Πού πάμε; (ΙΙ)
Posted on 26 Ιουλ, 2012 in Πολιτική | 0 commentsΠΟΥ ΠΑΜΕ; (ΙΙ)
• «Κι εκείνο που πάνω απ’ όλα φαίνεται, είναι πως ζούμε σε μια εποχή που πολλαπλώς μας ντροπιάζει, αλλά εμείς δεν ντρεπόμαστε, επειδή μάθαμε να σκεφτόμαστε πως ό,τι είναι δικό μου είναι δικό μου κι ό,τι δεν είναι δικό σου είναι δικό σου θέμα»! (διαδικτυακή αυτοκριτική)
ΚΙ ΟΜΩΣ, αυτός ήταν ο κεντρικός άξονας του τρόπου ζωής μας: να ζούμε, δηλαδή, μέσα σ΄ ένα κόσμο ντροπής, χωρίς να ντρεπόμαστε για ό,τι βλέπαμε, να κάνουμε το παν για να αποκτήσουμε οτιδήποτε -έστω και σε βάρος των άλλων- και ό,τι δεν μπορούσε να αποκτήσει ο άλλος (κατά τον τρόπο που εμείς το αποκτούσαμε) να είναι δικό του και μόνο θέμα!
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ δεν σημαίνουν ότι, ό,τι παθαίνουμε σήμερα, καλά το παθαίνουμε! Όχι, απλά φανερώνουν το πόσο δύσκολο είναι να αλλάξουν νοοτροπίες και κατεστημένα δεκαετιών στην ελληνική κοινωνία. Εδώ που τα λέμε, «όλοι επιθυμούν να ξαναγυρίσουμε στην προ του 2009 κατάσταση». Μια κατάσταση που μας βόλευε, αφού λίγοι δούλευαν, πολλοί έπαιρναν «θαλασσοδάνεια», οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, και… άλλοι σήμερα καλούνται να «την αποπληρώσουν»!
Ο ΦΑΥΛΟΣ κύκλος, δυστυχώς, συνεχίζεται. Και ενώ επιστρέφει η τρόικα στη χώρα, είμαστε τόσο δέσμιοι του παρελθόντος που ούτε καν προτάσεις διαπραγματεύσιμες διαθέτουμε. Η τρόικα καταφθάνει με μια και μόνη προοπτική: αυστηρός έλεγχος της εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου και διαρθρωτικές αλλαγές για δραστική περικοπή των δαπανών. Κι όπου δεν τα πάμε καλά, για να πάρουμε τις επόμενες δόσεις επιβίωσης, θα απαιτήσει νέες… περικοπές.
Η ΧΩΡΑ εξακολουθεί να ταλαιπωρείται γύρω από ένα αδύναμο πολιτικό σύστημα, εγκλωβισμένη σε εγγενείς αδυναμίες και διαρθρωτικά προβλήματα, χωρίς να μπορεί να κάνει ένα μικρό βήμα μπροστά. Δημοσιονομικό, διαπλοκή, φορολογικό, διαφθορά στο δημόσιο, κομματοκρατία παραμένουν οι μεγάλες πληγές του κράτους. Ποιος θα βάλει χέρι, για παράδειγμα, σ΄ αυτό το μυστηριώδες 30% των Ελλήνων πολιτών που δεν πλήρωνε (και μάλλον ακόμη δεν πληρώνει) ούτε ένα ευρώ φόρο το χρόνο; (Στ.Γ.Κ.)
——————————————————————-
Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ
ΛΕΓΕΤΑΙ πως οι λέξεις είναι σαν τα νομίσματα. Έχουν δυο όψεις. Φορτώνονται με δύο σημασίες: αυτή που τους δίνει το λεξικό και η άλλη (ή οι άλλες) που τους δίνει ο κάθε χρήστης τους. Ειδικά οι πολιτικοί… αμιλλώνται στο να τις διαστρεβλώνουν επί τούτου. Ξέρετε ότι πολιτική δεν είναι μόνο η «διαχείριση –κατά Μιτεράν-των συμβόλων», αλλά και των λέξεων.
ΠΡΟΧΘΕΣ «γιορτάσαμε» την 38η επέτειο από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας. Βέβαια, σήμερα αποδεικνύεται πως η δημοκρατία που είχαμε τόσα χρόνια ήταν μόνο κατ΄ επίφαση. Συγκεκαλυμμένες έννοιες, όπως ισονομία, δικαιοσύνη, δίκαιο φορολογικό σύστημα, φοροδιαφυγή, αξιοκρατία, ισότητα πολιτών, αομικά δικαιώματα και… υποχρεώσεις, ηθικό και νόμιμο κ.λπ., αποτέλεσαν το πεδίο φραστικής κυρίως ρητορικής διαμάχης των κομμάτων στη Βουλή. Κανείς τους δεν μας έλεγε την αλήθεια, κανείς δεν προασπιζόταν την πραγματική σημασία των λέξεων.
ΩΣΠΟΥ ήλθε η κρίση που ξεγύμνωσε τους πάντες και τα πάντα. Η «ισχυρή Ελλάδα» και η «οικονομία» της έγιναν άθυρμα των διεθνών αγορών. Η «επανίδρυση του κράτους» έγινε η πλήρης διάλυσή του. Ο «σοσιαλισμός» μεταβλήθηκε στο δυσμορφότερο «λαμογιογενές» μεταπολιτευτικό τέρας. Η «δωρεάν» Παιδεία έγινε το ακριβότερο απόκτημα του πολίτη. Η «δημοκρατία» κατάντησε στερητική των βασικών ατομικών δικαιωμάτων. Το «σύνταγμα» κατέστη κάστρο ανομίας και καταχρηστικών προνομίων για ορισμένες κοινωνικές τάξεις κ.λπ.
ΣΤΗΝ περίοδο της εθνικής κρίσης που διανύουμε-και όχι μόνο- πολλές από τις άλλοτε κρυστάλλινες και διαυγείς έννοιες των Αρχαίων υφίστανται απόλυτη διαστρέβλωση: πριν εκφωνηθούν «μαγειρεύονται» με λογιών-λογιών πρόσθετα, ώστε αυτό που θα προκύψει επικοινωνιακά να μην έχει πια καμιά σχέση με την αυθεντική σημασία τους. Μάλιστα, όσο πιο καινοφανής είναι μια λέξη (όπως η «μετενέργεια», η «εργασιακή εφεδρεία», η «περιστολή δαπανών» κ.λπ.) τόσο περισσότερες και οι ερμηνείες της! Ακόμη και τα… φωνήεντα της γλώσσας πρόσφατα έπεσαν στο στόχαστρο της πολιτικής. Τέτοιας υφής και έκτασης η κρίση που περνούμε… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr, stcloris@yahoo.gr)
