"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Παρακμιακά

 

 

 

 

ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΑ (όπως δημοσιεύτηκε στα “Χ.Ν.”, 20-10-11)

  • «Εάν δεν υπήρχαν οι σοσιαλιστές, ο σοσιαλισμός θα κυριαρχούσε σε όλον τον κόσμο»! [George Bernard Shaw, 1856-1950]

Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ παράδοξη ρήση του Τζορτζ Μπέρναρ Σώ είναι επίκαιρη όσο ποτέ, με τα τόσα τραγικά που συμβαίνουν στη χώρα μας, σε καιρό «σοσιαλιστικής» διακυβέρνησης! Σε μια χώρα που υπήρξε για δεκαετίες «μπάχαλο», με διεφθαρμένους πολιτικούς και εκμαυλισμένους πολίτες, τι νόημα έχει η λέξη σοσιαλισμός; Ενθυμούμαστε μια αφοπλιστική απάντηση βασικού στελέχους της πρώτης σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Ανδρέα, για την αδυναμία εφαρμογής των νέων μέτρων: «-Μα, με φιλελεύθερη οικονομία, τι να σου κάνει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση;», είπε. Έτσι απλά…

ΜΕ ΤΑ όσα δραματικά ζούμε σήμερα που όλοι απεργούν και τίποτε δεν λειτουργεί…, που όλοι δεν πληρώνουν, αλλά όλοι θέλουν και τα κεκτημένα τους, με τα όσα ακούμε διαβάζουμε και βλέπουμε σήμερα στον ξένο Τύπο, κοντεύουμε να πιστέψουμε ότι στο ελληνικό DNA «κυκλοφορεί» κάποιος περίεργος γενετικός κώδικας: αυτός που καθορίζει το ύφος και το ήθος της φυλής κάθε φορά που κινδυνεύουμε! Και που καμιά κυβέρνηση-οποιασδήποτε χροιάς-δεν μπορεί πια να τον αλλάξει. Αποτέλεσμα αυτού του ήθους είναι η αρνητική συμπεριφορά μας, ακόμη και σε ό,τι αυτονόητο πάει να γίνει! Έχουμε, άραγε, τη μανία της αυτοκαταστροφής μέσα μας, ή μήπως έχουμε τυφλωθεί τόσο ώστε να μη βλέπουμε δυο βήματα πριν απ΄ τον γκρεμό;

Η ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΗ και… παροιμιώδης πρόταση «Αυτή είναι η Ελλάδα!» (του πρώην πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη), ο καθημερινός χαρακτηρισμός ως «κακών» της κας Άγκελα Μέρκελ και των Γερμανών «της», η διάγνωση ότι «εμείς οι Έλληνες, δεν αλλάζουμε με τίποτε!», νομίζουμε πως είναι ομολογίες, όχι μόνο σοσιαλιστικής αλλά και «εθνικής» αποτυχίας. Δεν υπάρχουν πια βολικά άλλοθι για τα όσα μας συμβαίνουν. Εντάξει, πρωτίστως φταίει το κακό πολιτικό μας σύστημα, αλλά ποιοι το ψηφίζουν; Αναρωτηθήκαμε άραγε, πως αν αύριο γίνονταν εκλογές τι πραγματικά θα ψηφίζαμε; Ποιοι είμαστε και πόσο φταίμε κι εμείς για την παρακμή μας;

ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ μια περίοδο πολλαπλών εθνικών ταπεινώσεων. Φταίνε οι ξένοι που μας εγκλώβισαν (;) σε ένα κατήφορο που δεν έχει επιστροφή, ή μήπως πληρώνουμε τα επίχειρα μιας ασυλλόγιστης και επιπόλαιης ζωής; Και πάλι το ερώτημα: Έχουμε αυτογνωσία για το τι μας φταίει; Πόσες πτωχεύσεις υπολείπονται, ώστε να γίνουμε έθνος ευνομούμενο και εύρωστο οικονομικά; Ως πότε θα ψηφίζουμε σπιθαμιαίους πολιτικούς που καταλήγουν να είναι πολιτικάντηδες και καιροσκόποι; Το δυστύχημα με εμάς είναι ότι, ενώ βλέπαμε πού οδηγούμασταν, δεν αντιδράσαμε έγκαιρα… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)


2 Σχόλια

  1. Παναγιώτης

    Οι συνήθειες του Έλληνα δεν κληρονομούνται γενετικά. Τις αποκτούμε κατά την παιδική μας ηλικία, με βάση αυτά που βλέπουμε από το περιβάλλον μας, κυρίως από φίλους, οικογένεια και σχολείο. Αν αύριο γινόταν εκλογές δε θα είχαμε τι να ψηφίσουμε. Η ελπίδα αυτή τη στιγμή έχει χαθεί και φαίνεται καθαρά στα μάτια του κόσμου από όπου έχει χαθεί η λάμψη. Όπως και το αυθόρμητο γέλιο ή έστω το χαμόγελο. Δυστυχώς κάθε μέρα που περνάει γίνεται ανεπανόρθωτη ζημιά στη χώρα και τους ανθρώπους της.
    Το ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν επιθυμεί στην ουσία την έξοδο της χώρας από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει είναι μάλλον εμφανές:
    http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=426036#

    Επίσης επειδή η λέξη “πατριώτισμός” ακούστηκε στη Βουλή πρόσφατα:
    http://pyles.tv/Blogs/Kostas-Chardavellas-Blog/October_2011/usa.aspx

    Παναγιώτης

  2. TO “κοντεύουμε να πιστέψουμε” για τις συνήθειες του Έλληνα αυτό ακριβώς δηλώνει: ότι η μανία αυτοκαταστροφής περιλαμβάνει λίγες ομάδες που πειδή χάνουν τα κεκτημένα τους προσπαθούν να τα κάνουν “γης μαδιάμ” ή “αποθανόντος εμού, γαία πυρί μιχθείτω”. Αυτοί, ναι, έχουν ενσωματώσει στο DNA τους την αυτο-και αλληλο-καταστροφή. Έτσι πιστεύουν πως θα αλλάξουν την κατάσταση.
    Οι καταστάσεις δεν αλλάζουν από τις συντεχνίες, χωρίς την υποστήριξη του λαού. Οι καταστάσεις αλλάζουν μόνον όταν υπάρχει κοινό όραμα στο λαό-που για την ώρα δεν υπάρχει.
    Σε μια δημοκρατική χώρα, και καλώς ή κακώς οι θεσμοί ακόμη λειτουργούν εδώ, έστω και στοιχειωδώς, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Υπάρχουν οι εκλογές… Η διέξοδος στα αδιέξοδα μιας χώρας δεν είναι στο χέρι καμιάς κυβέρνησης. Είναι στο χέρι του λαού…
    Παραδόξως, εγώ βλέπω τη λάμψη στα μάτια πολλών νέων που προσπαθούν και βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις στη ζωή τους. Και ξεπερνούν την αβάσταχτη καθημερινότητα, είτε με το νά κάνουν κάτι άλλο απ΄αυτό που σπούδασαν, είτε σχηματίζοντας πρωτότυπες ομάδες κ.λπ. Δεν κλαίνε κυρίως τη μοίρα τους. Αγωνίζονται με τον τρόπο τους…
    Όσο για το γέλιο, αυτό καμιά κυβέρνηση, καμιά κατάσταση δεν μπορεί να το κόψει. Εμείς επί πραγματικής χούντας που απαγορευόταν ακόμη και να σκέφτεσαι, είχαμε τον τρόπο και να γελάσουμε και να σατιρίσουμε -με κίνδυνο να κλειστούμε στη φυλακή-την κατάσταση!

    Να είσαι πάντα καλά.
    Στ.Γ.Κ.

Σχολιάστε