"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Οικονομία και πολιτική

 

 

 

 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ=1-0 (όπως δημοσιεύτηκε στα “Χ.Ν.”, 10-10-11)

•  «Η ελευθερία των χρημάτων είναι εχθρός της ελευθερίας του ατόμου» (Εντουάρντο Γκαλεάνο (1940-), Ουρουγουανός δημοσιογράφος και συγγραφέας)

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ, όπως κάθε τζόγος που αποσκοπεί στο κέρδος, δεν έχουν μνήμη. Το Χρηματιστήριο δεν έχει μνήμη. Τα Λαχεία δεν έχουν μνήμη. Ό,τι έχει σχέση με ζεστό χρήμα -ή απλά  χρήμα- δεν έχει ούτε χρώμα, ούτε συναίσθημα. Υπερισχύει η  ψυχρή «λογική» του κέρδους. Μας το λένε ξεκάθαρα οι Οίκοι Αξιολόγησης, η τρόικα, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ, αντίθετα, θέλει να βασίζεται στο συναίσθημα (του λαού). Εκφέρει μια… λογική παραπειστικών «συναισθηματικών» επιχειρημάτων, με δήθεν δόσεις ρεαλισμού. Η πολιτική βασίζεται σε διλήμματα και σε «αν»… Το χρήμα δεν έχει τίποτε από αυτά. Αυτό που κινητοποιεί τις αγορές είναι η αυριανή ευκαιρία για κέρδος. Όχι η χθεσινή συνεδρίαση του Χρηματιστηρίου. Τα Χρηματιστήρια επηρεάζονται συνήθως από σοβαρά πολιτικά ή χρηματοπιστωτικά  γεγονότα. Ένα τρομοκρατικό χτύπημα ή μια επικείμενη πτώχευση ενός κράτους, ρίχνει ή ανεβάζει τους δείκτες τους, για λίγο χρονικό διάστημα. Έπειτα, «ξαναηρεμούν» και επιτίθενται σφοδρότερα αλλού.

ΕΝΑ χρηματοπιστωτικό γεγονός -όπως η αναμενόμενη «ελεγχόμενη (;) χρεοκοπία» μας- είναι μια ευκαιρία για ένα κερδοσκοπικό «γλέντι». Σε μια τέτοια περίπτωση, μια κυβέρνηση όπως η τωρινή με τα τόσα λάθη τακτικής, βρίσκεται στριμωγμένη και χωρίς πολλά περιθώρια ελιγμών. Ηττάται… Έστω κι αν η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πρωτόγνωρες και επώδυνες «τεράστιες αλλαγές» (κατά τον Πολ Τόμσεν «δυο βήματα μπρος, ένα πίσω»), αυτές θεωρούνται μηδαμινές για τις αγορές που είναι αδηφάγες. Τους δίνεις ένα, σου ζητούν δέκα: ακόμη χαμηλότερους μισθούς, περισσότερες διαρθρωτικές αλλαγές (μέχρι πλήρους… εξαρθρώσεώς μας), ώστε να σε αγοράσουν μετά τζάμπα!

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ είναι ότι οι ηγέτες της Ε.Ε. έχουν υποκλιθεί προ πολλού στην ηγεμονία των αγορών. Ελπίζουν πως αυτές θα ικανοποιηθούν «καταπίνοντας» την Ελλάδα και πως θα πάψουν να επιτίθενται σε άλλους αδύναμους κρίκους! Οι ιθύνοντες της Ευρώπης, άραγε, ηθελημένα αγνοούν την απληστία του κεφαλαίου; Πιθανόν! Είτε επειδή και οι ίδιοι (οι πολιτικοί) είναι μέσα στο κόλπο, είτε επειδή είναι πολύ αργά να θωρακιστούν απέναντι στη διεθνή κερδοσκοπία.

ΤΟ ΠΙΟ περίεργο είναι ότι δεν υπάρχουν ηγέτες πουθενά, με αναστήματα, που να μπορούν να επέμβουν καταλυτικά στα γεγονότα. Όλα έχουν αφεθεί στο «βλέπουμε και πράττουμε». Όμως ο ελληνικός λαός, δεν μπορεί να αποτελεί για πολύ καιρό ακόμη το «πειραματόζωό» τους. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)


Σχολιάστε