"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Eλληνοφρένεια-2012

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ-2012 (“Χ.Ν.”, 3-5-12)

Σ’ ΑΥΤΟΝ τον τόπο, σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή για το μέλλον του, λίγες είναι ο λογικές φωνές. Είναι απίστευτα αυτά που ακούς να σου αραδιάζουν οι πολιτικοί όλων των χρωμάτων. Οι περισσότεροί τους δεν έχουν καν επαφή με την πραγματικότητα που βιώνουμε εδώ και δυο χρόνια. Τους αρέσει να πολιτικολογούν με όρους καθαρά δικανικούς, κι όταν χρησιμοποιούν κάποιο επιχείρημα, αυτό πόρρω απέχει από το εφικτό όπως έχει διαμορφωθεί η ζωή μας σε μια ζοφερή οικονομική πραγματικότητα.

ΟΛΟΙ οι πολιτικοί -το σπουδάσανε αυτό πολύ καλά-ισχυρίζονται πως σου λένε την αλήθεια! Και τόσες… αλήθειες πού να χωρέσουν στη λογική μας! Όλοι έχουν «δίκαιο» και κανείς τους άδικο. Κι αυτό είναι το δράμα της ελληνικής πολιτικής: κανείς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του για ό,τι συνέβη. Ή και για ό,τι θα συμβεί. Επενδύουν όλοι τους στο συναίσθημα του Έλληνα ψηφοφόρου, επειδή ακόμη πιστεύουν πως έχουν να κάνουν με ηλίθιους «ιδεολόγους πελάτες». Η κοινή λογική είναι άγνωστη παράμετρος…

Σ΄ΑΥΤΕΣ τις εκλογές καλούμαστε πια να ψηφίσουμε όχι πολιτικές ιδεολογίες (αυτές πεθάνανε εδώ και χρόνια), αλλά διπολικά διλήμματα του φόβου. Ή πρόσωπα. Έτσι τα κατάφεραν οι πολιτικοί μας, αριστεροί, δεξιοί, αριστερο-δεξιοί, κεντρο-δεξιοί, ακραίοι, μεσαίοι, ανένταχτοι, εξωκοινοβουλευτικοί, αναρχικοί, Χρυσαυγίτες κ.λπ., ώστε να υπάρχει έντονος ο φόβος του αύριο και διαρκής η ανασφάλεια του σήμερα.

ΤΟ ΠΙΟ παράδοξο με τις τωρινές ελληνικές εκλογές είναι ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί η χώρα να παραμείνει στο ευρώ και ταυτόχρονα δεν θέλει τα μνημόνια! Κι ας είναι το ένα αναγκαία συνάρτηση του άλλου. Ο Έλληνας αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα πως τα μνημόνια, όπως ψηφίστηκαν εκβιαστικά και όπως εφαρμόζονται είναι απάνθρωπα. Δεν φαίνεται να ωφελούν κανένα, παρά μόνο τους τοκογλύφους δανειστές μας.

Η ΣΤΑΣΗ μας, συνεπώς πάνω από την κάλπη, πρέπει να πάει πολύ πέρα από την πολιτική που είχαμε συνηθίσει. Υπάρχουν κόμματα «φιλοευρωπαϊκά» που μπορούμε να ψηφίσουμε: μνημονιακά ή αντιμνημονιακά εν μέρει. Αρκεί να προτείνουν εφικτές λύσεις εξόδου. Η δημοκρατία μας έχει εξασθενήσει, έχει εξαντληθεί, αλλά μας παρέχει ακόμη τη δυνατότητα πολλών εναλλακτικών επιλογών. Κάθε κόμμα διαθέτει αξιόλογα στελέχη που νοιάζονται πραγματικά για τον τόπο. Λίγη νηφαλιότητα χρειάζεται για να τα βρούμε. Ο παρορμητισμός και ο εκδικητικός θυμός οδηγούν σε πλήρη αδιέξοδα. «Η ψήφος, «η ωραία θυμωμένη» της ημέρας, ελπίζουμε να διορθώσει πολλές από τις στρεβλώσεις (σε πρόσωπα και πράγματα) του πολιτικού- παρελθοντικού- συστήματος. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


Σχολιάστε