"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η απληστία των πολιτικών (και άλλα σχόλια)

ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ

• «Γιατί με συλλαμβάνουν, αφού αυτά τα αδικήματα έχουν παραγραφεί;» (αντίδραση Άκη Τσοχατζόπουλου την ημέρα της σύλληψής του)

ΚΑΙ ΜΟΝΟ η παραπάνω λιτή φράση εκφράζει το τι σήμαινε να είσαι πολιτικός στη χώρα της «φαιδράς-μεταπολιτευτικής- πορτοκαλέας»! Με την απόλυτη δηλαδή ασυδοσία εις βάρος του λαού, αφού οι λέξεις «ασυλία» και «παραγραφή» ήταν οι δυο πυλώνες σωτηρίας κάθε διαφθοράς και διαπλοκής των πολιτικών μας.

ΦΥΣΙΚΑ, δεν θα την έλεγαν όλοι οι έντιμοι πολιτικοί -και ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί στη Βουλή. Όμως, στο άκουσμά της από έναν παρ΄ ολίγο… πρωθυπουργό της χώρας, ανατριχιάζεις για το ποιόν, για την κατάπτωση του ανθρώπου. Ενός παλαιοπολιτικού, δηλαδή, που άλλοτε ανήκε στη λαμπρή χορεία των… αγωνιστών της δημοκρατίας και της …αλλαγής!

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ και συνεργάτης της εφημερίδας «Τα Νέα, ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, στα «Ανορθόδοξά» του (23/5/12) συμπυκνώνει την ουσία της περίπτωσης Τσοχατζόπουλου; «(…) Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν είναι ούτε ο κυνισμός της διαπλοκής, ούτε τα ποσά, ούτε η πολιτική διάσταση του χρήματος που δεν έχει οσμή, ούτε η ιδεολογία. Είναι ότι αυτός ο άνθρωπος επί τριάντα συναπτά έτη, από το 1982 ως το 2012, όποτε κάθεται για λίγο μόνος του για να σκεφτεί και να σημειώσει τα πεπραγμένα της ημέρας του δεν είχε τίποτ’ άλλο στο μυαλό του, παρά χρήμα (…). Αριθμοί, εμβάσματα, χρωστούμενα και μη, χρήμα και μόνο χρήμα». Η απληστία σε όλο το μέγεθός της!

ΜΑΚΑΡΙ η ελληνική Δικαιοσύνη να επανδρωθεί με νέους αδιάφθορους δικαστές, ώστε να αποκαλυφθούν όλα τα λαμόγια από όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους, που μας έγδαραν κυριολεκτικά! Πόσοι από αυτούς δεν έχουν μεταφέρει, άραγε, τα λεφτά τους σε οφσόρ εταιρίες ή σε τράπεζες του εξωτερικού- τρίβοντας τώρα τα χέρια τους εν αναμονή της πλήρους πτώχευσής μας; Αυτή δεν ήταν εξ αρχής «η ιδεολογία» τους; Αυτοί-ειδικά οι πολιτικοί- δεν μας είπαν και εκείνο το απίστευτα κυνικό ότι «μαζί τα φάγαμε»; (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΕΙΝΑΙ αξιέπαινη -αν δεν γίνεται για ψηφοθηρικούς και μόνο λόγους- η ενέργεια του κ. Θάνου Τζήμερου, προέδρου του κόμματος «Δημιουργία ξανά!». Σε μια πράξη ισχυρού συμβολισμού και με το μήνυμα ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να διεκδικήσουν την ποινική δίωξη των πολιτικών που ευθύνονται για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα, ο κ. Θ. Τζ. κατέθεσε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής κατά του Άκη Τσοχατζόπουλου.

ΕΞΑΛΛΟΥ ο ίδιος υποστηρίζει πως είναι απολύτως αναγκαία η αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος, που εμποδίζει πρακτικά, όχι μόνο την απόδοση ευθυνών, αλλά ακόμη και τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων! Τελικά, σ΄ αυτόν τον τόπο ο μεν πολίτης είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του εφ΄ όρου ζωής, όχι όμως κι ένας υπουργός ή γενικά ένας πολιτικός! Αν αυτό καλείται ισονομία, ζήτω η δημοκρατία που έχουμε! (Στ.Γ.Κ.)

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ
Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ από μεγάλη μερίδα κόσμου τόσο του επιλεγέντος θέματος (για περίληψη) στην εξέταση της Γλώσσας στις Πανελλήνιες εξετάσεις, όσο και του ερωτήματος (Γ4) της Φυσικής, δηλώνει δυο πράγματα:
-πρώτον ότι τις επιπολαιότητες των μεγάλων σε κρίσιμες στιγμές για τη ζωή των νέων, τις πληρώνουν πάλι οι νέοι, και
-δεύτερον ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην έδρα και στις κατ΄ έτος διοριζόμενες Κεντρικές Επιτροπές Εξετάσεων. Συνήθως, όπως υποστηρίζεται, σε περιόδους κοινωνικών κρίσεων οι Κεντρικές Επιτροπές Εξετάσεων ενδιαφέρονται περισσότερο για τη συρρίκνωση των εισακτέων, λιγότερο δε για την πραγματική εξέταση «γνώσεων ή κριτικής σκέψης».

ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ, αν τα επιλεγόμενα θέματα είναι για μαθητές ή για… φροντιστές; Διότι, αν τα επιλέγουν για τους μαθητές αυτά θα έπρεπε να είναι πλήρως κατανοητά, χωρίς αμφισημίες, χωρίς λεκτικές δυσκολίες, χωρίς σκοτεινά σημεία του «ναι μεν, αλλά». Είναι αξιοσημείωτο αυτό που επεσήμανε η ίδια η κα Γλύκατζη-Αρβελέρ, σχετικά με το απόσπασμα από κείμενό της που μπήκε στη Γλώσσα: «Γράφω δύσκολα, δεν είναι για παιδιά τα κείμενα μου». Για να συνεχίσει: «Στη Γαλλία, όπου ως πρύτανης δίνω εγώ τα θέματα στα σχολεία, ποτέ δεν έδωσα τέτοια θέματα. Ουδέποτε θα έδινα εγώ τέτοιο κείμενο. Τι δίνετε εδώ στα παιδιά; Τι πράγματα είναι αυτά;» Αυτή η φράση «τι δίνετε εδώ στα παιδιά;», δεν μαρτυρεί και τη διαιωνιζόμενη αδυναμία ενός υπερσυντηρητικού εκπαιδευτικού συστήματος; (Στ.Γ.Κ.)

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
ΕΝΑ από τα «καλά» της κρίσης είναι ότι οι… σύγχρονοι προεκλογικοί αγώνες διεξάγονται στα «κανάλια». Και βέβαια, σε όλο το μεγαλείο τους: με τις ανούσιες, δηλαδή, μνημονιολογικές ή αντιμνημονιολογικές φλυαρίες των εκπροσώπων των κομμάτων. Χωρίς, δυστυχώς, αυτοί να τολμούν να υπεισέλθουν στην πραγματική ουσία των προβλημάτων της κοινωνίας. Όπως, ας πούμε την τρομακτική αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που χάνουν τη δουλειά τους, αλλά κυρίως των άλλων που απελπισμένοι (όπως προχθές στα Χανιά) οδηγούνται στην αυτοκτονία.
ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ απουσιάζει παντελώς ο λαός. Έστω κι αν υποστηρίζουν όλοι οι ομιλούντες ότι ομιλούν «εν ονόματί» του! Θα δείτε να «μονολογούν» με έναν απόλυτο κομματικό αυτισμό και μια εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει δεκαετίες το πολιτικό μας σύστημα. Τα δε ΜΜΕ αμιλλώνται στο να παρουσιάζουν τα … ευνοούμενα από αυτά κόμματα, με… ευνοούμενους συνομιλητές και… ευνοούμενα θέματα!
ΕΧΕΙ κανείς την αίσθηση ότι οι εκλογές δεν γίνονται για τον τόπο, αλλά για τα ΜΜΕ! Από το πρωί μέχρι το βράδυ παρελαύνουν ποικίλα πρόσωπα και ακούγονται οι πιο ετερόκλητες απόψεις. Που συνήθως άλλη όψη έχουν με το φως του ήλιου κι άλλη με τη δύση του. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε