"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Aποτίμηση εκλογών-Σχόλια

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ (“Χ.Ν.”, 8-5-12, Στ.Γ.Κ.)

ΚΑΘΕ ΝΕΑ εποχή παρουσιάζει δυστοκίες. Ώσπου να βρει τον προσανατολισμό της. Ειδικά στην πολιτική, ο χρόνος της «γέννας» νέων κυβερνήσεων πιέζει περισσότερο, επειδή τα γεγονότα –και οι εκκρεμότητες- τρέχουν. Οι καιροί ου μενετοί. Η δυστοκία σήμερα στη χώρα μας επιτείνεται με την είσοδο στη Βουλή νέων κομματικών σχηματισμών. Aλλά και με τη μη εκλογή παλαιότερων «δεδομένων» κομμάτων.

ΤΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ αποτελέσματα, λίγο πολύ ήταν αναμενόμενα. Η «ισχυρή» τιμωρία των δύο μεγάλων κομμάτων του παλαιοκομματισμού υπήρξε το κριτήριο επιλογής ψήφου. Ο θυμός κυριάρχησε, αντί για τη νηφαλιότητα. Όμως, η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού είχε προ πολλού καταγραφεί στο εκλογικό σώμα. Που περίμενε τη στιγμή να εκφραστεί μη ακολουθώντας παραινέσεις και πατροναρίσματα.

ΕΤΣΙ, πάνω από 40% η πτώση του ΠΑΣΟΚ και πάνω από 14% εκείνη της Ν.Δ., από τις προηγούμενες εκλογές (2009). Αλλά και γύρω στο 35% η αποχή! Κερδισμένος των εκλογών είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που καθίσταται και ένας από τους βασικούς «παίκτες»/διαμορφωτές των μελλοντικών εξελίξεων στη χώρα. Μετά τον καταγγελτικό λόγο, καιρός να δούμε και την υπευθυνότητά του. Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος της Αριστεράς, με μεγάλη μάλιστα εκλογική διαφορά από το ΚΚΕ και μεγαλύτερη από τη ΔΗΜ.ΑΡ. του Φ. Κουβέλη.

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος δηλώνει ότι σταθερές ιδεολογίες με άκαμπτους ψηφοφόρους δεν υπάρχουν πια. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι, κάθε φορά που αλλάζει βίαια ο κοινωνικός ιστός σε μια χώρα, έχουμε και «βίαιες» μετακινήσεις ψηφοφόρων από τη μια… ιδεολογία στην άλλη. Η επανατοποθέτηση των πολιτών είναι δεδομένη κι αυτό αποδείχθηκε με το ΠΑΣΟΚ.

ΣΗΜΕΡΑ η λεγόμενη μεσαία τάξη («οι μη προνομιούχοι» του Ανδρέα) που αναδείχθηκε μέσα στη δεκαετία του 1980 πρωταγωνιστής, δεν υπάρχει. Η ανελέητη μνημονιακή οικονομική πολιτική, όχι μόνον εξουθένωσε τα λαϊκά στρώματα, αλλά και τα έστειλε σε μια κόλαση από την οποία είναι δύσκολο να βγουν. Πρώτη και βασική διαπίστωση είναι ότι οι απερίσκεπτοι και σπάταλοι οικονομικοί λογαριασμοί της δεκαετίας του 1980, πληρώνονται τώρα. Και με ακριβά επιτόκια… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

ΚΥΡΙΑΡΧΟ στοιχείο, λοιπόν, στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα και την προεκλογική περίοδο ήταν η οργή: μια οργή που εδράζεται στη βίαιη ανατροπή της ζωής μας, στην προκλητική ατιμωρησία των υπευθύνων της κατάντιας μας, στη συνεχιζόμενη μονομερή φορομπηχτική πολιτική, στα σκάνδαλα διαφθοράς που ξεσπούν αλλά δεν τιμωρούνται…
————————————-
ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ

ΕΝΑ από τα τερτίπια του εκλογικού νόμου Σκανδαλίδη (2003), με βελτιώσεις μάλιστα επί τα… χείρω από τον κ. Παυλόπουλο (2006), είναι το άρθρο που δίνει bonus 50 εδρών (!) στο πρώτο σε κοινοβουλευτική δύναμη στην επικράτεια κόμμα. Οπότε η υφαρπαγή των ψήφων από άλλα κόμματα-ακόμη και από ασύμβατα ιδεολογικά με το πρώτο- είναι δεδομένη.

ΑΥΤΗ η εκλογική απάτη-που βασίζεται στο ιδεολόγημα περί σχηματισμού «αυτοδύναμων κυβερνήσεων»- αναδείχθηκε σε όλο της το μεγαλείο, εδώ στα Χανιά: Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και πρώτο κόμμα σε ψήφους, βγάζει ένα (1) βουλευτή, ενώ η Ν.Δ., με το ήμισυ σχεδόν των ψήφων του ΣΥΡΙΖΑ (και πέμπτο αριθμητικά) κέρδισε τρεις (3) έδρες! Παραβλέφθηκε προκλητικά ακόμη και το δεύτερο σε ψήφους κόμμα (ΠΑΣΟΚ) που παραδοσιακά, λόγω αριθμού ψήφων, έπαιρνε τουλάχιστον μια έδρα… Το γάντζωμα στην εξουσία μάλλον πρέπει να… ξεγαντζωθεί με μια ριζική αναθεώρηση του καλπονοθευτικού συστήματος. Είναι επιτακτική ανάγκη… (Στ.Γ.Κ.)
————————-
ΑΛΛΑΓΗ Ή ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ;
Η Ε.Ε. είναι ουσιαστικά ένα μεταπολεμικό γαλλογερμανικό δημιούργημα για να επικρατήσει, πρώτα μέσω μιας κοινής οικονομικής πολιτικής, η ειρήνη στη μεταπολεμική Ευρώπη. Και έπειτα να γίνει μια πολιτική ένωση των χωρών της Ευρώπης.

ΚΑΤΑ την άποψή μας, αυτή η πρώτη Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα-ΕΟΚ) προχώρησε πολύ γρήγορα στην Ευρωζώνη. Στην οποία μάλιστα δέχθηκε ως «μέλη» και οικονομίες -όπως η δική μας- εκ διαμέτρου αντίθετες με τις μεγάλες παραγωγικές οικονομίες του κέντρου. Θα έπρεπε να είχε προηγηθεί μια στοιχειώδης οικονομική σύγκλιση Βορρά-Νότου, πριν γίνει οποιαδήποτε ένταξη. (Για παράδειγμα, δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε εμείς για πολύ χρόνο σε μια Ευρωζώνη στην οποία μπήκαμε με ισοτιμία ένα ευρώ =340 δραχμές, ενώ το γερμανικό μάρκο την ίδια στιγμή κόστιζε μόνο 170 δραχμές).

ΠΑΡ’ΟΛΑ αυτά ενταχθήκαμε χωρίς να ερωτηθούμε ως λαός. Κατασπαταλήσαμε δε καταναλώνοντας απερίσκεπτα κι απρογραμμάτιστα – με την παρότρυνση, αν όχι την ανοχή των κυβερνώντων μας (Κ. Σημίτης, Κ. Καραμανλής)- τεράστια ποσά. Αυτά προορίζονταν για διαρθρωτικές αλλαγές και αλλαγή του παραγωγικού μας μοντέλου. Δεν έγινε απολύτως τίποτε από αυτά. Έτσι τα χρέη μας έφθασαν εκεί που έφτασαν… Με την απόλυτη επικυριαρχία της κας Μέρκελ και του «δημοσιονομικού συμφώνου» Γερμανών και τρόικας θα έχουμε προφανώς συνέχιση του πειράματος που λέγεται Ελλάδα. Μέχρι εξανδραποδισμού μας. Σημειώνουμε ότι τα κέρδη της Γερμανίας (όχι όμως και της Γαλλίας) από την Ελλάδα και τις χώρες του Νότου είναι μυθώδη. Όχι μόνο από τα «δανεικά» με τα υψηλά επιτόκια, αλλά και τις πανάκριβες τιμές των προϊόντων της και τις αγορές όσο-όσο ελληνικών τομέων παραγωγής.

Η ΑΛΛΑΓΗ, λοιπόν, στη Γαλλία, ή θα αποτελέσει μια εναλλακτική λύση ώστε να σπάσει το μονοπώλιο να αποφασίζει μόνη η Γερμανία για θέματα ζωτικής σημασίας των λαών, ή είναι μια άλλη επιλογή, ώστε και η Γαλλία να συνδιαμορφώνει ευρωπαϊκές πολιτικές. Είναι φυσικό, η εκλογή Ολάντ να μη αρέσει στην κα Μέρκελ. «Όχι τόσο γιατί ο Ολάντ θα απειλούσε τη διάσωση του ευρώ. Αλλά διότι το αίτημά του για τη συμπλήρωση του συμφώνου δημοσιονομικής πειθαρχίας με μέτρα για την ανάπτυξη πλήττει την υπεροχή της καγκελαρίου στην Ευρώπη», όπως λέγεται. Και βέβαια, μια αλαζονική σήμερα Γερμανία δεν μπορεί να δεχθεί να συν-ηγεμονεύει με μια χώρα που, πιθανόν αργότερα, να έχει την τύχη των άλλων χωρών του Νότου. (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε