"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχόλια

Η δύναμη του εθισμού (“Χ.Ν.”, 14-8-12)

ΑΠΟ το στάδιο της Οργής και του Θυμού, της Αγανάκτησης και του Φόβου για τα κεκτημένα, περάσαμε σε ένα στάδιο  αδράνειας και μοιρολατρίας. Εχεις την αίσθηση πως είσαι  το ποντίκι με το οποίο έπαιξε καλά – καλά η γάτα… Και που τώρα ετοιμάζεται για το τελικό «φάγωμα»…
ΝΑΙ! Ζούμε μια τρομακτικά μεταβατική περίοδο, με αυξημένους κινδύνους γύρω μας. Που μας βρήκε εντελώς ανέτοιμους (πολίτες και πολιτικούς) σε μια χώρα «μπάχαλο» εδώ και δεκαετίες. Αναζητούμε απεγνωσμένα διέξοδο, αλλά αυτή δεν βρίσκεται με σπασμωδικές κινήσεις και κυρίως πολιτικάντικους ή και συντεχνιακούς «εαυτουλισμούς». Δεν υπάρχουν, δυστυχώς, κινήσεις οργανωμένες σε πανεθνικό επίπεδο, ομαδικές, όπως θα έπρεπε.
ΣΕ ΜΙΑ μεταβατική περίοδο ό,τι ξέραμε ως «κόκκινη γραμμή» και «κεκτημένο» γκρεμίζεται. Ο,τι και να κάνουμε, όσο κι αν απεργήσουμε, το νέο θα επιβληθεί. Οι αλλαγές που εφαρμόζονται εδώ είναι σαρωτικές, «πειραματικές» για την Ε.Ε. και τον κόσμο. Δεν προλαβαίνεις να τις καταλάβεις, πόσο μάλλον να αντιδράσεις λογικά, σωστά. Ετσι, ό,τι ήταν αδιανόητο πριν δύο χρόνια, το 2012 έγινε ρουτίνα! Θυμάστε εκείνες τις ανεκδιήγητες νέες «αφηγήσεις» για την πορεία του έθνους που υπόσχονταν τόσο οι Σαμαράς – Παπανδρέου, όσο κι ο Βενιζέλος;
ΤΩΡΑ «παραμυθιαζόμαστε» με φρούδες ελπίδες για διέξοδο  από την κρίση, ενώ στην πραγματικότητα βυθιζόμαστε ολοένα και περισσότερο στην απάθεια του εθισμού, για μερικά δανεικά δισεκατομμύρια ευρώ! Ποιος μπορεί να μας… αφηγηθεί τι είναι ο «νέος σοσιαλισμός» της βαρβαρότητας ή ο «νέος καπιταλισμός» της απόλυτης φτώχιας, αν δεν είναι και οι δύο ισμοί η αποθέωση του «νεοκαπιταλισμού»; Σκεφθείτε μόνο το πώς αντιλαμβάνονται και οι δύο αυτές πολιτικοοικονομικές θεωρίες τη θυσία του μεμονωμένου ατόμου: Ο ένας για το «καλό του συνόλου», ενώ ο άλλος για την δήθεν εφαρμογή αόριστων και απροσδιόριστων ευρωπαϊκών ιδεών! Αλλά, δυστυχώς, είναι οι αγορές που προσγειώνουν τους πάντες. Αυτές δεν ξέρουν τι σημαίνει ατομική ύπαρξη, για να… ονειροπολούν. Εχοντας αλώσει την πολιτική, η μόνη έγνοιά τους είναι η… χρηματιστηριακή αξία μας!
(Στ.Γ.Κ.)

——————————————————————————————-

Παρακμή συνδικαλισμού και κομμάτων

Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ όσων πιστεύουν ακόμη στη δύναμη του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα, βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία. Και σ’ αυτό δεν φταίει μόνο η κρίση. Τα αίτια του φαινομένου πρέπει να αναζητηθούν στην αποτυχία των «εργατοπατέρων» που, όντας τις περισσότερες φορές απλές κομματικές «δυναμικές μειοψηφίες», ποτέ δεν κατάφεραν να συνεγείρουν τους περισσότερους της ομάδας τους. Το βλέπουμε με τις απεργίες, με τις κινητοποιήσεις…
ΜΙΑ άλλη αιτία είναι η παγκοσμιοποίηση, μια και στην εποχή μας πολύ λιγότεροι ψηφοφόροι εμπιστεύονται τους πολιτικούς (και μέσω των συνδικαλιστών τους) να επιλύσουν τα προβλήματά τους. Αλλά, όπως φάνηκε και στις εκλογές του Ιούνη, η παρακμή των συνδικάτων έπληξε τα κόμματα της Αριστεράς (κυρίως το ΚΚΕ). Νομίζουμε ότι η περίοδος του «Ρομπέν των Δασών» στην πολιτική που εξέφραζε για δεκαετίες η Αριστερά τείνει να λάβει τέλος. Ο συνδικαλισμός χρειάζεται μια εκ βάθρων ανανέωση: με νέα στρατηγική, με υπέρβαση των κομμάτων και των ιδεολογιών τους. Με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συσπείρωση των μαζών. Ο εχθρός είναι ένας και μοναδικός για τον λαό: η ανεργία και η διαφαινόμενη πείνα. ((Στ.Γ.Κ.)

——————————————————————————————–

Φοροδιαφυγή

” ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι γνωστό. Οχι μόνο στους δικούς μας πολιτικούς, αλλά και στις αυλές των ισχυρών του κόσμου. Η πιο εκτεταμένη φοροδιαφυγή στην Ε.Ε. συμβαίνει στη χώρα όπου «θάλλει η φαιδρά πορτοκαλέα», αλλά όχι τα έσοδα. Το 30% των Ελλήνων φοροδιαφεύγει!
ΕΤΣΙ, δεν είναι τυχαίο ότι, σημαντικό περιοδικό όπως το γερμανικό Stern («Η», 10/8), αναφέρεται στην ελληνική φοροδιαφυγή. Παραθέτει μάλιστα δηλώσεις του δ/ντή του Σ.Δ.Ο.Ε. Ν. Λέκκα για το ότι «η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα φτάνει στο 12% με 15% του Α.Ε.Π., δηλαδή 40 – 45 δισ. ευρώ ετησίως. Αν μπορούσαμε να εισπράξουμε ακόμη και τα μισά από αυτά, το πρόβλημα της Ελλάδας θα λυνόταν»!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, εξακολουθούμε να ψηφίζουμε κόμματα και πολιτικούς που ενώ γνωρίζουν άριστα το πρόβλημα και το τι γίνεται με τις εφορίες, κάνουν τα ελάχιστα για την πάταξή του. Το «Αστο, για αργότερα…» του Κ. Καραμανλή του Μικρού, συνεχίζεται, επειδή λείπει μια σθεναρή πολιτική βούληση… Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται πως η τελευταία ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών για τους ελέγχους του Σ.Δ.Ο.Ε. το καλοκαίρι (κυρίως στα νησιά) «δίνει δίκιο στη Λαγκάρντ και ενισχύει προκαταλήψεις σύμφωνα με τις οποίες οι Ελληνες έχουν αναδείξει τη φοροδιαφυγή σε εθνικό σπορ». Βέβαια, αυτό το τελευταίο, είναι ακόμη μια από τις… αρετές του Νεοέλληνα!
(Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε