"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Tο πρόσωπο της χρονιάς…!

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ 2011 (“Χ.Ν.”, 5-1-12)
-ΕΙΘΙΣΤΑΙ κάθε χρόνο να δημοσιοποιούνται σε εφημερίδες και περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας, τα αποτελέσματα στο ερώτημα «ποια θεωρείτε ως τη σημαντικότερη προσωπικότητα του παρελθόντος έτους;»… Πρόκειται για πρόσωπα ή πρόσωπο που επηρέασαν συνήθως θετικά την πορεία του κόσμου, ή εντυπωσίασαν με την έντονη προσωπικότητά τους.
ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ στον κόσμο, τα πρόσωπα που κυριάρχησαν στην επικαιρότητα ήσαν αυτά τα ανώνυμα των εξεγερμένων λαών της λεγόμενης «Αραβικής Άνοιξης», αλλά και των Αγανακτισμένων των χωρών της Νότιας Ευρώπης και της Αμερικής τελευταία. Εξέφραζαν και οι δυο κατηγορίες ανοικτούς πολέμους: στις χώρες της βόρειας Αφρικής τον πόλεμο για την πτώση των τυραννικών οικογενειακών καθεστώτων με την ελπίδα για ανάδειξη-έστω όχι απόλυτα-δημοκρατικών κυβερνήσεων, ενώ στις ευρωπαϊκές χώρες του Νότου-και την Αμερική- έχουμε έναν αγώνα ενάντια στην επιβολή της «δικτατορίας των αγορών» στους ευρωπαϊκούς λαούς. Λαοί που βλέπουν να χάνονται δουλειές, μισθοί και κατακτήσεις δεκαετιών και να συρρικνώνεται ο πλούτος της γης στο 1% των κατοίκων της!…
ΣΤΗ ΜΙΑ περίπτωση («αραβική άνοιξη») έχουμε αγώνες για την απόκτηση μιας πραγματικής δημοκρατίας, στη δεύτερη («Ευρωπαϊκός Νότος») έχουμε απώλεια δημοκρατικών θεσμών, αλλά και βασικών εργασιακών κατακτήσεων με βαθιά ύφεση, τρομακτική συρρίκνωση εισοδημάτων καθώς και υπέρμετρη ανεργία… Οι αντιθέσεις ανάμεσα στην απληστία των αγορών ή των δικτατόρων και των λαών τους, θα είναι μάλλον το έντονο χαρακτηριστικό αυτού του αιώνα. Ο πόλεμος δε ανάμεσα στα ισχυρά νομίσματα και στον τρόπο ζωής θα συνεχιστεί. Για μας, αλίμονο αν καταρρεύσει το ευρώ. Τότε θα αναδυθούν ξανά οι εθνικιστικές αντιθέσεις που ταλαιπώρησαν την Ευρώπη επί αιώνες, με αιματηρότατους πολέμους…
… ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως η «προσωπικότητα» που κυριάρχησε ως εικόνα και «ζωή» στη χώρα μας ήταν -και είναι- του Έλληνα που βρίσκεται συνεχώς στη μέγγενη της πλήρους πτώχευσης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σήμερα διατίθενται σε όλη τη χώρα πάνω από 250.000 μερίδες φαγητού σε συσσίτια που οργανώνουν διάφοροι κοινωνικοί φορείς, ομάδες αλληλεγγύης, εκκλησιαστικές ενορίες, ιδρύματα κ.λπ. Κι ούτε είναι τυχαίο ότι η φωτογραφία που σοκάρει διεθνώς στο διαδίκτυο (φωτό, πάνω αριστερά) είναι αυτή του φτωχού Έλληνα που ψάχνει στα σκουπίδια για λίγες σταγόνες λάδι! Εικόνες από μια «Κατοχική Χώρα», με αναίμακτη μέχρι τώρα την επιβολή της… Που όμως, αν δεν γίνουν γρήγορες πολιτικές και διαρθρωτικές αλλαγές προς μια ανατροπή της παρούσας κατάστασης, δεν θα αποφύγουμε το «μάτωμα»… Όχι εκείνο που μεταφορικά χρησιμοποίησε ο Γ. Παπανδρέου…
ΕΙΝΑΙ περίεργο, διότι για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, ως… πρόσωπο της χρονιάς, αναδεικνύεται ένα αρνητικό αποτέλεσμα: η απόλυτη αποτυχία, δηλαδή, της οικονομικής πολιτικής σε μια χώρα του ευρώ με θύματα το 20,1% του πληθυσμού της… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΜΑΣ (;)
ΟΣΟΙ το ψήφισαν το 2009 έτρεφαν την ελπίδα πως πολλά και γρήγορα θα διορθώνονταν στην ελληνική πολιτική και την κοινωνία. Η προηγούμενη σαθρή πενταετία του Κ. Καραμανλής ήταν ένα καλό «πάτημα» για να γίνουν πολλά… Κι όμως, οι πράγματι βαθιές τομές του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου έπληξαν προ πάντων τα μεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν άγγισαν διόλου την κάστα που μας κυβερνά, σε πολιτικό και οικονομικό πεδίο. Όσο για τη φοροκλοπή και φοροαποφυγή, ε, αυτές καλά κρατούν…
ΤΙ ΕΚΑΝΕ το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνησή του, ας πούμε, εδώ και δυο χρόνια με τις συντεχνίες; Τι έκανε με τις αποκρατικοποιήσεις; Τι έκανε με τη φοροδιαφυγή; Τι έκανε με το μέγεθος του κράτους; Απολύτως ή σχεδόν τίποτα! Γι’ αυτό και τα βάρη έπεσαν-και πέφτουν συνεχώς- απολύτως στα ίδια γνωστά υποζύγια. Η κοινωνία χωρίστηκε σε εκείνους που την πληρώνουν και βρίσκονται σε απόγνωση, και στους «άλλους» που έχουν ξεφύγει «νομότυπα»… κι εδώ που τα λέμε, μπήκε κανείς από τους «άλλους», έστω για το θεαθήναι, στη φυλακή; Ή μήπως έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι με ένα Ευφραίμ επήλθε κάθαρση;
…ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ που υποχρεούται η (οποιαδήποτε) κυβέρνηση να εφαρμόσει, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις, είναι αυτές οι βασικές που θεωρούνται μεν… αυτονόητες, αλλά όχι για τώρα! Όσες γίνονται μέχρι τώρα είναι τόσο άδικες και βεβιασμένες, επιβάλλονται με τόσο απεχθή τρόπο που-κι αν ακόμη θεωρούνται αναγκαίες, ο λαός είναι αδύνατο να τις δεχθεί έτσι. Διότι, συγκρούονται μεν με νοοτροπίες με τις οποίες είμαστε διαποτισμένοι, δεν θίγουν όμως, ούτε για παράδειγμα το βάθος της φοροδιαφυγής, ούτε και της ισονομίας των πολιτών. Γι αυτό και η ουσία των διαμαρτυριών των πολιτών επικεντρώνεται στη συνεχιζόμενη αδικία… (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε