"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αλαζονεία της εξουσίας (απόσπασμα)

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ KAI ΕΞΟΥΣΙΑ… (από “Χ.Ν.”, απόσπασμα, 8-5-12)

«Το πρώτο καθήκον των σωστών πολιτικών, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, πρέπει να είναι ο σεβασμός των θεσμών που περιορίζουν την εξουσία τους» (κοινή πεποίθηση και… προσδοκία μας.)

ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ συμπέρασμα από την πρόσφατη προεκλογική κίνηση των κομμάτων, ιδιαίτερα των άλλοτε λεγομένων «κομμάτων εξουσίας», είναι ότι η έπαρση, o μεσσιανισμός, το παραλήρημα κι ο εγωισμός περίσσεψαν στους αρχηγούς τους:
-Ο «αγανακτισμένος» πάντα κ. Αντ. Σαμαράς (Ν.Δ.) συμπεριφέρθηκε λες και η εξουσία ήταν ένα «παιχνίδι» που του ανήκε κι εμείς οφείλαμε με την ψήφο μας να του την… επιστρέψουμε! Ζητούσε προβάλλοντας επίμονα τον εαυτό του να του παράσχουμε «αυτοδύναμη κυβέρνηση» σε καιρούς κατάρρευσης ιδεολογιών, αξιών, πολιτικών σχημάτων, αυτοδυναμιών, προσώπων.
-Ο κ. Βενιζέλος (ΠΑΣΟΚ), με την ευφράδεια λόγου που τον διακρίνει και την επιτηδευμένη επιλογή λέξεων, μιλούσε με πλήρη βεβαιότητα για «πρώτο κόμμα» στη Βουλή! Χωρίς, βέβαια, να υποκρύπτει την υποβόσκουσα αλαζονεία περί του «μνημονιακού» έργου του, ο στομφώδης τρόπος μάλλον ήταν αρνητικός! Ζητούσε «αυτοδύναμη Ελλάδα» σε μια εποχή που η χώρα είναι «σφιχτοδεμένη» -με την υπογραφή του- στο άρμα εξάρτησης των δανειστών μας. Οι δυο πολιτικοί γνώριζαν άριστα ότι τέτοια συνθήματα σε μια χώρα, με βαθιά ύφεση και υπαρξιακά διλήμματα, είναι όχι μόνο απατηλά αλλά και αποπροσανατολιστικά. Πόνταραν στο θυμικό του Έλληνα ψηφοφόρου λησμονώντας την καταχωνιασμένη οργή του.

ΜΗΠΩΣ όμως έλειψαν οι ψηφοθηρικοί κομπασμοί, με ανιστόρητες απολυτότητες («ή αυτοί, ή εμείς»!) και παλινωδίες περί του ευρώ, από τον κ. Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ); Όχι βέβαια! Υπεροπτικός μέχρι ύβρεως (1) των αντιπάλων του, έδειξε μια αλαζονεία δυσανάλογη με την ηλικία του και τη «σεμνότητα» της αριστεράς! Σε ρυθμούς πιο ήπιους κινήθηκαν τα υπόλοιπα μικρά κόμματα μη αποφεύγοντας («Ανεξάρτητοι Έλληνες») την υφέρπουσα αλαζονεία των αρχηγίσκων τους. (Στ.Γ.Κ.)
—————————————————–
-(1)Ύβρις: Κατά Μπαμπινιώτη,
κάθε «απρεπής έκφραση που προσβάλλει την τιμή και την αξιοπρέπεια κάποιου». Στην αρχαία τραγωδία, ύβρις ήταν «η αλαζονική συμπεριφορά του ανθρώπου που οδηγούσε σε υπέρβαση του θεϊκού και ηθικού νόμου και επέφερε την τιμωρία του»


Σχολιάστε