"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πολιτικός…αχταρμάς!

OI ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ, ΚΙ Ο… ΑΧΤΑΡΜΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ (“Χ.Ν.”, 19-4-12)

Ο ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ των ψηφοφόρων, λίγο πριν από τις εκλογές, είναι πάντα το ζητούμενο για όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα. Προέχει η πάση θυσία υφαρπαγή της ψήφου, με την κολακεία, ή την απειλή με διλήμματα. Όσο για τις ιδεολογίες, ε, αυτές και πότε ήταν η ουσία των εκφραστών τους;

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ στις επικείμενες εκλογές (6/5) κυριαρχεί ένας … αχταρμάς ιδεολογιών και προσώπων. Οι μεταπηδήσεις από κόμμα σε κόμμα, από παράταξη σε παράταξη, δεν έχουν καθόλου να κάνουν με την ιδεολογία ή το… πρόγραμμα ενός κόμματος, αλλά με το κατά πόσο η συν-οδοιπορία θα ευνοηθεί εκλογικά.

… ΕΤΣΙ, ο συναγωνισμός σ΄ αυτές τις εκλογές θα είναι «θανατηφόρος», ειδικά για τα λεγόμενα-ακόμη- «κόμματα εξουσίας». Που βλέπουν τα ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις να συρρικνώνονται δραματικά και άρα να μειώνεται ο αριθμός των εκλόγιμων βουλευτών τους σε όλη την επικράτεια. Τώρα, αν θα μας «σερβίρουν μια από τα ίδια» (μάλλον αυτό), αυτό θα φανεί από τους τελικούς συνδυασμούς που κατεβάζουν.

Η ΣΥΜΠΡΑΞΗ, πάλι, του κ. Καμμένου («Ανεξάρτητοι Πολίτες») και του κ. Δημαρά («Άρμα Πολιτών»), δημιουργώντας μια ετερόκλητη συμμαχία, υποτιμά εμφανώς τη νοημοσύνη όλων εκείνων, άλλοτε «γαλάζιων» ή «πρασίνων», που δεν επιθυμούν το… μοβ του θανάτου.

ΤΑ ΛΟΓΙΑ και οι αλληλο-κολακείες (17-4-12) περισσεύουν: Ο κ. Καμμένος, για παράδειγμα, εκθείασε δημόσια τον κ. Δημαρά, σημειώνοντας ότι τον τιμά για την πορεία του στην ελληνική πολιτική σκηνή. Δεν διστάζει να κάνει ακόμη και… ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις μεταξύ τους: «Άλλωστε, δώσαμε μαζί (sic) μάχες στο Κοινοβούλιο εναντίον της εκποίησης της χώρας και πιστεύω ότι μαζί θα αποκτήσουμε μεγαλύτερη δύναμη προκειμένου να αντισταθούμε». Και καταλήγει: «Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή (!) για τους Ανεξάρτητους Έλληνες να φιλοξενήσουμε (έτσι!) στα ψηφοδέλτιά μας τους υποψήφιους του Άρματος Πολιτών».

ΚΑΠΟΤΕ αυτές οι μεταλλάξεις (άλλο, δηλαδή, να ψηφίζεις ως ιδεολογία/πρόσωπο και άλλο να σου βγαίνει στην πορεία) ονομάζονταν «προδοσία» ή «αποστασία». Σήμερα οι λέξεις έχουν χάσει τόσο πολύ το νόημά τους που έχουν γίνει ένας «χυλός» σημασιών. Από τον οποίον αρύονται όλοι και ό,τι θέλουν… Η ελληνική κρίση δεν είναι μόνο συστημική, οικονομική ή αξιών. Είναι και κρίση λέξεων…”
(Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr, stcloris@yahoo.gr)


Σχολιάστε