"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χώρα θνήσκουσα…

ΠΕΘΑΙΝΩ ΩΣ ΧΩΡΑ
ΑΛΗΘΕΙΑ, ποιοι είμαστε;
Εμείς οι Νεοέλληνες που καυχόμαστε για τους προγόνους μας, μήπως είμαστε τυχαίοι κάτοικοι πάνω σε μια γη που απλά μας έλαχε, χωρίς να ξέρουμε στην πραγματικότητα τίποτε γι αυτή;
Γιατί, μη μου πείτε πως ένας γνώστης της ιστορίας του τόπου του δεν θα έκανε και το παν για τον σώσει.

ΜΑ, ΠΟΙΟΙ είναι αυτοί οι πολιτικοί καιροσκόποι που παίζουν ζάρια πάνω στον επιθανάτιο ρόγχο μιας χώρας; Και δεν μπορούν πέρα από τη μύτη τους (τις ατομικές τους φιλοδοξίες) να συλλογιστούν και το αύριο αυτού του τόπου;
Ως πότε ο λαϊκισμός-αυτή η φενάκη παροχών και του ότι έχω τη λύση μόνο ΕΓΩ, όχι μαζί με τους άλλους, άρα ψηφίστε με-θα κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή;
Ως πότε θα ψηφίζουμε μικρόνοα άτομα και τυχάρπαστα-για να μη πούμε παρανοϊκούς πολιτκάντηδες γαντζωμένους στην εξουσία- πιστεύοντας ότι αυτοί είναι και οι «σωτήρες» μας;

ΑΚΟΜΗ δεν αντιληφθήκαμε ότι, όσο έχουμε το δικαίωμα να ψηφίζουμε ελεύθερα, είμαστε και ΑΠΟΛΥΤΑ υπεύθυνοι για τη μοίρα μας! Δεν είναι υπεύθυνοι οι πολιτικοί σήμερα που αδυνατούν-ο καθένας για δικούς του λόγους, ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ- να βρουν μια κοινή λύση να βγούμε από το αδιέξοδο…
Είμαστε εμείς που τους ψηφίσαμε με θυμό και όχι με νηφαλιότητα. Γι αυτό και θα την πληρώσουμε πανάκριβα. Επειδή, η μοίρα του τόπου μας δεν είναι τάβλι όπου οι ζαριές είναι εναλλακτικές ή τυχαίες και ό,τι βγει. Η ψήφος είναι σκάκι, και τώρα βρισκόμαστε σε ματ από τους ίδιους τους εαυτούς μας.

Η ΜΟΝΗ επιλογή μας είναι να παραμερίσουμε- εμείς οι πολίτες- τους εγωισμούς, τις αντεκδικήσεις και τις προσωπικές πικρίες μας και να ψηφίσουμε πια ΜΟΝΟ πατρίδα. Γιατί τι είναι η πατρίδα; Είμαστε όλοι εμείς. Χωρίς εμάς βουλιάζει αυτή και εμείς. Με εμάς ευτυχεί- και ευτυχούμε κι εμείς.
Ας μη βαυκαλιζόμαστε πως, αν εμείς σαν άτομα περνούμε καλά, τίποτε δεν συμβαίνει γύρω μας.
Όχι! Όταν η πατρίδα είναι ταπεινωμένη και μίζερη, κι εμείς είμαστε το ίδιο.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κακή πατρίδα. Υπάρχει μόνο ο κακός εαυτός μας. Που εμείς προωθούμε μέσω των κυβερνητικών πόστων, για να μας χαϊδεύει και να εκπληροί τις βουλήσεις μας. Φιλοτομαρική η ψήφος…
Μια έξοδος από την Ευρώπη δεν είναι τόσο οικονομικό θέμα όσο πολιτισμικό. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα γίνουμε… Αφρική (όπως λέει κι ο Ράμφος).
Ξέρετε, για την κάθε «κρίσιμη κατάσταση» φταίει ο κακός εαυτός μας και μόνο αυτός: ούτε η πολιτική ούτε η οικονομία. Αυτά διορθώνονται. Εμείς…;

ΩΣ ΠΟΤΕ θα γοητευόμαστε από λαϊκισμούς που οδηγούν τελικά στην απόλυτη καταστροφή; Για το αισχρό παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες μας, ανάμεσα στην Αριστερά και την Δεξιά (ή, αν θέλετε την Κεντροδεξιά και την κεντροαριστερά) ώστε να μη κυβερνηθεί με μια στοιχειώδη ομόνοια η χώρα, ποιος θα μας διαφωτίσει πλήρως; Μάλλον κανείς τους. Μόνοι μας πρέπει. Το χρωστούμε στο μέλλον των παιδιών μας.

Ως πότε με την ψήφο μας θα οδηγούμαστε σε εθνικές αυτοκτονίες; Ως πότε η λέξη “ιστορικός συμβιβασμός” θα είναι άγνωστη στους πολιτικούς μας;
(Στ.Γ.Κ., 12-5-12)


Σχολιάστε