"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αυτοκριτική με … αντιρρήσεις

 

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΝΟΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ (όπως δημοσιεύτηκε στα “Χ.Ν.”, 19-10-11, Στ.Γ.Κ.)

ΣΕ ΑΡΘΡΟ του στην εφημερίδα Καθημερινή (Κυριακή 16/10), ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, μεταξύ άλλων επιχειρεί  και μια συνολική αυτοκριτική για τα 30 χρόνια από την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ (18/10/1981). Βέβαια, μια εκ των υστέρων αναγνώριση των βασικών σφαλμάτων διακυβέρνησης ενός πρώην «λαοφιλούς» κόμματος, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τα όσα γίνονται τώρα σε βάρος του ίδιου του λαού. Οι πολιτικοί ψηφίζονται και εκλέγονται για τη διαχείριση και προώθηση της ευημερίας των λαών. Όχι για πισωγυρίσματα… Λέει:

  • «Πολλές φορές σταθήκαμε αδύναμοι να προχωρήσουμε σε ανατροπές και ρήξεις, καθώς επικράτησε ο συμβιβασμός με συντεχνιακές ομάδες έναντι του γενικού συμφέροντος. Συχνά κυριάρχησε η ενσωμάτωση μας στις κρατικές και πελατειακές δομές, δηλαδή σε συντηρητικά πρότυπα που μας στέρησαν τη μεταρρυθμιστική μας δυναμική».

[Ποιος όμως επεδίωξε τον γιγαντισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, αν όχι τα ίδια τα κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ.); Και τούτο με την πολιτικάντικη σκέψη της διαρκούς φθοράς του αντιπάλου με «αγώνες», όταν αυτός θα ήταν στην εξουσία. Αυτή η πολιτική αργά ή γρήγορα θα γύριζε ως μπούμερανγκ]

  • «Οι αντιπροσωπευτικοί μας θεσμοί αποδυναμώθηκαν, επικράτησε η ανομία, η αδιαφάνεια, η γραφειοκρατία, η παραοικονομία, ο κρατισμός, καθώς δεν φροντίσαμε έγκαιρα να ενδυναμώσουμε τον έλεγχο και την συμμετοχή του πολίτη στη δημόσια ζωή της χώρας μας».

[Όταν τα κόμματα εξουσίας ομού με τους λοιπούς του Κοινοβουλίου όλων των αποχρώσεων, χειραγωγούσαν δικαστική και εκτελεστική εξουσία, κι όταν ο θεσμός του ΠτΔ αποδυναμωνόταν τελείως μέσω Συντάγματος, για ποιο λόγο να μην επικρατήσουν τα «άνθη του κακού» που αναφέρονται παραπάνω; Ρωτήθηκε ποτέ ο λαός, έστω και με ένα δημοψήφισμα, έστω και για μια αλλαγή;]

  • «Δεν προνοήσαμε, αναπαυθήκαμε με την αδράνεια και τις παλινδρομήσεις και δεν κτίσαμε μια ανταγωνιστική οικονομία, μια ισχυρή παραγωγική βάση, με αποτέλεσμα μια οικονομία σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τον παρασιτισμό και την κατανάλωση. Το κράτος αντί να απελευθερώσει δυνάμεις, εγκλώβισε τη δημιουργία και την ανάπτυξη στη γραφειοκρατία».

[Το δράμα του πρωθυπουργού είναι ότι επί χρόνια ήταν μέλος των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ… Η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος ήταν -και παραμένει- η μη ανταγωνιστική, η μη παραγωγική οικονομία… Αλήθεια, πού πήγαν τόσες επιδοτήσεις για αναδιάρθρωση της οικονομίας;]

…ΚΑΙ στη Γαλλική Επανάσταση (1789), με ένα λαό σε έκρυθμη κατάσταση από τη συσσωρευτική καταπίεση και αγανάκτηση του λαού, δεν την πλήρωσαν οι υπαίτιοι βασιλείς, αλλά ο Λουδοβίκος 16ος (1789), ως εξιλαστήριο θύμα. Η Ιστορία δυστυχώς δίνει δραματικά ραντεβού σε άτομα που πολλές φορές βρίσκονται σε λάθος θέση, σε λάθος εποχή!

(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr, www.stcloris.gr)

[Ο πίνακας είναι του Μιχ. Μανουσάκη, Χανιώτη Καλλιτέχνη που εκθέτει στην Πινακοθήκη Χανίων]


Σχολιάστε