσία.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ η μια υποβλέπει την άλλη: η οικονομία επιθυμεί να ελέγχει την πολιτική -και άρα να εξουσιάζει έμμεσα. Η πολιτική επιθυμεί να έχει τη «σύμπραξη» του κεφαλαίου-και άρα να εξαπατά τον κόσμο. Για να κατακτά, με ψευδαισθήσεις και υποσχέσεις, την εξουσία αλλά και να την κρατά. Όλα αυτά σε μια έτσι «κατ΄επίφαση δημοκρατία».

ΚΑΙ οι δυο, πολιτική και οικονομία, λειτουργούν σε βάρος του λαού. Το ζήσαμε αυτό μεταπολιτευτικά, το ζούμε σήμερα εντονότατα. Ανεπαισθήτως επιτρέψαμε να μας κυβερνάει το τρίγωνο κεφάλαιο-ΜΜΕ-κυβερνήσεις.

ΣΠΑΝΙΑ άνθρωποι του κεφαλαίου νοιάστηκαν για το λαό (εθνικοί ευεργέτες), όπως και σπάνια πολιτικοί προσφέρανε τη ζωή τους για το έθνος (εθνάρχες).

ΟΤΑΝ το κεφάλαιο κερδίζει, κερδίζουν οι ιδιώτες κεφαλαιούχοι και οι πολιτικοί. Όταν χάνει το κεφάλαιο, το χρέος με τη βοήθεια των πολιτικών μετακυλίεται στο λαό («Μαζί-τα-φάγαμε»)!

ΣΗΜΕΡΑ η (ελληνική) πολιτική αποδεικνύεται πειθήνιο όργανο των αγορών (του κεφαλαίου, δηλαδή). Όχι για να σωθεί ο λαός, αλλά για να σωθούν οι τράπεζες κι οι δανειστές. Και φυσικά να κρατηθεί η ίδια στην εξουσία.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ στη χώρα μας έχει ηττηθεί προ πολλού από την οικονομία. Τα σκάνδαλα διαπλοκής, οι μίζες, το Χρηματιστήριο, τα ομόλογα κ.λπ., αν και βοούν, συγκαλύπτονται επιμελώς. Με το αζημίωτο φυσικά.

… ΚΑΙ η διαμάχη ανάμεσα σε οικονομία και πολιτική (θα) συνεχίζεται. (Στ.Γ.Κ, www.stcloris.gr)

——————————

ΡΗΣΕΙΣ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

  • «H Ελλάδα έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και του οικονομικού εκσυγχρονισμού», αλλά και ότι «παραμένουν, ωστόσο, μεγάλες προκλήσεις» (Μάριο Ντράγκι στον Αντ. Σαμαρά, 11-9-12)

[-Πάλι καλά που οι αποκλίσεις έγιναν απλές… προκλήσεις!]


  • «Πολλοί με τον όρο χρεοκοπία εννοούν μια γενικευμένη στάση πληρωμών όλων προς όλους. Αυτή είναι μια καταστροφική προοπτική, την οποία θα πρέπει να αποτρέψουμε και όχι να ευχόμαστε». (Γιάννης Δραγασάκης,  βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στον «Τύπο της Κυριακής»)

[-Και εμείς που νομίζαμε πως η χρεοκοπία είναι… χρεοκοπία, και τίποτε άλλο.] (Στ.Γ.Κ.)

——————

 

ΟΙ ΞΥΠΝΙΟΙ!

ΟΤΙ παραμένουμε κράτος της πλάκας, δεν είναι καινούργια διαπίστωση. Το θέμα είναι ότι και με τη «δαμόκλεια σπάθη» -την τρόικα- πάνω από το κεφάλι μας, εξακολουθούμε να έχουμε τους «ξύπνιους» που δεν πληρώνουν φόρους και τα κορόιδα, που παραμένουν κορόιδα πληρώνοντας τους περισσότερους φόρους. Αυτό είναι το ελληνικό κράτος… δικαίου!

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ: Το φορολογικό μας σύστημα παραμένει ευνοϊκό ή παρακάμπτει τη φοροδιαφυγή –νόμιμα!- πολλών ομάδων, αφού περιλαμβάνει προκλητικότατες φορολογικές διατάξεις ή ελαφρύνσεις. Όπως αυτή που -σύμφωνα με τα προχθεσινά Νέα- επιβάλλει ως συντελεστή φόρου ένα 25% για τα εισοδήματα καλλιτεχνών (τραγουδιστών κ.λπ.) όταν αυτοί έχουν συστήσει εταιρία!

ΜΑ, ΜΕ το ίδιο ποσοστό (25%) φορολογούμαστε όλοι εμείς,  μισθωτοί και συνταξιούχοι,  μη μπορώντας μάλιστα να κρύψουμε ούτε ένα (1) ευρώ! Αντίθετα πολλοί καλλιτέχνες «συνεταιρισμένοι» παρουσιάζουν άλλες αποδοχές στην εφορία κι άλλες στα κατάστιχά τους! Οπότε, γιατί να μη πληρώνουν λιγότερα από ένα… συνταξιούχο ή μισθωτό; (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε