"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Λαϊκισμός, χωρίς όρια!

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ Ή ΠΡΟΣΤΑΔΙΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ; (“Χ.Ν.”, 15-5-12)

• «Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν» (λαϊκή παροιμία)

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ πάντοτε, μετά τις εκλογές, αξιολογούν τις «εντολές» που τους δίνουν οι ψηφοφόροι. Όμως το καθένα είθισται να τις ερμηνεύει όπως του αρέσει, όπως το βολεύει. Αυτό λέγεται «πολιτική τέχνη»!

ΕΙΝΑΙ αστείο, γιατί κάθε φορά που ο ελληνικός λαός τους στέλνει «μηνύματα», οι πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων διατείνονται πως «τα» παίρνουν! Η ιστορία δείχνει το αντίθετο: αποδεικνύεται περίτρανα αυτές τις μέρες πως άλλα θέλει ο λαός, και άλλα καταλαβαίνουν οι ηγεσίες κρατώντας τις «παρερμηνείες» που τους συμφέρουν κομματικά…

ΣΤΙΣ εκλογές της 6ης του Μάη, δεν δώσαμε σε κανένα κόμμα την πλειοψηφία, ώστε να κυβερνήσει αυτοδύναμα. Ή, έστω, με τη σύμπραξη κάποιου άλλου «όμορου», να συγκυβερνήσει. Τιμωρήθηκαν βαριά τα δυο άλλοτε κόμματα «εξουσίας» (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.) και ενισχύθηκαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» που είχαν μια διαφορετική πρόταση. Μπήκε όμως στο Κοινοβούλιο και η «Χρυσή Αυγή».

ΤΟ αντιλαμβάνεται κι ο πιο απλός πολίτης ότι τα κόμματα της νέας Βουλής αδυνατούν να τα βρουν μεταξύ τους στο στοιχειώδες: Να «συγκυβερνήσουν» αξιοποιώντας και το νέο στοιχείο, τη βούληση δηλαδή του λαού για απεγκλωβισμό από το Μνημόνιο αλλά εντός του ευρώ, με ένα minimum πρόγραμμα σύγκλισης. Ο πολιτικαντισμός μερικών κομμάτων ωθεί σε νέες εκλογές ελπίζοντας στην ανατροπή των πάντων…

ΣΠΑΝΙΕΣ, δυστυχώς, είναι οι στιγμές στην ιστορία που είχαμε υπεύθυνους και αντάξιους ηγέτες της αποστολής τους. Να παραμερίζουν εγωισμούς, απολυτότητες και ψηφοθηρίες! Πίστευαν, όλοι τους, ότι ο καιρός για ανατροπή των πάντων είναι «τώρα». Σήμερα κινδυνεύει η ίδια η χώρα. Κόμματα με «μαξιμαλιστικές» θέσεις που εκ των πραγμάτων είναι ανέφικτες στην παρούσα πολιτικοοικονομική συγκυρία, επιμένουν άκριτα οδηγώντας μας στις κάλπες πάλι με άγνωστες συνέπειες…

ΜΠΡΟΣΤΑ στην ιστορία είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για την πορεία αυτού του τόπου. Οι τραγωδίες προκύπτουν πάντα από «ιστορικά λάθη» των ηγετών μας. Όχι του λαού. Μόνη επιλογή για την επιβίωσή μας ήταν και είναι η ενότητα. Την απεμπολούμε στο όνομα ενός πρόσκαιρου και φτηνού λαϊκισμού.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ διακύβευμα σήμερα είναι το αν είμαστε διατεθειμένοι να σώσουμε τον τόπο ή να παραμείνουμε στον καταστροφικό κακό εαυτός μας- επιμένοντας σε λαϊκισμούς και θυμωμένες ψήφους. Αγνοούμε πιθανόν ότι μαζί με τον καταποντισμό του πολιτικού συστήματος και του τόπου, θα επέλθει και η ολοκληρωτική καταστροφή μας. Το «νέο» στις κοινωνίες-όπως και στη φύση- ποτέ δεν γεννιέται βίαια… Αλλά εκκολάπτεται.
Με αμοιβαίες υποχωρήσεις και-γιατί όχι; – και με «ιστορικούς συμβιβασμούς»… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


Σχολιάστε