"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Επικαιρότητα (“Χ.Ν.”, 24-1-12)

1.-Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ
ΑΡΓΑ, αλλά σταθερά γίνεται κάποια αλλαγή γύρω μας. Αργά, αλλά σταθερά αντιλαμβάνονται και οι πολιτικοί μας πως η σωτηρία τους είναι ταυτισμένη με τη σωτηρία της χώρας. Κι αυτή προέρχεται από κάτω, από το λαό, όσα μνημόνια κι αν ψηφίσει η πολυκομματική κυβέρνηση. Είναι μόνον αυτός που θα δώσει και τη μεγάλη λύση. Λύση που, ευελπιστούμε, δεν θα έχει σχέση με το παλιό καθεστώς.
ΜΠΟΡΕΙ ο παλαιοκομματισμός να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, όμως ο χρόνος δουλεύει υπέρ των απλών πολιτών. Που συνειδητοποιούν, με τα όσα βγαίνουν στη δημοσιότητα σχετικά με τη φοροδιαφυγή και τα κυκλώματα εκβιαστών-τοκογλύφων (Θεσσαλονίκη), πόσο βαθιά έχει διαβρωθεί το κράτος και πόσο η συνείδησή του λεγόμενου ψηφοφόρου είχε γίνει ελαστική.
… ΑΠΑΤΕΙΤΑΙ, λοιπόν, «νέα» συνειδητοποίηση του ποιοι είμαστε, ποιοι ήμασταν πριν λίγα χρόνια, πού φτάσαμε και τι κάνουμε από δω και πέρα. Οι δανειστές μας κάποια μέρα θα φύγουν, αφού ρημάξουν ό,τι μπορούν να ρημάξουν και μας ταπεινώσουν οικονομικά. Θα μείνουμε και πάλι μόνοι. Και τότε θα πρέπει να είμαστε ικανοί να πορευτούμε, χωρίς χρέη, δυνάστες και πολιτικάντηδες.
ΜΠΟΡΕΙ, άραγε, σήμερα ο ελληνικός λαός να… κατανοήσει το δίκαιο της πολιτικής, όταν δεν έχει μπει κανείς στη φυλακή; Όταν ανακοινώνονται «λίστες» με φοροφυγάδες που χρωστούν (συνολικά) δισεκατομμύρια ευρώ…, και δεν βλέπουμε κανένα τους να μπαίνει μέσα, πόσο το αίσθημα δικαίου εδραιώνεται στο λαό; Ποιος ο λόγος της δημοσιοποίησης των ονομάτων τους; Έτσι δεν επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η πλήρης ανικανότητα του κράτους που ξέρει μεν ποιοι το κοροϊδεύουν, αλλά αδυνατεί να επιβάλλει την ισονομία; Έτσι δεν καταστρέφεται τελείως η λέξη αξιοπιστία; Δεν εννοούμε εδώ την αξιοπιστία απέναντι στους εταίρους μας, εννοούμε κυρίως αυτήν απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό, σ’ αυτό το ελάχιστο δείγμα «εμπιστοσύνης» στο πολιτικό σύστημα για να αποκατασταθεί η χαμένη κοινωνική συνοχή.
Η ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗ νοοτροπία των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας δεν εγκαταλείπεται ούτε σήμερα, περίοδο κρίσης. Πάρτε τους αρχηγούς του δικομματισμού που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου: Ο ένας (του ΠΑΣΟΚ) επιδιώκει να μείνει… φεύγοντας, ή να φύγει μένοντας, ο δε άλλος (της Ν.Δ.) να κυβερνά… αντιπολιτευόμενος!
ΕΙΝΑΙ γεγονός ότι η ατομική μας ύπαρξη περνάει μέσα από την εθνική. Κι αν το έθνος πάει καλά, πάμε κι εμείς. Όταν συμβαίνει το αντίθετο, τότε κυριαρχεί ο εαυτουλισμός, η εγωπάθεια κι ο εγωκεντρισμός: αυτά που κυριάρχησαν στην μεταπολιτευτική Ελλάδα και που μας έφεραν στο σημείο που βρισκόμαστε.
ΑΛΛΑ, αν αλλάξουμε εμείς η βάση, αλλάζουν τα πάντα. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)
———————————————————
2.-ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ
ΑΚΟΜΗ και τώρα που «βουλοπλέουμε» επικίνδυνα και κοντεύουμε να γίνουμε Costa Concordia, αυτό που οι πολιτικοί μας σκέφτονται ως ύψιστο πολιτικό αγαθό και καθήκον τους, είναι η «απομείωση» του πολιτικού κόστους της παράταξής τους! Πάση θυσία…
ΕΙΝΑΙ εντυπωσιακή η άρνηση των πολιτικών μας να αντιληφθούν την πραγματικότητα και τη δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Κάποιοι επιμένουν να θέλουν χειραγωγημένη Δικαιοσύνη, ορισμένοι βάζουν τρικλοποδιές στην κυβέρνης Παπαδήμου, άλλοι θεωρούν άκαιρη την απελευθέρωση των μεταφορών, ή προστατεύουν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Κυρίως αυτές που έχουν τη δύναμη να σηκώνουν «χειρόφρενο» στις μεταφορές ή να «κατεβάζουν τον διακόπτη» κ.λπ.
ΔΕΙΧΝΟΥΝ οι πολιτικοί μας, εδώ και δυο χρόνια που βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού, τόσο με τα λόγια, όσο και με τη συμπεριφορά τους ότι έχουν άγρια μεσάνυχτα του τι συμβαίνει γύρω τους. Ή ότι δεν πιστεύουν σε καμία μεταρρύθμιση, ούτε ενδιαφέρονται να επωμισθούν «λίγα γραμμάρια» πολιτικού κόστους! Κι ας οδηγείται η χώρα με τη στάση τους στην τελειωτική καταστροφή. Αυτοί και το κόμμα τους να είναι καλά!
ΑΚΟΜΗ και νεοφώτιστοι πολιτικοί, που είχαν δείξει (θεωρητικά) μεταρρυθμιστικές φιλοδοξίες, λυγίζουν σήμερα μπροστά στην απώλεια ψηφοφόρων… Έτσι φτάνουμε πάντοτε στο σημείο να γίνεται ό,τι γίνεται,βιαστικά και βίαια (μέτρα), κι όταν πια η τρόικα βάζει το πιστόλι στον κρόταφό μας για την επόμενη δόση! Μα τόσος παλαιοκομματισμός; Τόσος πολιτικαντισμός; (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε