Σύντομη επίσκεψη
Posted on 7 Ιουλ, 2012 in Ποιηση | 0 commentsΑΘΗΝΑ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ-2012
“Αριστερά το φεγγάρι στη γέμιση
Στο κέντρο δυο μεταλλικοί γερανοί
Από κάτω το μνημείο Φιλοπάππου
Και δεξιότερα η μισή Ακρόπολη με σκαλωσιές
Φωτισμένη όμως…
ΑΥΤΗ είναι η θέα μου!
Πέρα για πέρα κεραίες και ξανά κεραίες
Απ΄το φεγγάρι μέχρι την Ακρόπολη
Κλουβιά, σαν θερμοκήπια, “σπίτια” από μπετόν
Άνθρωποι ένοικοι
Έξω 40ο καυτοί βαθμοί ανελέητοι
Στο ρετιρέ αχνίζει η ταράτσα
Τι να σου κάνει ένας ανεμιστήρας στο διαμέρισμα;
… Α, ρε ζωή. Πώς εγκλωβίστηκες σε 4 τοίχους
Για λίγα ευρώ, μια πρέζα ελευθερίας
Πόσο μετράει ο τσιμεντένιος θάνατος
Και πόσο η δροσιά στο ύπαιθρο;
Νερό, φως, τηλέφωνο απλήρωτα
Και τα σκουπίδια τόνοι έξω
Το καυσαέριο σε πνίγει κι η λαμαρίνα απέναντι
σε τσουρουφλίζει όλη μέρα
Μα, ο ιδρώτας σπονδή στην έννοια του καθήκοντος!
…Αν όλα αυτά τα θέμε για «ζωή»,
Μάλλον αυτή δεν είναι η ζωή!
Ζωή είναι το τραγούδι, το χαμόγελο, η καλημέρα
Είναι η δροσιά της φύσης, του κάμπου και της θάλασσας
Είναι το φως της μέρας, η απλάδα χώρου,
και τα άστρα της νύχτας
Το ξύλινο σπιτάκι του παππού, το πέτρινο της μάνας,
Είναι οι γείτονες, το αχνιστό ψωμί, το χώμα,
η πρωινή δροσοσταλίδα στο τριαντάφυλλο,
είναι η αυτάρκεια, η ολιγάρκεια που λησμονήσαμε
Μα, τι είναι η ζωή στο Ν. Κόσμο της Αθήνας;
Τα θέατρα κι οι κινηματογράφοι της;
Τα καφέ και οι ταβέρνες;
Η ζωή είναι αλλού, όχι στα άρρωστα
κι απλήρωτα ευρώ….” (Στ.Γ.Κ.)
—————————–
