"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Λαϊκισμός/ Τουρισμός-Σχόλια (12-6-12)

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ- 2012 (“ΧΝ.”, 12-6-12)
ΒΑΘΙΑ ανάσα για την οικονομία της Κρήτης και των Χανίων αποτελούν οι αφίξεις των τουριστών, εντόπιων και ξένων. Το παλιό λιμάνι της πόλης, έρχονται μέρες που «βουλιάζει» κυριολεκτικά από την πολυκοσμία.
ΕΙΝΑΙ φανερό πως ο τουρισμός αποτελεί την κινητήριο δύναμη της Οικονομίας μας. Κι ο φετινός στόχος για 16 εκατομμύρια επισκέπτες στη χώρα, όσο φιλόδοξος και να παρουσιάζεται, είναι εφικτός. Αρκεί βέβαια, σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο που και το τελευταίο ευρώ είναι πολυτιμότατο, να δοθεί η πρέπουσα σημασία σε ορισμένες παραμέτρους . Η αρμόδια νεόκοπη υπουργός Τουρισμού είναι Ρεθεμνιώτισα και μάλλον ξέρει τι χρειάζεται ο τομέας…

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 που ο τουρισμός άρχισε να αναπτύσσεται και στην Ευρώπη (μετά την Αμερική), οι Βόρειοι Ευρωπαίοι λαχταρούσαν καλοκαιρινό ήλιο και γαλάζια θάλασσα. Ονειρευόντουσαν τις εξωτικές νότιες χώρες της Μεσογείου, όπως την Ελλάδα, στις οποίες αναζητούσαν και εύρισκαν σε αφθονία αυτό που τους έλειπε. Τα μέσα συγκοινωνίας δεν ήταν ανεπτυγμένα κι ο τουρισμός ήταν για ορισμένες τάξεις.

ΣΗΜΕΡΑ οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες άλλαξαν. Οι διακοπές περιορίστηκαν οικονομικά, τα λεφτά λιγόστεψαν στο Νότο, η ζωή ακρίβυνε σχεδόν παντού, οι ανασφάλειες πολλαπλασιάστηκαν, όπως και οι απαιτήσεις των «πελατών» κ.λπ. Οι «περιηγητές» δεν περιορίζονται μόνο στον ήλιο και τη θάλασσα. Θέλουν και το «κάτι άλλο».

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ τουρισμός, εδώ που τα λέμε, είναι πρωτίστως ο τρόπος ζωής των Ελλήνων. Που παρ΄ όλη τη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται σχεδόν οι μισοί Έλληνες, έ, αυτός ο τρόπος- ο καθαρά ελληνικός που τον φθονούν οι ξένοι- δεν άλλαξε και πολύ.

Η ΧΑΡΑ είναι το ζητούμενο των διακοπών. Ειδικά των θερινών. Κι αυτή τη χαρά σε άπειρες εκδοχές την προσφέρει το ελληνικό ταμπεραμέντο: με τον αυθορμητισμό του Έλληνα «Ζορμπά» που διατηρεί την αισιοδοξία του, την παραδοσιακή φιλοξενία, την ειλικρίνεια των συναισθημάτων και των κινήσεων του πιο απλού ταβερνιάρη… Οι διακοπές στην Ελλάδα, την Κρήτη, τα Χανιά, παντού στη χώρα των Θεών, είναι και ταξίδια αυτογνωσίας και λύτρωσης. Που δεν προσφέρονται σε άλλες… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr, stcloris@yahoo.gr)
———————
ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ

ΑΠΟ τις χειρότερες παραδοσιακές μορφές δημαγωγίας, για την κατάκτηση της εξουσίας, είναι ο λαϊκισμός των κομμάτων. Κανένα κόμμα δεν τον αποφεύγει, επειδή κατά πως φαίνεται αρέσει και στους… ψηφοφόρους να ακούν πράγματα που δεν θα γίνουν! Αλλά, ως πότε θα γοητευόμαστε από τέτοιου είδους λαϊκισμούς που οδηγούν έξω από την την πραγματική σημασία της πολιτικής;

ΓΙΑ ΠΟΙΟ, άραγε, λόγο υποστηρίζει ο –κάθε- Στρατούλης τη μη (έστω και μερική) αποκρατικοποίηση περιουσιακών ζημιογόνων στοιχείων ή την κατάργηση περιττών οργανισμών; Και ποιος είναι ο –κάθε- Στρατούλης που απειλεί όσους υπογράψουν μια τέτοια συμφωνία ότι θα τους στείλει… φυλακή; Από πότε οι πολιτικοί υποκαθιστούν τους Εισαγγελείς; Πού ήταν οι ίδιοι, όταν ψήφιζε η Βουλή τα άρθρα του Συντάγματος περί ευθύνης ή… ασυλίας των συναδέλφων τους; Δεν θα ξαναψηφίσουν οι σημερινοί όψιμοι τιμητές των πάντων παρόμοια, όταν και εφόσον ο λαός τους δώσει την εξουσία;

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όλα τα πολιτικά κόμματα, ιδίως τα ευρισκόμενα στην αντιπολίτευση, υποκύπτουν στη γοητεία του λαϊκισμού. «Τσάμπα λέξεις, τσάμπα μαγκιές», και εκ του ασφαλούς. Τα ίδια έκανε κι ο Ανδρέας («Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία»!) προκειμένου να αλωθεί η εξουσία. Τα ίδια κάνει κι ο Τσίπρας σήμερα.

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ είναι μια αλάνθαστη πολιτική «μέθοδος» αύξησης της εκλογικής πελατείας… Στην πραγματικότητα όλοι οι δημαγωγοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι χαϊδεύοντας αυτιά, ή υπερασπιζόμενοι άκριτα οποιοδήποτε συνδικαλιστικό αίτημα, μπλοφάρουν. Διότι, όταν τους δοθεί η εξουσία, τη «λαφυραγωγούν». Όσο για τα υπεσχημένα, «από δω παν κι οι άλλοι»! Μικρό δε δείγμα του «θεάτρου του παραλόγου» που παίζεται μπροστά μας είναι και η περίπτωση Νικολόπουλου (Ν.Δ.), στην οποία άλλα λέγονταν προεκλογικά και άλλα γίνονται μετεκλογικά. Βλέπετε, μόνο η πραγματικότητα αναιρεί κάθε δημαγωγική υπόσχεση.(Στ.Γ.Κ., 12-7-12)


Σχολιάστε