Παιδοπολίτικες γυναικείες “αγιογραφίες” 2 (27-3-12)
Posted on 27 Μαρ, 2012 in Τα Παιδοπολίτικα | 0 comments«AΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» (Θεσσαλονίκη+ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ)
2.- ΔΕΝ ΞΕΡΩ τι συμβαίνει μ΄εσάς, αλλά εμένα μου έρχονται πολύ συχνά στο μυαλό- σαν να αναδύονται στην επιφάνεια από τα βάθη της μνήμης- πολλά πρόσωπα από το παρελθόν. Ειδικά από την ταραγμένη παιδική ηλικία μας στις παιδοπόλεις.
ΠΙΘΑΝΟΝ, επειδή ήταν αυτά τα πρόσωπα που βλέπαμε νύχτα μέρα, ή πάλι επειδή αυτά μας επηρέασαν θέλοντας και μη στα πρώτα βήματά μας, για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας:
-Στην Παιδόπολη του «Αγ. Δημητρίου», εκεί στην οδό 26ης Οκτωβρίου, στην περιβαρδάρειο περιοχή της Θεσσαλονίκης, στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η οργάνωση στην Παιδόπολη ακολουθούσε τη στρατιωτική δομή: Αρχηγός ο Τακίδης (δάσκαλος), υπαρχηγοί η κα Ασημακοπούλου και η κα Ζάρου, οι ομαδάρχισσες, και οι βοηθοί που συνήθως ήταν τα μεγαλύτερα στην ηλικία παιδιά κάθε ομάδας.
-Θυμάμαι την κα Ασημακοπούλου, δυναμική και αυστηρή. Σε αντίθεση με την κα Ζάρου που ήταν γλυκιά και ήπια. Η παρέα μου, ή και μόνος πολλές φορές, συγκεντρώναμε μερικά χρήματα για να πάρουμε πότε το «Μικρό ήρωα», πότε τη «Φαντασία», πότε το «Ρομάντζο» ή το «Ντομινό» (με τα φωτορομάντζα του!). Εγώ επέμενα στις καταπληκτικές «Εικόνες» της Ελ. Βλάχου: ένα περιοδικό έκπληξη για την εποχή εκείνη. Πολλές φωτογραφίες και σελίδες ιλουστρασιόν, επικαιρότητα και … φωτογραφίες ηθοποιών. Οι «Εικόνες», εκεί στα τέλη του 1955 διακρίνονταν για την έμφαση που έδιναν στην πλούσια εικονογράφηση, ξεκινώντας από το εξώφυλλο που σχεδόν πάντοτε είχε μία ενιαία φωτογραφία σε τετραχρωμία και λιτή σε τίτλους ή λεζάντες Ήμασταν προσκολλημένοι με τον κινηματογράφο και οι φωτογραφίες των ηθοποιών-όπως οι ποδοσφαιρικές φάσεις για άλλους-ήταν ένα από τα χόμπι μας! Όντας στην πρώιμη εφηβεία μας αρεσκόμασταν με τις ηθοποιούς που φορούσαν μαγιό ή είχαν μεγάλα στήθη. Οργίαζε η φαντασία μας.
Μάζευα τα τεύχη των «Εικόνων» και τα έδενα σε τόμους… Ώσπου μια μέρα η κα Ασημακοπούλου με… τσάκωσε να διαβάζω το περιοδικό. Φρύαξε. Ξεφύλλισε τον τόμο και οργισμένη μου τον στέρησε λέγοντας κάτι για το περιοδικό «με τις άσεμνες εικόνες». Με τά από μήνες-αφού και η ,ιδια διάβασε καλά καλά
“τις άσεμνες εικόνες”, μου τις επέστρεψε!
-Η πιο γλυκιά φυσιογνωμία ήταν η ομαδάρχισσά μας, η κα Πανίδου Σοφία. Μόλις είχε τελειώσει την Παιδαγωγική Ακαδημία Φλωρίνης (τόπος καταγωγής της) και προσελήφθη στην παιδόπολη. Το νεαρό της ηλικίας της αλλά περισσότερο ο τρόπος που μας μιλούσε και το παντοτινό στα χείλη χαμόγελό της ήταν αφοπλιστικά… επιχειρήματα για να κάνουμε ό,τι μας έλεγε. Θα την θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη, γιατί σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής μου που κόντευα να χάσω το παιχνίδι με τις σπουδές μου στο Γυμνάσιο με παρότρυνε και έκανα το μεγάλο άλμα, να αποφασίσω να τα παίξω κορώνα γράμματα με την προεξάρχουσα κα των Τιμών, την κα Μελά. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία…
-Όσο για ην «νυχτερινήη» μας την κα Αναστασία που ήθελε να τη λέμε «τρίτο Μάνα» καθώς και τους άνδρες ομαδάρχες-τον κ. Λαγκούρα, τον κ. Ξανθό, τον κ. Δεβλέτογλου, τον κ. Αμπατζιάδη κ.λπ. είναι άλλων σελίδων το ανάγνωσμα. Και πιο πολύ για τον κ. Σίμογλου, το λογιστή της Παιδόπολης, που τον αποκαλούσαμε και «Χαλβαδούλη»: όλα αυτά είναι ιστορίες τρυφερές ή πονεμένες. (Στ.Γ.Κ., 26-3-12)
