"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Καιροσκοπική πολιτική…

ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (“Χ.Ν.”, 29-5-12)

ΑΦ΄ΟΤΟΥ εφευρέθηκε η πολιτική, ταυτόχρονα «γεννήθηκαν» η υποκρισία των πολιτικών και η καχυποψία των ψηφοφόρων απέναντι στην πολιτεία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα, μέχρι τώρα, οι πολιτικοί «έδεναν» τους ψηφοφόρους τους με μια ρουσφετολογική πελατειακή σχέση. Τέτοια που να είναι αμοιβαία σε συμφέροντα εναρμονιζόμενα στην… ηθική του «δούναι και λαβείν». Η παγιωμένη αυτή «σχέση» μεταφερόταν από οικογένεια σε οικογένεια, τόσο των πολιτικών (κληρονομικώ δικαιώματι), όσο και των υποστηρικτών τους ψηφοφόρων. Αυτό αποτέλεσε -και αποτελεί- τους λεγόμενους «παραδοσιακούς ψηφοφόρους» των κομμάτων.

Η ΑΜΟΙΒΑΙΑ «συμφωνία» επέβαλλε περίπου το ότι ούτε ο ένας (ο πολίτης) θα κατακρίνει δημόσια τον άλλο (πολιτικό), ούτε ο άλλος (πολιτικός) θα παύει να αυθαιρετεί σε βάρος του συνόλου υπέρ των ψηφοφόρων του! Φυσικά, όλα αυτά με την κάλυψη των νόμων (ασυλία, ανευθυνοπεύθυνο, παραγραφή) που ο ίδιος ο πολιτικός (ως νομοθέτης) ψήφιζε στη Βουλή. Ο δε πολίτης/ψηφοφόρος ανεχόταν, αν δεν έμπαινε κι ο ίδιος στο «κύκλωμα», μια τέτοια έκνομη κατάσταση, με το αφελές επιχείρημα ότι «τα ίδια κάνουν όλοι»! Έτσι φτάσαμε εδώ που είμαστε. Είπατε τίποτε για… ιδεολογίες κομμάτων;

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, τα πράγματα αναστρέφονται τελείως σήμερα. Οι επαγγελλόμενες κατά καιρούς από τα κόμματα εξουσίας αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για την επιβίωσή μας ως κράτους, δεν πραγματοποιήθηκαν. Ή, δεν πραγματοποιούνται! Ξέρετε γιατί; Διότι, με τις συνεχείς αλληλοενστάσεις των κομμάτων στη Βουλή, τις (ν)τροπολογίες των μικρότερων, τις φωτογραφικές διατάξεις υπέρ ημετέρων, τις συντεχνιακές παρεμβάσεις και… απειλές, τις διαδηλώσεις στους δρόμους, τις συνδικαλιστικές απεργίες, τους καταστροφείς «μπαχαλάκηδες», και κυρίως την ανεπάρκεια του κράτους σε καίριους τομείς ισονομίας, ποιος να τις αποτολμήσει; Ο πολιτικός λόγος, αντί να είναι πειστικός, παραμένει πάντα ψηφοθηρικός. Έτσι, το ανασταλτικό εκείνο «πολιτικό κόστος», η γάγγραινα του πολιτικού μας συστήματος, τώρα ακριβοπληρώνεται, δυστυχώς από εμάς τους πολίτες…

ΓΙΑ να γίνει ουσιαστική αλλαγή (και απαλλαγή από το άχθος του μνημονίου), μια και μέχρι στιγμής δεν αναδύθηκε μια νέα προσωπικότητα του τύπου του Ελευθερίου Βενιζέλου, θα περάσει χρόνος. Και εμείς… πολλούς κυκλώνες και αναταράξεις. Το «νέο», θέλει ανάλογες συνθήκες/συγκυρίες που τώρα αρχίζουν να διαμορφώνονται στη Ε.Ε. Απαιτούνται ζυμώσεις και αποδοχή μίνιμουμ προγραμμάτων, αμοιβαίες υποχωρήσεις, συνέπειες λόγων και πράξεων. Κι αν χρειαστεί, ακόμη και «ιστορικοί συμβιβασμοί» όπως ξαναγράψαμε. Αν βέβαια θα υπάρχουμε ως κράτος ευρωπαϊκό αργότερα, για να τα ξανασυζητάμε έτσι ελεύθερα… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr, www.stcloris@yahoo.gr)

—————————————

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ…
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ κανείς τους όψιμους αντιμνημονιακούς «σπεκουλαδόρους» που λένε ότι μια επιστροφή σε εθνικό νόμισμα «δεν θα είναι και τόσο καταστροφική», αναρωτιόμαστε, αν αναλογίζονται το τι λένε! Ή, δεν έχουν ζήσει εποχές με πληθωριστικές δραχμές που άλλαζαν κάθε μέρα αξία, οπότε δεν μπορούσες ούτε σπίρτα να αγοράσεις (τότε), ή δεν τους είπε κανείς για τη μακροχρόνια μεταπολεμική φτώχεια και δυστυχία σε όλη την επικράτεια. Ας διαβάσουν και λίγη ιστορία… Καλό θα τους κάνει. Όχι μόνο «οικονομικές θεωρίες» από γραφικούς Οικονομολόγους και στατιστικές.
ΕΥΤΥΧΩΣ υπάρχουν και ορισμένες φωνές πιο ψύχραιμες και συνετές. Στο εξωτερικό! Γιατί εδώ ο αγώνας όλων ανεξαιρέτως των κομμάτων τώρα που βουλιάζουμε, γίνεται για τα ποσοστά, για το «μπόνους» των 50 εδρών και τους υπουργικούς θώκους. Αλλά, σε ποια έρημη χώρα θα … βασιλέψουν όλοι αυτοί οι εξουσιομανείς κύριοι, όταν, με τις δικές τους αψυχολόγητες (για να μη πούμε …σκόπιμες) προεκλογικές «ατάκες», μας οδηγούν κατ΄ ευθείαν σε άτακτη χρεοκοπία; Ποιους συμφέρει ο πανικός;
ΜΙΑ ΑΠΟ τις ξένες φωνές, ο κ. Ζαν Λεμιέρ, πρώην μέλος της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Επιτροπής και βασικός τεχνικός σύμβουλος του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου στις διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους (“K”, 27-5-12), επισημαίνει και τα εξής σχετικά με τις ανειλημμένες δεσμεύσεις μας: «Η Ελλάδα, το ΔΝΤ και η Ευρώπη έχουν διεξαγάγει συζητήσεις, κατήρτισαν προγράμματα και δόθηκαν κεφάλαια. Η χώρα περνάει δύσκολες ώρες, αλλά αυτή η πορεία είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση». Και προσθέτει: «Εάν η Ελλάδα προσπαθήσει να το κατορθώσει μόνη της, τότε θα είναι χειρότερα γι΄ αυτήν. Όσοι παροτρύνουν τους Έλληνες για επιστροφή στη δραχμή πρέπει να σκεφθούν τις επιπλέον οδύνες της απομόνωσης». Μια απομόνωση που θα είναι κατά πολύ χειρότερη από εκείνη της Αλβανίας του αλήστου μνήμης… Εμβέρ Χότζα! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε