"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οικονομολόγων αβεβαιότητες…

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Α-ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ
ΔΕΚΑΕΤΙΑ της οικονομίας! Ποτέ οι ποικίλοι οικονομικοί όροι δεν εισέβαλαν στη ζωή μας με τόση επιθετικότητα, βιαιότητα και τρομοκρατική διάθεση… Και να πεις ότι ο κόσμος καταλαβαίνει κάτι από όλα αυτά; Η μία αβεβαιότητα διαδέχεται την άλλη προς δόξαν της μιζέριας μας…
ΠΙΟ παλιά είχαμε τους σεισμολόγους… Κάτι ανάλογο γίνεται τώρα με τους Οικονομολόγους: πριν από κάθε δόση της τρόικας (ζωή με… δόσεις πια), ή κάθε επιβολή νέου μέτρου, είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε αναλύσεις επί αναλύσεων και… συμπεράσματα, μεγαλόστομα και εμβριθή, από «ειδικούς». Ο απλός κόσμος τα ακούει, τα χάνει, δεν καταλαβαίνει, πανικοβάλλεται, μελαγχολεί…, βρίσκεται σε διαρκή κρίση και τέντωμα νεύρων.
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, βλέπετε, δεν είναι θετική επιστήμη (1+1=2) για να έχεις σίγουρα και αδιαμφισβήτητα αποτελέσματα. Όπως οι Κοινωνιολόγοι, οι Οικονομολόγοι εργάζονται με θεωρητικά και όχι πειραματικά δεδομένα. Το ίδιο περίπου κάνουν οι Ψυχολόγοι, οι Ανθρωπολόγοι κ.ά. Οι θετικές επιστήμες (Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Αστρονομία κ.λπ.) ασχολούνται με μετρήσιμα «φυσικά φαινόμενα», σταθερά, επαναλαμβανόμενα και προβλέψιμα. Αντίθετα, οι κοινωνικές επιστήμες -και η Οικονομία είναι μία απ΄ αυτές- ασχολούνται με ανθρώπινα, με κοινωνικά μεγέθη που είναι ασταθή και απρόβλεπτα («ανθρώπινος παράγοντας»). Παρόλα αυτά οι οικονομολόγοι προσπαθούν να ανακαλύψουν σταθερές (αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό) μεταξύ διαφόρων οικονομικών ιστορικών στοιχείων (καταρρεύσεις, ας πούμε άλλων χωρών σε άλλες εποχές), χρησιμοποιώντας περίπου τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούν οι των θετικών επιστημών!
ΟΜΩΣ, ο αστάθμητος παράγοντας-ο άνθρωπος-είναι τόσο ποικίλος από χώρα σε χώρα, από εποχή σε εποχή κ.λπ. που ποτέ δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος για την πορεία των συμπερασμάτων του… Παρατηρείται, ας πούμε στη χώρα μας, πολλοί οικονομολόγοι να έχουν προεξοφλήσει προ πολλού (2010) την άτακτη χρεοκοπία μας λαμβάνοντας υπόψη ορισμένα συγκρίσιμα οικονομικά μεγέθη (βαθιά ύφεση, μείωση κατανάλωσης, μηδαμινή ρευστότητα, αργή αντίδραση Ε.Ε., Τρόικα κ.λπ.). Κι όμως, πάντα στο …και πέντε, η ζωή της χώρας παρατείνεται για λίγο ακόμη!
ΤΕΛΙΚΑ, αν πτωχεύσουμε, αυτό δεν θα συμβεί επειδή το προείπαν οι πάσης φύσεως (ακόμη και «βραβευμένοι») Οικονομολόγοι… Θα είναι, λόγω της ανικανότητάς μας να παραμερίσουμε το εγώ μας και να μπούμε στο εμείς. Θα είναι λόγω της ανικανότητας των πολιτικών μας να δουν τη χώρα σαν «πατρίδα» και όχι σαν πεδίο μελλοντικής «εκμετάλλευσης» των φυγαδευμένων κεφαλαίων και της φιλοδοξίας τους… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


Σχολιάστε