"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Le message (J. Prevert) (francais/grec/anglais)-et Les feuilles mortes

 

 

 

 

ENA ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΠΛΟ ΠΟΙΗΜΑ…

“Το μήνυμα

(Jacques Prevert, 1900-1977, “Paroles”,

Le Message

“La porte que quelqu’un a ouverte
La porte que quelqu’un a refermée
La chaise où quelqu’un s’est assis
Le chat que quelqu’un a caressé
Le fruit que quelqu’un a mordu
La lettre que quelqu’un a lue
La chaise que quelqu’un a renversée
La porte que quelqu’un a ouverte
La route où quelqu’un court encore
Le bois que quelqu’un traverse
La rivière où quelqu’un se jette
L’hôpital où quelqu’un est mort”.

Το μήνυμα

(σε απόδοσή μας)

“Η πόρτα που κάποιος άνοιξε
Η πόρτα που κάποιος ξανάκλεισε
Η καρέκλα όπου κάποιος κάθισε
Η γάτα που κάποιος χάιδεψε
Το φρούτο που κάποιος δάγκωσε
Το γράμμα που κάποιος διάβασε
Η καρέκλα που κάποιος αναποδογύρισε
Η πόρτα που κάποιος άνοιξε
Ο δρόμος όπου κάποιος τρέχει ακόμα
Το δάσος που κάποιος διασχίζει
Το ποτάμι όπου κάποιος πέφτει
Το νοσοκομείο όπου κάποιος πέθανε “.

The Message

The door that someone opened
The door that someone closed
The chair on which someone sat
The cat that someone petted
The fruit that someone bit into
The letter that someone read
The chair that someone tipped over
The door that someone opened
The road that someone ran down
The woods that someone crossed
The river in which someone jumped
The hospital where someone died.

———————————————-

Les feulles mortes:

Η Ντόρις Ντέι (Doris Day) στο Les Feulles Mortes  του Ζακ Πρεβέρ ( στα αγγλικά).

Το τραγούδι είναι νοσταλγικό και συγκλονιστικό στην απόδοση.

Και φυσικά στα … γαλλικά, με τον Ιβ Μοντάν (Yves Montand):

Oh, je voudais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis
En ce temps-là la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui.

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Tu vois, je n’ai pas oublié
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle
Les souvenirs et les regrets aussi.

Et le vent du Nord les emporte,
Dans la nuit froide de l’oubli.
Tu vois je n’ai pas oublié,
La chanson que tu me chantais…

Refrain…

C’est une chanson qui nous ressemble,
Toi tu m’aimais, moi je t’aimais
Et nous vivions, tous deux ensemble,
Toi qui m’aimais, moi qui t’aimais.

Mais la vie sépare ceux qui s’aiment,
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis. (bis)

[Je t'aimais tant, tu étais si jolie,
Comment veux-tu que je t'oublie?
En ce temps-là la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.

Tu étais ma plus douce amie
Mais je n'ai que faire des regrets.
Et la chanson que tu chantais,
Toujours, toujours je l'entendrai.]

 

 

… Soyez toujours en bonne sante

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε