"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

“Τίποτε να μην έρχεται, τίποτε να μη φεύγει.”

 

ΟΔ. ΕΛΥΤΗΣ-ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ

 

Κλίμα Της Απουσίας

(ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ, [α΄έκδ.  1940], σελ. 14-15, εκδ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ, 1971)

Ι

Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν

Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε

 

Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε

Το αμετανόητο χέρι

 

Δέθηκα σ’ έναν κόμπο λύπης.

 

II

Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας

Δίχως θύμηση

Με το δέντρο της αμίλητο

Προς τη θάλασσα

Ξεχάστηκε βραδιάζοντας

Δίχως φτερούγισμα

Με την όψη της ακίνητη

Προς τη θάλασσα

Βραδιάζοντας

Δίχως έρωτα

Με το στόμα της ανένδοτο

Προς τη θάλασσα

 

Κι εγώ – μες στη Γαλήνη που σαγήνεψα.

 

III

Απόγευμα

Κι η αυτοκρατορική του απομόνωση

Κι η στοργή των ανέμων του

Κι η ριψοκίνδυνη αίγλη του

Τίποτε να μην έρχεται Τίποτε

Να μη φεύγει

Όλα τα μέτωπα γυμνά

Και για συναίσθημα ένα κρύσταλλο.   [Οδυσσέας Ελύτης]

————————————————————————–

[Ποίηση βάλσαμο στην ψυχή και φάρμακο στις δύσκολες μέρες, Στ.Γ.Κ.]

————————————————————————–


Σχολιάστε