"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Παιδείας ελληνικής μέλλον (απόσπασμα “Χ.Ν.”, 30-1-12)

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του μέλλοντος σε πολλές χώρες της Ε.Ε. ήδη έχει ξεκινήσει. Μαθήματα και τρόποι διδασκαλίας αλλάζουν και προσαρμόζονται στις σύγχρονες απαιτήσεις των καιρών. Η εκπαίδευση απλώνεται σε «χώρο», διότι «αλλάζοντας το σχολικό περιβάλλον, αλλάζεις και τον τρόπο διδασκαλίας» (Δανία, Καναδάς, Φινλανδία κ.α.). Αυτά δυστυχώς- εξωστρέφεια και πολύπλευρη γνώση- λείπουν από την ελληνική εκπ/ση. Αυτή, εν έτει 2012, παρέχεται… φωτοτυπικά!
ΣΤΗΝ Αγγλία η απαρχαιωμένη ύλη αντικαθίσταται. Τα νέα επαγγέλματα που δημιουργούνται γίνονται αντικείμενο μελέτης. Προβλήματα όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη, η υγιεινή διατροφή, οι παραδοσιακές αξίες, η Παγκοσμιοποίηση, ο «παγκόσμιος πολίτης» και τα δικαιώματά του, ο εθελοντισμός (1), η Συγκριτική Θρησκειολογία, οι ανατολικές γλώσσες, οι Οικονομικές Συναλλαγές, οι νέοι παγκόσμιοι συσχετισμοί (ανατέλλουσες οικονομίες), τα άλματα τεχνολογίας, οι εναλλακτικές οικονομίες, οι νέες πηγές ενέργειας κ.ά., όλα εντάσσονται στα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Ο ΜΑΘΗΤΗΣ παύει να είναι ένας παθητικός δέκτης γνώσεων/πληροφοριών (2). Συμμετέχει σε πλήθος ομαδικών δραστηριοτήτων. Αυτή η «συνεργατική» παιδεία θα τον εντάξει σιγά-σιγά στην πραγματικότητα της κοινωνίας στην οποία θα κληθεί να ζήσει… Η ιστορία, ως μάθημα, οφείλει να είναι όχι μονόπλευρη, αλλά διπλής όψης: με τα θετικά και αρνητικά της σημεία, με καταγραφή όλων των απόψεων. Η δε μελέτη της θα αποσκοπεί στο να οδηγεί τον πολίτη στην αλληλοκατανόηση, στην ψύχραιμη ερμηνεία ιστορικών γεγονότων, στο θαυμασμό και των άλλων πολιτισμών.
ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ πάντα το ερώτημα: Γιατί, άραγε, η Ελληνική Παιδεία να παραμένει, ακόμη και τώρα, υποχείρια των κομμάτων; Γιατί να διαποτίζεται συνεχώς από τις κομματικές ιδεοληψίες της εκάστοτε εξουσίας; Δεν θα πρέπει να γίνει, επιτέλους, εθνική υπόθεση; Να μεταμορφωθεί, δηλαδή, σε ένα ζωντανό, ειλικρινή δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα στο τώρα και το χθες, ώστε να υπάρξει ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας;

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

-(1) «Το ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που προσφέρουν, σε εποχή οικονομικής κρίσης, δωρεάν μαθήματα σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου («Πολυδράση» Χανιών) δεν αποδεικνύει ότι πάντα υπάρχει αυτή η σπουδαία μαγιά δασκάλων που μας σώζει σε δύσκολες περιόδους;»
-(2) «Η παθητική αποδοχή της σοφίας του δασκάλου είναι εύκολη για τα περισσότερα αγόρια και κορίτσια. Αφορά στη μη προσπάθεια για ανεξάρτητη σκέψη, και φαίνεται λογικό, διότι ο δάσκαλος γνωρίζει περισσότερα από τους μαθητές του (…)Ωστόσο, η συνήθεια της παθητικής αποδοχής είναι καταστροφική για τη μετέπειτα ζωή τους. Προκαλεί το άτομο να αναζητά και να δέχεται έναν ηγέτη, και να αποδέχεται ως ηγέτη όποιος είναι τοποθετημένος στη θέση αυτή». (Μπέρτραντ Ράσελ, 1872 – 1970)


Σχολιάστε