"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Παρακμή κι ελπίδα…

 

 

 

 

ΠΑΡΑΚΜΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ;

ΤΗΝ παρακμή τη ζεις, δεν τη φαντασιώνεσαι.

Το γκρέμισμα το ακούς, δεν το προλαβαίνεις.

Τον θάνατο, τον βλέπεις, δεν τον προσπερνάς…

Τα μαγαζιά που κλείνουν, τα λεφτά που λιγοστεύουν, οι απολύσεις που έρχονται, η ανεργία που καλπάζει, οι κλοπές και το έγκλημα που μας κάνει να κλεινόμαστε από νωρίς στο σπίτι, οι πολιτικοί που τα έχουν χάσει και δεν διακρίνουν λογική και παράνοια, ο κοινωνικός ιστός που διαλύεται…

Ο καθείς και το τομάρι του, για να παραφράσω το ελύτειο «ο καθείς και τα όπλα του».

Ακόμη κι εκείνο το “ο καθείς και τα κόλπα του” δεν έχει πια πέραση…

Μας έχουν αφοπλίσει τελείως.

Καμιά ελπίδα στο βάθος…

Απ΄το μαύρο στο πιο μαύρο κάθε μέρα. Κι ας φαίνεται ότι «έξω πάμε καλά».

Η χώρα αργοπεθαίνει, κι ας λένε τα τύμπανα πως «η Ελάδα ποτέ δεν πεθαίνει».

Τώρα πεθαίνει από εμάς τους ίδιους. Αυτόχειρες ιδανικοί, για τους ξένους που μας βλέπουν και γλεντούν τον αργό θάνατό μας… Όπως ο Σόρος, ο Ρουμπινί και άλλοι…

Δεν μας φταίνε οι άλλοι.  Μας βρήκαν στο αδύναμο σημείο και χτύπησαν.

Έτσι βγαίνουν τα κέρδη. Έτσι χάνουν οι ανόητοι…

ΩΣΠΟΥ…, αν ποτέ έλθει η στιγμή:

«…και μη έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί

Να κατρακυλήσει πιο βαθιά

στου κακού τη σκάλα,-

για τ΄ανέβασμα ξανά που σε καλεί

Θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!

τα φτερά,

τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα»,

όπως θέλει το έθνος ο Κ. Παλαμάς στο ποίημά του «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»-απόσπασμα από το Προφητικό.

ΜΑΚΑΡΙ να γίνει έτσι…

Και θα γίνει μόνο με την παιδεία και τον πολιτισμό. Όχι με τους πολιτικούς …(Στ.Γ.Κ.)

———————————————————————————————————-

Υ.Γ. Με κατηγορούν ότι είμαι αδιόρθωτα αισιόδοξος!

Απαντώ, λίγο αστειευόμενος, λίγο εναγώνια με αυτό που δεν θυμάμαι ποιος το είπε, αλλά μου αρέσει:

“Μπορεί οι απαισιόδοξοι να δικαιώνονται στο τέλος, αλλά ωστόσο οι αισιόδοξοι περνούν καλύτερα…!”


Καλό Σαββατοκύριακο, χωρίς την απειλή της πτώχευσης…

(Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε